15/08/2025
ಆಗಸ್ಟ್ 15: ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ದಿನ
AIDSO ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಸಮಿತಿ
ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ಒಡನಾಡಿಗಳೇ, ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೇ,
ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರ ದಿನದಂದು, ನಾವು ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಗಾಗಿ ಸೇರಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೇರುತ್ತೇವೆ, ಅದು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು. ನಮ್ಮ ದೇಶವು 1947 ರ ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಮತ್ತು ನವೋದಯ ಚಿಂತಕರ ಆಳವಾದ ಕನಸುಗಳು—ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಮೋಚನೆಗೊಂಡ ಸಮಾಜದ ಕನಸು—ಇನ್ನೂ ಈಡೇರಿಲ್ಲ. ರಾಜಿರಹಿತ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದಿ ಚಿಂತಕ ಶಿಬದಾಸ್ ಘೋಷ್ ಅವರು ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
*“ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ… ದೇಶವು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ… ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ದೇಶದ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಕಡೆಗಿನ ದಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಮೃದು ಧೋರಣೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅವರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ-ಪರ ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯೊಂದಿಗಿನ ರಾಜಿ ಧೋರಣೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ… ಜನರ ಮುಂದಿದ್ದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಪ್ರಮುಖ ಉದ್ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದರೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಶೋಷಣೆಯಿಂದ ವಿಮೋಚನೆ ಪಡೆಯುವುದು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾದ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಆ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಲ್ಲ… ಇದು ಜನರ ಆ ಭರವಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಈ ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಶೋಷಣೆಯಿಂದ ಜನರ ವಿಮೋಚನೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.”*
ನಮ್ಮ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಹೋರಾಡಿದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರದ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಮಹಾನ್ ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೀಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು:
*“ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಯ ಉದ್ದೇಶವು ಜನರನ್ನು ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಎಂಬ ಮೂರು ರೀತಿಯ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ವಿಮೋಚನೆಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಅಧೀನತೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಸರಪಳಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ, ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿ ಒಂದು ಸ್ವತಂತ್ರ, ವರ್ಗ-ರಹಿತ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು.”*
ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಮಹಾನ್ ಹುತಾತ್ಮ ಶಹೀದ್-ಎ-ಆಜಮ್ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದರು, ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಸಮಾಜವಾದಿ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ಘೋಷಿಸಿದರು:
*“ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಶೋಷಣೆಯ ದಿನಗಳು ಮುಗಿದಿವೆ. ಈ ಯುದ್ಧ ನಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸಮಾಜವಾದಿ ಗಣರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರೆಗೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುವವರೆಗೆ… ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗಾಣಿಸುವವರೆಗೆ… ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯ ಯುಗಕ್ಕೆ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಕರೆತರುವವರೆಗೆ ಇದು ಹೊಸ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಹೆಚ್ಚಿನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಚಲ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಸದಾ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.”* ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ರವರಿಗೆ, ಕ್ರಾಂತಿಯು ಕೇವಲ ಹಿಂಸೆಯ ಕೃತ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಹೊಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಂತಿಮ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು: *“‘ಕ್ರಾಂತಿ’ ಎಂದರೆ ಇಂತಹ ವಿಘಟನೆಯಿಂದ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದ, ಮತ್ತು ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸಮಾಜ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಂತಿಮ ಸ್ಥಾಪನೆ… ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಯುದ್ಧಗಳ ದುಃಖದಿಂದ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ವಿಮೋಚನೆಗೊಳಿಸುವುದು.”*
ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಬಯಲು ಮಾಡಿದರು:
*“ಸಮಾಜದ ಅತ್ಯಂತ ಅವಶ್ಯಕ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಮಿಕರು ತಮ್ಮ ಶೋಷಕರಿಂದ ತಮ್ಮ ಶ್ರಮದ ಫಲಗಳಿಂದ ದೋಚಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಯುವ ರೈತನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ, ವಿಶ್ವ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ನೇಕಾರನಿಗೆ ತನ್ನ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ದೇಹವನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲ… ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳು ಮತ್ತು ಶೋಷಕರು, ಸಮಾಜದ ಪರಾವಲಂಬಿಗಳು, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹಣವನ್ನು ಪೋಲು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ… ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ… ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಮಾಜ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡವರ ಕರ್ತವ್ಯವೆಂದರೆ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸಮಾಜವಾದಿ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪುನರ್ರಚಿಸುವುದು!”*
ಅವರ ಅಂತಿಮ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ, ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಅವರು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸಿದರು: *“ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಶಾಪವೆಂದರೆ ಗುಲಾಮನಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ತಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಶಾಶ್ವತ ನಿಯಮವನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ: ನೀವು ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ, ನೀವು ಜೀವನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಮತ್ತು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸದ್ಗುಣವೆಂದರೆ ಅಸಮಾನತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವುದು, ಅದರ ಬೆಲೆ ಏನೇ ಇರಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಿ.”*
ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಾಗಿ, ಈ ದಿನದ ಆಳವಾದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. 1947 ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಶೋಷಣೆಯ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆದಿಲ್ಲ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಮತ್ತು ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ವರ್ಗದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಅಸಮಾನತೆಗಳು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಇನ್ನೂ ಲಾಭದ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ರೈತರ ಜೀವನ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಅಸಮಾನತೆಯು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದ ದಿನಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅನೇಕ ವರದಿಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆಗ ಯಾವುದೇ ಮಹಾನ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ರೈತರ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ತೀವ್ರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅವನತಿ ಆಗ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಕನಸುಗಳು—ಒಂದು ಸಮಾಜವಾದಿ, ವರ್ಗ-ರಹಿತ, ಶೋಷಣೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತ ಭಾರತದ ಕನಸುಗಳು—ಇನ್ನೂ ಈಡೇರಿಲ್ಲ.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಂಘಟನೆ (AIDSO) ನಾವು ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರ ಈ ದಿನವನ್ನು ಕೇವಲ ಹಬ್ಬದ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಆಚರಿಸದೆ, ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಚರಿಸಲು ಕರೆ ನೀಡುತ್ತದೆ—ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಅಪೂರ್ಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ.
ಇಂದು, ನಾವು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ:
ನಾವು, ಭಾರತದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಜನರ ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಮೋಚನೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಲು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಶೋಷಣೆ, ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಶ್ರಮದ ಫಲಗಳು ಶ್ರಮಿಸುವವರಿಗೆ ಸೇರುವ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್, ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹುತಾತ್ಮರು ಕಂಡ ಕನಸಿನಂತೆ ಒಂದು ಸಮಾಜವಾದಿ, ವರ್ಗ-ರಹಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಲು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ತಪ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿರಲು ಮತ್ತು ವಿಜಯವಾಗುವವರೆಗೂ ಈ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಈ ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರಂದು, ಬನ್ನಿ, ನಾವು ಹುತಾತ್ಮರನ್ನು ಕೇವಲ ಬೂಟಾಟಿಕೆಯ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸದೆ, ಈ ಗಂಭೀರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಿಂದ ಗೌರವಿಸೋಣ—ಒಂದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ವಿಮೋಚನೆಗೊಂಡ ಭಾರತದ ಕನಸು ನನಸಾಗುವವರೆಗೂ ಹೋರಾಡುವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ.
Why we must observe 15th August as Students' Pledge Day?
AIDSO Karnataka
Friends, comrades, and fellow students,
On the day, the 15th of August, we gather not merely for celebration but for a solemn and purposeful act: to take the Students’ Pledge. While our nation achieved freedom on 15th August in 1947, the profound dreams of our revolutionary freedom fighters and renaissance thinkers—dreams of a truly liberated society—remain unfulfilled. The uncompromising revolutionary freedom fighter and eminent Marxist Thinker Shibdas Ghosh explained this by stating: *"We do not mean to say that independence of the country has not been attained… We think, the country has become politically independent… despite the weaknesses and limitations of freedom, despite submissive and soft attitude of the rulers of the country to the imperialist rulers, their pro-imperialist policies and compromising attitude toward feudalism… one of the principal objectives of the freedom struggle before the people was the attainment of independence and liberation from all sorts of exploitation. Not only has the state structure and the economic system that has been thrust upon us as a deadweight through the present independence not fulfilled that objective… it has become a great hindrance on the path of fulfilling those hopes and aspirations of the people. And if this hindrance cannot be removed, emancipation of the people from all sorts of exploitation will be impossible.”*
The freedom our revolutionaries fought for was never about a simple change of government. It was about creating a society free from all forms of oppression. This vision was articulated with unwavering clarity by Great Subhas Chandra Bose, who made it clear: *"The object of the freedom movement should be liberation of the people from three types of oppression – political, economic and social. Only when all chains of subjugation are abolished can a new society be established on the basis of communism. The main aim of our freedom struggle is to establish an independent, class-less society."*
This vision was echoed by the great martyr Shaheed E Azam Bhagat Singh, who saw a socialist future for our nation. He declared: *"The capitalist and imperialist exploitation are numbered. The war neither began with us nor is it going to end with our lives. It shall be waged ever with new vigour, greater audacity and unflinching determination till the Socialist Republic is established and the present social order is completely replaced by a new social order, based on social prosperity… and every sort of exploitation is put an end to… ushering humanity into the era of genuine and permanent peace."* For Bhagat Singh, revolution was not an act of mere violence, but the ultimate establishment of a new order, as he explained: *“By ‘Revolution’ we mean the ultimate establishment of an order of society which may not be threatened by such breakdown, and in which the sovereignty of the proletariat should be recognized… redeeming humanity from the bo***ge of capitalism and the misery of imperial wars.”*
Bhagat Singh courageously exposed the deep-seated exploitation within our society, where *"The workers, in spite of being the most necessary element of society, are robbed by their exploiters of the fruits of their labour and deprived of their elementary rights. The peasant who grows corn for all starves with his family, the weaver who supplies the world market with textile fabrics has not enough to cover his own and his children’s bodies… The capitalists and exploiters, the parasites of society, squander millions on their whims… This state of affairs cannot last long… The present order of society in merry-making is on the brink of a volcano. A radical change, therefore, is necessary and it is the duty of those who realize it to reorganize society on the socialist basis!”*
In his final message to us, Subhas Chandra Bose reminded us: *“Forget not that the greatest curse for a man is to remain a slave. Forget not that the grossest crime is to compromise with injustice and wrong. Remember the eternal law: You must give life, if you want to get it. And remember that the highest virtue is to battle against inequity, no matter what the cost may be.”*
This is why we, as students, must recognize the profound significance of this day. The independence of 1947 did not dismantle the structures of exploitation. Imperialist and the capitalist class continues to dominate, and vast inequalities define our society. Education, healthcare, and employment are still subject to the profit motive, denying crires their basic rights. The lives of common people, the workers and peasants remain unchanged. Rather have worsened in recent past. Many reports suggest inequality in India has worsened than that of Pre Independence days. None of the Great Revolutionaries witnessed suicides of Farmers or Students. The rapid cultural degeneration we witness today was unheard of then. The dreams of our revolutionaries—of a socialist, classless, exploitation-free India—remain unfulfilled.
That is why the All India Democratic Students' Organisation (AIDSO) calls upon us to observe this 15th of August not just with festivity, but with a vow—a vow to complete the unfinished work of our freedom fighters.
Today, we take the Students’ Pledge:
We, the students of India, pledge to fight for the political, economic, and social liberation of the people. We pledge to oppose every form of exploitation, oppression, and injustice. We vow to work for a society where the fruits of labor belong to those who toil, and to strive for a socialist, classless order as envisioned by Bhagat Singh, Subhas Chandra Bose, and all our revolutionary martyrs. We pledge to never compromise with wrong and to carry forward this struggle until victory.
This 15th of August, let us honor the martyrs not with hollow celebration but with this solemn vow—a vow to fight until the dream of a truly liberated India is realized.
