23/03/2022
23/3/2010 απόγευμα.
Τα πιτσιρίκια περιμένουν πως και πως να ανοίξουμε τον παιδότοπο.Πρωτηβμερα.Φωνές,χαμόγελα,αγχος αλλά και περηφάνια για το δημιούργημα μας. Ήταν κάτι που το ήθελα,κάτι που έλειπε και κάτι που φτιάχτηκε με αγάπη και όχι για μια «αρπαχτή». Και έτσι με αγάπη και χαμόγελα φτάσαμε στα 13 χρονια.Τα παιδιά σας γίνανε παιδιά μας.Μας έλεγαν τα μυστικά τους,τις σκέψεις τους και στο τέλος έλεγαν «μην το πεις στη μαμα». Φέραμε μάγους για να διασκεδάσουμε.Κάναμε περιποιήσεις στις μαμάδεςγια να χαλαρώσουν.Ρούχα,λαμπάδες,tupper,καλλυντικα και ποσά αλλα ακομα. Δε μετανιώνω για τίποτα. Δυστυχώς όμως πρέπει να μπει μια τελεια. Θα μπει μόνο στο κομμάτι της επιχείρησης.Μόνο εκεί. Για εσάς θα είμαστε πάντα η Χρυσα και ο Ηρακλης, που μας αγαπάτε και σας αγαπάμε. Θα μπορούμε πάντα να τα λέμε από κοντά σε κάποιο σημείο του «εξωτικού Ζαγκλιβεριου».
