08/06/2026
לא לעוד מלחמת נצח. כן לחיים.
שוב אנחנו מתעוררים לאזעקות, להסלמה, לפחד ולחרדה. שוב אזרחים ואזרחיות בישראל, באיראן, בלבנון, בעזה ובכל המרחב משלמים את המחיר, בעוד קולות המלחמה מבטיחים ביטחון באמצעות עוד כוח, עוד הפצצות ועוד שנים של עימות.
כששרים בממשלה מתבטאים באמירות כמו “טהרן תבער הלילה”, הם אינם מדברים רק על מטרות צבאיות. מאחורי המילים הללו נמצאים מיליוני בני אדם – ילדים, נשים, גברים ומשפחות. שפה של שריפה, נקמה והרס אינה חזון ביטחוני; היא עדות לכך שהתרגלנו לחשוב על מלחמה כעל פתרון.
כבר למדנו: מלחמות אינן פותרות סכסוכים. הן מעמיקות טראומה, מחריפות שנאה ופוגעות באזרחים.
אנחנו, יהודים וערבים בשותפות השלום, מסרבים לקבל את “מלחמת הנצח” כגזירת גורל. ביטחון אמיתי נבנה באמצעות הסכמים מדיניים, צדק, הכרה הדדית ושמירה על חיי אדם.
אנחנו לא רוצים שטהרן תבער. אנחנו לא רוצים שתל אביב תבער, שביירות תבער, שחיפה תבער או שעזה תבער. מגיע לכל תושבי האזור עתיד של חיים, ביטחון ותקווה.
די למלחמת הנצח.
כן לביטחון, לצדק ולשלום.
لا للمزيد من الحروبات العبثيّة.
نستيقظ من جديد على وقع صفارات الإنذار وعلى التصعيد والخوف والقلق. من جديد يدفع المواطنون والمواطنات في إسرائيل وإيران ولبنان وغزة وفي المنطقة بأسرها ثمن الحروبات. دعاة الحرب يعدونا مجددا بالأمن من خلال المزيد من القوة، والمزيد من القصف، والمزيد من سنوات الصراع.
عندما يُطلق وزراء في الحكومة تصريحات مثل "هذه الليلة ستحترق طهران" فهم لا يتحدثون فقط عن أهداف عسكرية. فخلف هذه الكلمات يقف ملايين البشر: أطفال ونساء ورجال وعائلات. إن لغة الحرق والانتقام والدمارلا تجلب الأمن والأمان، بل هي دليل على أننا اعتدنا التفكير في هذا الاتجاه، أن الحرب هي الحل.
لقد تعلمنا بالفعل: الحروب لا تحلّ النزاعات. إنها تعمّق الصدمات النفسية، وتفاقم الكراهية، وتلحق الأذى بالمدنيين.
نحن، يهودًا وعربًا في شراكة السلام، نرفض قبول هذه "الحرب العبثية" كقدر مكتوب. فالأمن الحقيقي يُبنى عبر الاتفاقيات السياسية، عبر العدالة، والاعتراف المتبادل، وصون حياة الإنسان.
نحن لا نريد أن تحترق طهران. ولا نريد أن تحترق تل أبيب، أو بيروت، أو حيفا، أو غزة. فجميع سكان المنطقة يستحقون مستقبلًا من الحياة والأمن والأمل.
كفى لهذه الحروب العبثيّة.
نعم للأمن والعدالة والسلام.
