https://www.facebook.com/256503097539878/

Madhu Muttom, Thiruvarppu PO · Kottayam, Kottayam (2026)

04/06/2026

A Bond of Love and Legacy: Kochukunju Channar’s Affection for T. K. Madhavan

Kochukunju Channar had great affection for Madhavan. He helped and encouraged him with love and kindness. When my father accepted Kochukunju Channar's son’s wife as his own wife, their daughter Sharada was already part of the family. Sharada was the granddaughter of Kochukunju Channar. Grandfather had immense love for his granddaughter. He instructed his son Narayanan to transfer 15 para (a unit of land measurement) of land in Cheppad fields to Sharada. My father deeply cherished my eldest sister, Sharada. Rukmini, whom we affectionately call Rukku Akkan, was like a cradle companion to me," recalls Dr. Babu Vijayanath, son of Sri T. K. Madhavan.

"മാധവനെ കൊച്ചുകുഞ്ഞു ചാന്നാർക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. സ്നേഹ വാത്സല്യങ്ങളോട് സഹായിച്ചിരുന്നു, പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. അച്ഛൻ കൊച്ചു കുഞ്ഞു ചാന്നാറുടെ മകന്റെ ഭാര്യയെ, ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ മകൾ ശാരദ ഉണ്ടായിരുന്നു. കൊച്ചു കുഞ്ഞ് ചാന്നാരുടെ കൊച്ചു മകളാണ് ശാരദ. അപ്പൂപ്പന് കൊച്ചുമകളെ വലിയ സ്നേഹമായിരുന്നു. മകൻ നാരായണനോട് പറഞ്ഞു കൊച്ചുമകൾ ശാരദയ്ക്ക് ചേപ്പാട് പാടത്ത് 15 പറ നിലം എഴുതി കൊടിപ്പിച്ചു. എന്റെ അച്ഛന് എന്റെ വലിയ അക്കനായ ശാരദയെ ജീവനായിരുന്നു. തൊട്ടിളയതാണ് രുഗ്മിണി, എന്റെ രുക്കു അക്കൻ ". - ശ്രീ ടി . കെ. മാധവന്റെ മകനായ ഡോ. ബാബു വിജയനാഥ് പറയുന്നു..

03/06/2026

The Alummoottil Legacy: Building Schools, Feeding the Poor, Uniting Communities

Known for their generosity, the Alummoottil family contributed significantly to society. At a time when children from marginalized communities were denied education due to caste discrimination, they established schools for them. They also set up Oottupuras (feeding centers) to provide food for the poor. Promoting religious harmony, they built a mosque in Muttam for Muslims and even constructed temples for forward-caste Hindus, despite Ezhavas themselves being denied entry into such temples. Although they were willing to build a church for Christians in Muttam, it did not materialize due to practical difficulties expressed by the community. The first reading room in Muttam was also established by the Alummoottil family.

ദാനശീലരായ ആലുംമൂട്ടിൽ തറവാട്ടുകാർ നാട്ടിൽ ധാരാളം നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യ്തിട്ടുണ്ട്. അക്കാലത്ത് പിന്നോക്ക ജാതിയെന്ന് മുദ്രകുത്തി വിദ്യാഭ്യാസം നിഷേധിച്ചിരുന്ന കുട്ടികൾക്കായി വിദ്യാലയങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. സാധുക്കൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകാനായി ഊട്ടുപുരകൾ സ്ഥാപിച്ചു. മതസൗഹാർദ്ദത്തിനായി മുസ്ലീംങ്ങൾക്ക് മുട്ടത്ത് പള്ളി പണിതു കൊടുത്തു. ഈഴവർക്ക് പ്രവേശനം ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും സവർണ്ണ ഹിന്ദുക്കൾക്ക് വേണ്ടി ക്ഷേത്രങ്ങൾ പണിതുകൊടുത്തു. ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് വേണ്ടി മുട്ടത്ത് പള്ളി പണിയാൻ ആലുംമൂട്ടിൽ തറവാട്ടുകാർ തയാറായിരുന്നെങ്കിലും അവർ അസൗകര്യം അറിയിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് നടന്നില്ല. മുട്ടത്ത് ആദ്യമായി വായനശാല തുടങ്ങിയതും ആലുമൂട്ടിൽ തറവാട്ടുകാരായിരുന്നു.

02/06/2026

The Alummoottil Family: Power, Prosperity, and Philanthropy in Travancore

For generations, the Alummoottil family—renowned for their immense wealth, mastery in Kalaripayattu, and extensive kinship networks across Kayamkulam—remained virtually undefeatable. With each passing generation, their prestige continued to grow. By the closing years of the 19th century, the Alummoottil Tharavad owned tens of thousands of acres of land, including paddy fields and estates stretching from Suchindram in Kanyakumari to Paravur in Ernakulam. In addition, major markets such as Kayamkulam Market, Karthikappally Market, and Kollam Market were under their control. It was during the time of the family patriarch, Valiya Kunju Shankaran Channar, that the grand wooden Ettukettu mansion in front of Alummoottil Meda was dismantled from another location, transported, and reconstructed. The family had many distinguished members across two matrilineal branches, among whom Travancore kuthakakkaran Shekharan Channar, Velumpan Channar, and Padmanabhan Channar were prominent figures. Traditionally, the eldest member of the family assumed the position of Karanavar (family head). The title “Channar” was an honorific bestowed by the Travancore kings upon prominent members of the Ezhava community. The Alummoottil family were among the highest taxpayers in Travancore. Known for their generosity, the Alummoottil family contributed significantly to society.

തലമുറകളായി അതിസമ്പന്നരും, കളരിഅഭ്യാസികളും, കായകുളം മുഴുവൻ ബന്ധുക്കളുമുണ്ടായിരുന്ന ആലുമൂട്ടിൽ തറവാട്ടുകാരെ ആർക്കും തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുകയില്ലായിരുന്നു. ആലുമൂട്ടിൽ തറവാടിൻ്റെ പ്രതാപം ഓരോ തലമുറകൾ കഴിയുംതോറും വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ അവസാനവർഷങ്ങളായപ്പോൾ ആലുമൂട്ടിൽ തറവാട്ടുകാർക്ക് കന്യാകുമാരിയിലെ ശുചീന്ദ്രം മുതൽ എറണാകുളത്തെ പറവൂർ വരെ നെൽവയലുകളും, പുരയിടങ്ങളുമായി പതിനായിരക്കണക്കിന് ഏക്കർ സ്ഥലങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ കായംകുളം മാർക്കറ്റ്, കാർത്തികപ്പള്ളി മാർക്കറ്റ്, കൊല്ലം മാർക്കറ്റ് എന്നിവയെല്ലാം ആലുമൂട്ടിൽ തറവാട്ടുകാരുടേതായിരുന്നു. വലിയ കുഞ്ഞുശങ്കരൻ ചാന്നാർ എന്ന കാരണവരുടെ കാലത്തായിരുന്നു ആലുംമൂട്ടിൽ മേടക്ക് മുന്നിലുള്ള തടിയിലുള്ള എട്ടുകെട്ട് വേറൊരു സ്ഥലത്തുനിന്നും പൊളിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് പുനർനിർമ്മാണം ചെയ്യ്ത് സ്ഥാപിച്ചത്. രണ്ട് തായ് വഴികളിലായി അനേകം പ്രഗത്ഭന്മാർ ആലുംമൂട്ടിൽ കുടുംബത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. തിരുവിതാംകൂർ കുത്തകക്കാരൻ ശേഖരൻ ചാന്നാർ, വെളുമ്പൻ ചാന്നാർ, പത്മനാഭൻ ചാന്നാർ എന്നിവർ അവരിൽ പ്രമുഖരായിരുന്നു. കുടുംബത്തിൽ ഏറ്റവും മൂത്തയാളായിരിക്കും ആലുംമൂട്ടിൽ തറവാട്ടിലെ കാരണവരായി സ്ഥാനമേൽക്കുന്നത്. ‘ചാന്നാർ’ എന്നുള്ളത് ഈഴവരിലെ പ്രമാണിമാർക്ക് തിരുവിതാംകൂർ രാജാക്കന്മാർ നൽകിയിരുന്ന സ്ഥാനപ്പേരാണ്. തിരുവിതാംകൂറിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നികുതി നല്കികൊണ്ടിരുന്നത് ആലുംമൂട്ടിൽ തറവാട്ടുകാരായിരുന്നു. ദാനശീലരായ ആലുംമൂട്ടിൽ തറവാട്ടുകാർ നാട്ടിൽ ധാരാളം നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യ്തിട്ടുണ്ട്.

01/06/2026

Deshabhimani Madhavan of T K Madhavan – Journalist, Social Reformer, and Architect of Vaikom Satyagraha

T. K. Madhavan (1885–1930), popularly known as “Deshabhimani Madhavan,” was a renowned social reformer and journalist from Kerala. He earned the title because he served as the editor of the newspaper Deshabhimani, which he started from Kollam in 1915. He was one of the prominent leaders of the SNDP Yogam and dedicated his life to fighting for the rights of oppressed communities and eradicating untouchability. Madhavan was also the chief organizer and mastermind behind the historic Vaikom Satyagraha of 1924. Through Deshabhimani, he transformed journalism into a powerful instrument for social awakening and reform. The newspaper strongly opposed social evils and promoted the ideals of equality, justice, and renaissance in Kerala society. He also played a major role in inviting Mahatma Gandhi to Kerala in connection with the Vaikom Satyagraha. The founding of Deshabhimani was one of the most significant events in T. K. Madhavan’s life. He launched the newspaper at the age of 29. At that time, there were hardly any newspapers owned or managed by members of the Ezhava community. Although publications such as Sujananandi, Kerala Sandesham, and Kerala Kaumudi had appeared earlier, many of them soon ceased publication and disappeared from public life. Madhavan viewed the newspaper as a means to propagate his ideals of public service and to showcase the strength and aspirations of the Ezhava community. He personally involved himself in almost every aspect of the paper’s functioning — from management and editing to promotion and distribution. Before long, Deshabhimani gained wide popularity among the people. Through his writings, Madhavan brought world events and contemporary developments to ordinary readers. He consistently used journalism to sow the seeds of social equality in the minds of the people and to create awareness about the rights of lower-caste communities. Even though the publication faced interruptions and was temporarily discontinued at one stage, Madhavan later resumed his role as editor and revived the newspaper once again.

കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവും പത്രപ്രവർത്തകനുമായിരുന്ന ടി.കെ. മാധവനാണ് (1885 - 1930) 'ദേശാഭിമാനി മാധവൻ' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹം 1915-ൽ കൊല്ലത്തുനിന്ന് ആരംഭിച്ച 'ദേശാഭിമാനി' പത്രത്തിന്റെ പത്രാധിപരായിരുന്നതിനാലാണ് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്. എസ്.എൻ.ഡി.പി യോഗത്തിന്റെ പ്രധാന നേതാക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്നു. അധഃസ്ഥിതരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കായി പോരാടുകയും അയിത്തോച്ചാടനത്തിന് മുൻകൈയെടുക്കുകയും ചെയ്തു. കേരളത്തിൽ നടന്ന ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ വൈക്കം സത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ (1924) മുഖ്യ സംഘാടകനും സൂത്രധാരനുമായിരുന്നു. സമൂഹത്തിലെ അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെയും സാമൂഹിക നവോത്ഥാനത്തിനുമായി 'ദേശാഭിമാനി' പത്രത്തെ ശക്തമായ ഒരു മാധ്യമമാക്കി മാറ്റി. വൈക്കം സത്യാഗ്രഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മഹാത്മാഗാന്ധിയെ കേരളത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. ദേശാഭിമാനി ആരംഭിച്ചത് SNDP യോഗം നേതാവ് ടി.കെ മാധവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. 29ആമത്തെ വയസ്സിലാണ അദ്ദേഹം ഈ പത്രം ആരംഭിക്കുന്നത്. അക്കാലത്ത് ഈഴവരുടേതായി പത്രങ്ങൾ ഒന്നു നിലവിലില്ലായിരുന്നു. ‘സുജനാനന്ദി’, കേരള സന്ദേശം, കേരള കൗമുദി എന്നീ പേരുകളിൽ പത്രങ്ങൾ മുൻപു തന്നെ ആരംഭിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും അതെല്ലാം താമസിയാതെ പ്രസിദ്ധീകരണം നിലച്ച് കാലയവനികക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു. പൊതുജനസേവനാപരമായ തന്റെ ആദർശങ്ങളേയും ഈഴവ സമുദായത്തിന്റെ ശക്തിയേയും വിളിച്ചറിയിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധിയായി മാധവൻ പത്രത്തെ കണ്ടിരുന്നു. പത്രത്തിന്റെ മാനേജർ പദവി മുതൽ പ്രചാരകൻ, വിതരണക്കാരൻ എന്നിങ്ങനെ മിക്ക മേഖലയിലും അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു. താമസിയാതെ പത്രത്തിന് നല്ല പ്രചാരം ലഭിച്ചു. പത്രങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം ലോക വിവരങ്ങൾ അപ്പപ്പോൾ നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ എത്തിച്ചു. സമുദായ സമത്വത്തിന്‍റെ വിത്തുകൾ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പാകാനും അതിന്റെ ആവശ്യകതയും താഴ്ന്ന ജാതികാരുടെ അവകാശങ്ങളെ പറ്റിയും അദ്ദേഹം ലേഖനങ്ങൾ വഴി അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഇടയ്ക്ക് കുറക്കാലം ദേശാഭിമാനി പ്രസിദ്ധീകരണം നിർത്തിവച്ചെങ്കിലും മാധവൻ പത്രാധിപനാകുകയും വീണ്ടും പത്രം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

29/05/2026

A Legacy of Love and Reform: Dr. Babu Vijayanathan Remembers the Family That Shaped Him

"There were two people who loved me the most because I was my father’s son (T. K. Madhavan’s son): my grandmother from Alummoottil and my father’s cousin, Narayani Channatti, whom we called ‘Kochuchannatti' and her son. Her son, A. P. Udayabhanu, was a legendary figure in politics, social reform, and literature."

_ Dr. Babu Vijayanathan, the son of T. K. മാധവൻ of Alummoottil Tharavad

"അച്ഛന്‍റെ മകനായതുകൊണ്ട് (മാധവന്‍റെ മകൻ ) എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിച്ചത് രണ്ടുപേരാണ് : ആലുംമൂട്ടിലെ അമ്മൂമ്മ, അച്ഛന്‍റെ അമ്മാവന്‍റെ മകൾ കൊച്ചുചാന്നാട്ടി എന്ന് വിളിക്കുന്ന നാരായണി ചാന്നാട്ടിയും അവരുടെ മകൻ എ. പി. ഉദയഭാനുവും. രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക, സാഹിത്യത്തിലെ അനശ്വര പ്രതിഭയായിരുന്നു എപി ഉദയഭാനു. "

_ ആലുമ്മൂട്ടിൽ തറവാട്ടിലെ ടി. കെ. മാധവന്റെ മകനായ ഡോക്ടർ ബാബു വിജയനാഥിന്റെ വാക്കുകൾ

27/05/2026

T. K. Madhavan of Alummoottil Tharavad and the Struggle for Equal Representation in Public Service

In 1925, during the 22nd anniversary of the SNDP Yogam, a “Public Service Bureau” was formed to secure adequate representation for Ezhavas in government service and to collect data regarding Ezhavas employed in the administration. T. K. Madhavan was entrusted with its leadership. He painstakingly gathered government orders related to appointments, departmental proceedings, and various official records and statistics. Madhavan then organized massive conferences at three different places to explain these issues to the public. Supported by documentary evidence, resolutions were submitted to the Diwan and departmental heads demanding that the injustices in government appointments be corrected. The statistics uncovered by Madhavan were astonishing. The government’s annual salary expenditure stood at 80 lakhs of rupees, while the Ezhava community alone contributed taxes exceeding that amount. Yet, the total salary earned by Ezhava government employees was less than half a lakh rupees. Even in 1926, Madhavan discovered that there were still 46 schools that denied admission to avarnas (lower castes). Citing numerous such statistics, he continuously wrote articles in newspapers and raised these issues in the Legislative Assembly. Staying in Thiruvananthapuram, he personally met legislators, senior officials, and influential administrators to explain the gravity of the discrimination. He encouraged qualified Ezhavas to submit applications for government jobs and persistently followed up with departmental authorities regarding their appointments. Despite using his strong personal influence and connections with the Diwan, legislators, and prominent officials, only limited progress could be achieved. Although the populations of Ezhavas and Nairs were nearly equal, Nairs held 13,435 government positions, while Ezhavas had only 913 posts. On one occasion, Madhavan met the Finance Secretary, Ramasubbaiyar, demanding better representation for Ezhavas in the Audit Office. Ramasubbaiyar questioned how the SNDP Yogam could legitimately claim to represent the Ezhava community when the organization had fewer than four thousand members, despite the Ezhava population numbering around seven lakhs. Madhavan was deeply struck by this question. That challenge became the turning point which pushed T. K. Madhavan toward a massive organizational campaign. Within a single year, he succeeded in enrolling more than fifty thousand members into the SNDP Yogam. As a result, the activities of the Public Service Bureau gradually came to a halt. Nevertheless, Madhavan was preparing for a second great movement for civil equality — aimed at securing legislative representation and fair access to government employment — when his untimely death cut short his mission.

__Swami Guruprakasham

925-ൽ SNDP യോഗം 22ാം വാർഷികം, സർക്കാർ സർവീസിൽ ഈഴവർക്ക് മതിയായ പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാനും സർവ്വീസിലുള്ള ഈഴവരുടെ കണക്ക് ശേഖരിക്കുവാനും "പബ്ളിക് സർവ്വീസ് ബ്യൂറോ" രൂപീകരിച്ചു. മാധവനായിരുന്നു അതിന്റെ ചുമതല. അദ്ദേഹം ഉദ്യോഗ സംബന്ധമായ സർക്കാർ ഉത്തരവുകളും വകുപ്പു മേധാവികളുടെ നടപടികളും വിവരങ്ങളുമെല്ലാം വളരെ ശ്രമപ്പെട്ട് ശേഖരിച്ചു. തുടർന്ന് മൂന്നിടത്ത് വൻ സമ്മേളനങ്ങൾ കൂട്ടി കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. രേഖകളുടെ പിൻബലത്തോടെ, ഉദ്യോഗ നിയമനങ്ങളിലെ അപാകതകൾ പരിഹരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് പ്രമേയങ്ങൾ ദിവാനും വകുപ്പ് മേധാവികൾക്കും അയച്ചുകൊടുത്തു. മാധവൻ കണ്ടെത്തിയ കണക്കുകൾ കൗതുകകരമായിരുന്നു. വർഷം ഗവൺമെന്റിന്റെ ശമ്പളച്ചെലവ് 80 ലക്ഷം. അതിലുമധികം തുകയാണ് ഈഴവർ നികുതി കൊടുത്തിരുന്നത്! എന്നാൽ ഈഴവ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് കിട്ടുന്ന ശമ്പളമാകട്ടെ അരലക്ഷത്തിൽ താഴെ! 1926 - ൽ പോലും അവർണ്ണരെ പ്രവേശിപ്പിക്കാത്ത 46 സ്കൂളുകൾ ഉണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. ഇത്തരം നിരവധി കണക്കുകൾ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവൻ നിരന്തരം പത്രങ്ങളിൽ എഴുതി. നിയമസഭയിൽ വാദിച്ചു. തിരുവനന്തപുരത്ത് താമസിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റ് നിയമസഭാ സാമാജികരെയും അധികാരികളെയും പ്രത്യേകം കണ്ട് കാര്യങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചു. യോഗ്യരായ ഈഴവരെ കൊണ്ട് അപേക്ഷ കൊടുപ്പിച്ച്, അതിന്റെ മേൽനടപടികൾക്കായി വകുപ്പ്മേധാവികളെ നിരന്തരം ശല്യപ്പെടുത്തി. ദിവാനുമായും നിയമസഭാംഗങ്ങളുമായും ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖരുമായുമെല്ലാം മാധവനുണ്ടായിരുന്ന വ്യക്തിബന്ധവും സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ചിട്ടും കുറെ പ്രയോജനങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഉണ്ടായത്. ഈഴവരുടെയും നായന്മാരുടെയും ജനസംഖ്യ ഏകദേശം തുല്യമായിരുന്നെങ്കിലും നായന്മാർക്ക് 13435 ഉദ്യോഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഈഴവർക്ക് അപ്പോഴും 913 മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഒരിക്കൽ മാധവൻ ഓഡിറ്റ് ഓഫീസിൽ ഈഴവർക്ക് പ്രാതിനിധ്യം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ധനകാര്യ സെക്രട്ടറി രാമസുബ്ബയ്യനെ കണ്ടു. SNDP യോഗത്തിന് എങ്ങനെ ഈഴവരുടെ പ്രാധിനിധ്യം അവകാശപ്പെടാനാവും എന്ന സ്വാമിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മാധവൻ ഞെട്ടി! ഏഴ് ലക്ഷം ജനസംഖ്യയുള്ള ഈഴവരുടെ പ്രാതിനിധ്യം പേറുന്ന SNDP യോഗത്തിൽ നാലായിരം അംഗങ്ങൾ പോലും ഇല്ലല്ലൊ എന്നാണ് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചത്. രാമസുബ്ബയ്യന്റെ ഈ ചോദ്യമാണ് ടി.കെ.മാധവനെ സംഘടനാ പ്രചരണ വേലയിലേക്ക് നയിച്ചതും ഒരു വർഷംകൊണ്ട് അമ്പതിനായിരത്തിലധികം അംഗങ്ങളെ ചേർത്തതും. അതോടെ പബ്ളിക്ക് സർവീസ് ബ്യൂറോയുടെ പ്രവർത്തനം മുടങ്ങി. എങ്കിലും നിയമസഭാ പ്രാധിനിധ്യത്തിനും ഉദ്യോഗലബ്ധിക്കും വേണ്ടി ഒരു രണ്ടാം പൗരസമത്വ പ്രക്ഷോഭണത്തിന് തയ്യാറെടുക്കവേ ആയിരുന്നു മാധവന്‍റെ അകാല ചരമം...

_സ്വാമി ഗുരുപ്രകാശം

26/05/2026

A. P. Udayabhanu on the Enduring Influence of T. K. Madhavan

“The greatest influence in my life was my editor-uncle, T. K. Madhavan. It was the memory of him that inspired me to enter the field of journalism and eventually become an editor myself. My elder brother, Sekharan Channar, used to say: ‘Bhanukutty should take T. K. as his ideal, not C. O.’ Both of them were Madhavans. One became passionately devoted to public service, while the other became a government official. Both succeeded in their respective fields and in their own ways. But who can truly measure the success and fame of T. K.? Even today, I believe that editor-uncle influenced me deeply, without my even realizing it. To me, editor-uncle still stands as a guide and a heroic figure.”

— A. P. Udayabhanu of Alummoottil Tharavad

"എന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീന ശക്തി പത്രാധിപർ ചിറ്റപ്പൻ( ടി കെ മാധവൻ) ആയിരുന്നു. പത്രപ്രവർത്തന രംഗത്ത് കടന്നു വരാനും പത്രാധിപർ ആകാനും എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് പത്രാധിപർ ചിറ്റപ്പൻ എന്ന ഓർമ്മയാണ്. എന്‍റെ ചേട്ടൻ ശേഖരൻ ചാന്നാർ പറയുമായിരുന്നു. ഭാനുക്കുട്ടി ആദർശമായി വയ്ക്കേണ്ടത് ടി.കെ യെ ആണ് സി. ഒ അല്ല എന്ന്. രണ്ടുപേരും മാധവന്മാരായിരുന്നു. ഒരാൾ ജനസേവന വ്യഗ്രനായി തീർന്നു. മറ്റേയാൾ ഉദ്യോഗസ്ഥനായി. രണ്ടുപേരും അവരവരുടെ രംഗങ്ങളിൽ അവരവരുടെ രീതിയിൽ വിജയിച്ചു. എന്നാൽ ടി കെയുടെ വിജയവും പ്രശസ്തിയും ആർക്ക് അളന്ന് തിട്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയും? എന്നെ ഞാൻ അറിയാതെ തന്നെ പത്രാധിപർ ചിറ്റപ്പൻ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണ് ഇപ്പോഴും എന്റെ വിശ്വാസം. പത്രാധിപർ ചിറ്റപ്പൻ വഴികാട്ടിയും വീര പുരുഷനുമായി നിലകൊള്ളുന്നു. "

__ എ. പി. ഉദയഭാനു , ആലുംമൂട്ടിൽ തറവാട്

25/05/2026

A Literary Voice of Social Conscience and Human Reflection

Udayabhanu of Alummoottil Tharavad was a remarkable figure in Malayalam literature and journalism, known for his profound contributions and unwavering commitment to social issues. His writings stood out for their deep introspection into human experiences and their socially conscious perspective. The numerous awards and honors he received underscore his cultural and societal significance. Some of his notable works include Adanjavathil (2000), Anathar (1970), Appooppan Kazhutha (1983), Arthavum Anarthavum (1967), Aanayum Alpam Telungum (1968), Udayabhanuvinte Thiranjedutha Upanyasangal (1984), Upavasantham (1992), Ente Kathayillaymakal (1991), Ente Kathayum... Alpam (1998), Ente Manorajyangal (1981), Onnanam Kochuthumbi (1969), Oru Pookkinavu (1979), Oro Thalirilum (1971), Ormayude Kannadi (1997), Kaliyum Karyavum (1975), Kalppanam Chundaykka (1976), Kochuchakkarachi (1968), Thalathirinja Chinthakal (1985), Thendikalude Rajappart (1982), Daivam Thottutharilla (1993), Nireekshanangal (1993), Parichinthanangal Parichayangal (1998), Papathinte Nagaram (1987), Paepatti Seminar (1983), Prakrithipooja (1986), Premakkili (1972), Maranathinte Mukham (1987), Vruddhavicharam (2000), Samsarikkunna Daivam (1967), and Smaranakal Sambhavangal (1993). These works collectively reflect the richness of his thought, the breadth of his vision, and his dedication to exploring the human condition through the lens of literature and social commentary.

ആലുമ്മൂട്ടിൽ തറവാട്ടിലെ ഉദയഭാനു മലയാള സാഹിത്യത്തിലും പത്രപ്രവർത്തനത്തിലും അതുല്യമായ സംഭാവനകൾ നൽകിയ വ്യക്തിയായിരുന്നു. സാമൂഹ്യപ്രശ്‌നങ്ങളോട് പ്രതിബദ്ധതയും മനുഷ്യനുഭവങ്ങളിലെ ആഴമുള്ള വീക്ഷണശൈലിയുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളെ പ്രത്യേകതയാക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ച നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങളും അവാർഡുകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ സാംസ്കാരിക പ്രാധാന്യം പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അടഞ്ഞവാതിൽ (2000), അനാഥർ (1970), അപ്പൂപ്പൻ കഴുത (1983), അർത്ഥവും അനർത്ഥവും (1967), ആനയും അൽപം തെലുങ്കും (1968), ഉദയഭാനുവിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഉപന്യാസങ്ങൾ (1984), ഉപവസന്തം (1992), എന്റെ കഥയില്ലായ്മകൾ (1991), എന്റെ കഥയും... അൽപം (1998), എന്റെ മനോരാജ്യങ്ങൾ (1981), ഒന്നാനാം കൊച്ചുതുമ്പി (1969), ഒരു പൂക്കിനാവ് (1979), ഓരോ തളിരിലും (1971), ഓർമ്മയുടെ കണ്ണാടി (1997), കളിയും കാര്യവും (1975), കാൽപ്പണം ചുണ്ടയ്ക്കാ (1976), കൊച്ചുചക്കരച്ചി (1968), തലതിരിഞ്ഞ ചിന്തകൾ (1985), തെണ്ടികളുടെ രാജാപ്പാർട്ട് (1982), ദൈവം തോറ്റുതരില്ല (1993), നിരീക്ഷണങ്ങൾ (1993), പരിചിന്തനങ്ങൾ പരിചയങ്ങൾ (1998), പാപത്തിന്റെ നഗരം (1987), പേപ്പട്ടി സെമിനാർ (1983), പ്രകൃതിപൂജ (1986), പ്രേമക്കിളി (1972), മരണത്തിന്റെ മുഖം (1987), വൃദ്ധവിചാരം (2000), സംസാരിക്കുന്ന ദൈവം (1967), സ്മരണകൾ സംഭവങ്ങൾ (1993) തുടങ്ങിയ കൃതികൾ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സംഭാവനകളാണ്.

22/05/2026

Swami Guruprakasham on T. K. Madhavan’s Tireless Spirit and Leadership

“At that time, it was considered a great novelty. In every taluk, four or five grand gatherings and numerous local meetings would be organized, and the Dharma Bhatanmars would distribute notices well in advance. The subjects of the speeches were not confined merely to community matters, but extended to religion, culture, literature, and politics. Although Madhavan’s speeches were the main attraction, many people from different sections of society emerged as powerful speakers through these platforms. The storytelling performances of Sathyadevan, the first great kathikan, also gained wide popularity through these gatherings. One of Madhavan’s habits, his soft humming songs, gradually evolved into group songs. Filled with enthusiasm and entertainment, the collective songs sung by the Dharma Bhatanmars became a wave among the people. More than for speeches and organizational activities, however, Madhavan spent much of his energy resolving factional disputes within the community. Alongside this, many family conflicts too were settled through his intervention. After all the activities of the day, no one could bear to witness the coughing and breathing difficulties he suffered upon returning to the camp at night. Unable either to stand properly or to sit, he would lean forward on his walking stick, resting both his hands and head upon it, struggling for breath. There were nights when people doubted whether he would even survive until dawn. After waiting anxiously for long hours, everyone would eventually fall asleep. Yet, at the break of dawn, people would suddenly awaken to Madhavan’s loud calls of ‘Narayana… Velayudha…!’ What they would then see was Madhavan, freshly bathed and fully prepared, energetically twirling his walking stick and pacing about with renewed vigor. Immediately, everyone would jump to their feet, hurriedly get ready, and rush to follow behind him.”
— Swami Guruprakasham

"അക്കാലത്ത് അതൊരു വലിയ പുതുമയായിരുന്നു. താലൂക്കുകൾ തോറും നാലഞ്ച് മഹായോഗങ്ങളും നിരവധി ദേശയോഗങ്ങളും സംഘടിപ്പിക്കപ്പെടും; ധർമ്മഭടന്മാർ അതിന്റെ നോട്ടീസുകൾ മുൻകൂട്ടി എത്തിച്ചിരിക്കും. പ്രസംഗവിഷയങ്ങൾ സമുദായകാര്യങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ മതം, സംസ്കാരം, സാഹിത്യം, രാഷ്ട്രീയം തുടങ്ങിയ മേഖലകളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. മാധവന്റെ പ്രസംഗങ്ങളായിരുന്നു പ്രധാന ആകർഷണം, എങ്കിലും നാനാവിഭാഗങ്ങളിൽപ്പെട്ട അനേകം പേർ ഈ വേദികളിലൂടെ പ്രസംഗകരായി ഉയർന്നുവന്നു. ആദ്യ കാഥികനായ സത്യദേവന്റെ കഥാപ്രസംഗവും ഇതിലൂടെ ഏറെ പ്രചരിച്ചു. മാധവന്റെ ഒരു ശീലമായിരുന്ന മൂളിപ്പാട്ട് ക്രമേണ സംഘഗാനമായി മാറി; ആവേശവും വിനോദവും നിറഞ്ഞ ധർമ്മഭടന്മാരുടെ സംഘഗാനങ്ങൾ ജനങ്ങളിൽ തരംഗമായി. പ്രസംഗങ്ങൾക്കും പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ളതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ ഊർജം അദ്ദേഹം ചെലവഴിച്ചത് സമുദായത്തിലെ കക്ഷിവഴക്കുകൾ തീർക്കുന്നതിനായിരുന്നു; അതോടൊപ്പം പല കുടുംബപ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരിഹാരം കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് രാത്രി ക്യാമ്പിലെത്തുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുമയും ശ്വാസതടസ്സവും കണ്ടുനിൽക്കാൻ ആർക്കും സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. നിൽക്കാനോ ഇരിക്കാനോ കഴിയാതെ ഊന്നുവടിയിൽ കയ്യും തലയുമൂന്നി കുനിഞ്ഞുനിന്നുള്ള ആ വലി ചിലപ്പോൾ രാത്രി വെളുപ്പിക്കുമോ എന്നും സംശയിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ഏറെ നേരം കാത്തிருந்து അവസാനം എല്ലാവരും ഉറങ്ങിപ്പോകും. എന്നാൽ അതി വെളുപ്പിന് “നാരായണാ… വേലായുധാ…” എന്ന മാധവന്റെ വിളികൾ കേട്ട് ഞെട്ടിയുണരുന്നവർ കാണുന്നത് കുളിച്ചു തയ്യാറായി ഊന്നുവടി ചുഴറ്റി ഉത്സാഹത്തോടെ നടന്നു നടക്കുന്ന മാധവനെയായിരിക്കും; പിന്നെ എല്ലാവരും ചാടിയെണീറ്റ് വാരിവലിച്ച് ഒരുങ്ങി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുറകേ ഓടിയെത്തും."
__ സ്വാമി ഗുരുപ്രകാശം

21/05/2026

Alumoottil Padeetathil Udayabhanu’s Humorous “Identity Crisis” and His Many Public Roles

During the years when A. P. Udayabhanu regularly wrote humorous essays in Mathrubhumi, he once jokingly wrote about his own “identity crisis”: “Whenever I introduced myself over the telephone as Udayabhanu, people would immediately ask: ‘Are you the singing Udayabhanu?’ Later on, I began introducing myself right away as the ‘non-singing Udayabhanu’...” (At that time, the famous singer K. P. Udayabhanu was widely well known.) A. P. Udayabhanu served society in many capacities — as a social reformer, freedom fighter, lawyer, legislator, political leader, newspaper editor, environmental activist, and writer. Yet, above all, he was fundamentally a freedom fighter first; later, he became a distinguished Malayalam journalist. Only after these came his other roles, including that of a political leader.

'മാതൃഭൂമി'യിൽ ധാരാളം നർമ്മ ലേഖനങ്ങൾ എഴുതിയിരുന്ന കാലത്തു എ. പി. ഉദയഭാനു തൻറെ 'അസ്തിത്വ പ്രതിസന്ധി' (identity crisis) യെക്കുറിച്ചെഴുതി "... ഫോണിൽ ഞാൻ ഉദയഭാനുവാണ് എന്ന്പറഞ്ഞാൽ എല്ലാവരും ഉടൻ ചോദിക്കും: 'പാടുന്ന ഉദയഭാനുവാണോ?' എന്ന്... പിന്നെപ്പിന്നെ ഞാൻ ആദ്യമേ പറയും, ഇത് 'പാടാത്ത ഉദയഭാനു'വാണ്..." (അക്കാലത്തെ പ്രമുഖ ഗായകയായിരുന്നുവല്ലോ 'കെ.പി. ഉദയഭാനു'.) സാമൂഹികപരിഷ്‌കർത്താവ്‌, സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനി, അഭിഭാഷകൻ, നിയമസഭാ സാമാജികൻ, രാഷ്‌ട്രീയ നേതാവ്‌, പത്രാധിപർ, പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകൻ, എഴുത്തുകാരൻ തുടങ്ങിയ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. എ.പി. ഉദയഭാനു പ്രാഥമികമായി സ്വാതന്ത്ര്യ സമരസേനാനിയാണ്; പിന്നീട് പ്രമുഖ മലയാള പത്രപ്രവർത്തകനും... അതും കഴിഞ്ഞാണ് രാഷ്‌ട്രീയ നേതാവ്‌ എന്നതു ഉൾപെടെയുള്ള മറ്റു സ്ഥാനങ്ങൾ.

Madhu Muttom

04/06/2026

03/06/2026

02/06/2026

01/06/2026

29/05/2026

27/05/2026

26/05/2026

25/05/2026

22/05/2026

21/05/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category