Αρ.Εν Ηλεκτρολόγων-Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ

19/03/2024

12/12/2023

📌Ανακοίνωση της Αριστερής Ενότητας για την αναθεώρηση/παράκαμψη του άρθρου 16:

Όλο και πιο συχνά το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε να πληθαίνουν οι εξαγγελίες του υπουργού Παιδείας Κ.Πιερρακάκη και της κυβέρνησης της ΝΔ όσον αφορά την επικείμενη αναθεώρηση/παράκαμψη του άρθρου 16, μέσα από την δημιουργία παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα (βλ. Ιατρική του Πανεπιστημίου της Λευκωσίας) εκμεταλλευόμενοι το “παραθυράκι” του άρθρου 28 παρακάμπτοντας έμμεσα το άρθρο 16 (μιας και η τωρινή βουλή δεν είναι αναθεωρητική). Η αναθεώρηση του άρθρου 16 αποτελεί διαχρονική στόχευση των κυβερνήσεων στην Ελλάδα. Όμως όσες φορές και αν προσπάθησαν να καταργήσουν το συνταγματικό άρθρο που κατοχυρώνει την δημόσια και δωρεάν παιδεία βρήκαν απέναντι τους το φοιτητικό κίνημα που με πλατιές συμμαχίες κατάφερε να γενικεύσει την αντίδραση και εκτός των πανεπιστημίων. Για να μπορέσει η κυβέρνηση να προλειάνει το έδαφος για την αναθεώρηση αυτή πάτησε πάνω στην δεκάχρονη πολιτική λιτότητας των μνημονίων, που αποσάθρωσε κάθε τι δημόσιο.Άλλωστε είναι γνωστή η τακτική υποβάθμισης και συκοφάντησης στην κοινή γνώμη των δημοσίων δομών με σκοπό την αναίμακτη ιδιωτικοποίησης τους υπο τον μανδύα της ‘’εξυγίανσης’’. Τα τελευταία χρόνια η διαρκής και μεθοδευμένη υποχρηματοδότηση των δημόσιων ΑΕΙ αφήνει τα πανεπιστήμια υποστελεχωμένα με ανεπαρκείς υποδομές και με ελλιπές προσωπικό. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται προσπάθεια να εμπεδωθεί πως ενώ τα πανεπιστημια μας διαθέτουν υψηλό γνωστικό επίπεδο είναι πανεπιστήμια τα οποία έχουν μια σειρά από προβλήματα τα οποία το κράτος είναι οικονομικά ανίκανο να καλύψει. Την ίδια στιγμή το μέτρο της ΕΒΕ αποκλείεται κάθε χρόνο το ⅓ των υποψηφίων από την πρόσβαση στο δημόσιο πανεπιστήμιο ανοίγοντας έτσι πελατολόγιο σε μεταλυκειακές δομές (ΙΕΚ, ιδιωτικά κολλέγια). Με βάση τα παραπάνω, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η αναθεώρηση του άρθρου 16 θα είναι εκείνη που από την μια θα βοηθήσει τα δημόσια να αναβαθμιστούν λόγω του ανταγωνισμού τους με τα ιδιωτικά και από την άλλη θα αποτελεί μια λύση για όσους και όσες αποτυγχάνουν να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αναζητούν μέχρι τώρα λύσεις όπως σπουδές στο εξωτερικό ή ιδιωτικά κολλέγια.

Εμείς, όμως, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι καμία αναβάθμιση δεν έρχεται από τον ανταγωνισμό του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα, πως δεν είναι αναχρονιστικό να μην υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια και να έχουμε όλες και όλοι πρόσβαση σε ένα δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο. Δημόσια εκπαίδευση σημαίνει ενιαιότητα στην πρόσβαση αυτής, χωρίς ταξικούς φραγμούς. Σημαίνει ακόμα συμμετοχή των φοιτητριών και των εργαζομένων,μέσω των συνδικαλιστικών τους οργάνων,στην λήψη αποφάσεων που αφορούν τόσο την διοίκηση των ιδρυμάτων αλλά και την καθημερινότητά τους εντός αυτών όσο και για τα ίδια τα προγράμματα σπουδών και το γνωστικό τους πλαίσιο. Ο στόχος της κυβέρνησης με την παράκαμψη/αναθεώρηση του άρθρου 16 είναι να αλλάξει ριζικά τον χαρακτήρα και την λειτουργία των δημόσιων και δωρεάν πανεπιστημίων ακριβώς επειδή η συνύπαρξη δημόσιων και ιδιωτικών πανεπιστημίων θα πιέζει τα δημόσια να αναπροσαρμόζονται σε μια σειρά από τομείς στα πρότυπα των ιδιωτικών. Αρχικά παρατηρώντας την διεθνή εμπειρία είναι αρκετά πιθανό τα δημόσια λόγω της διαρκούς υποχρηματοδότησης για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν τα ιδιωτικά να στραφούν στην επιβολή διδάκτρων και στα προπτυχιακά. Αυτό σημαίνει πως κινδυνεύει σοβαρά το θεωρητικά τουλάχιστον δικαίωμα όλων ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης να σπουδάζουν. Ταυτόχρονα οι απόφοιτοι των ιδιωτικών πανεπιστημίων θα έχουν τα ίδια πτυχία με τους αποφοίτους των δημοσίων και έτσι θα ανταγωνίζονται τις ίδιες θέσεις έργασιας. Γίνεται λοιπόν ξεκάθαρο πως βρίσκονται σε κίνδυνο και τα ίδια μας τα επαγγελματικά δικαιώματα αλλά και η επαγγελματική μας προοπτική.

Παράλληλα ενισχύεται ο κίνδυνος της κατάτμησης των προγραμμάτων και τίτλων σπουδών (ο οποίος προβλέπεται ήδη από τον νόμο νέο ορίζοντες). Πρακτικά θα μιλάμε για ένα πρόγραμμα σπουδων σούπερ μάρκετ που θα επιλέγονται μαθήματα, τα οποία θα ξεκλειδώνουν τα αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα. Προφανώς αυτά τα προγράμματα σπουδών θα βασίζονται στις ανάγκες της αγοράς εργασίας την εκάστοτε χρονική στιγμή και όχι σε μια γενικότερη αντίληψη του γνωστικού αντικειμένου. Όλο αυτό οδηγεί, μάλιστα, και σε μία αέναη επανακατάρτιση (σεμινάρια επί πληρωμή, μεταπτυχιακά κλπ) προκειμένου να αναζητούμε συνεχώς πιστοποιήσεις για εύρεση εργασίας.

Εμείς γνωρίζουμε πολύ καλά τι σημαίνουν ιδιώτες, τι σημαίνουν ιδιωτικοποιήσεις. Έχουμε δει ανά τα χρόνια τι συμβαίνει με την ιδιωτικοποίηση του Ε.Σ.Υ, τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση των τρένων και προφανώς τι θα συμβεί αν ιδιωτικοποιηθούν τα πανεπιστήμιά μας. Κοινός παρονομαστής όλων αυτών είναι το κέρδος των λίγων πάνω στις πλάτες των πολλών, υποτιμώντας τις ίδιες μας τις ζωές! Δεν είναι αναχρονιστικό να μιλάμε για αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν παιδεία, αναχρονιστικό είναι να μην μπορούμε να σπουδάσουμε δωρεάν, να μην έχουμε ισχυρά πτυχία! Θα συνεχίσουμε να φωνάζουμε πως η γνώση δεν αποτελεί ούτε εμπόρευμα ούτε πολυτέλεια, είναι κοινωνικό αγαθό. Όποιος και όποια θέλει να σπουδάσει πρέπει να μπορεί να το κάνει σε ένα σύγχρονο ποιοτικό και αληθινά δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο. Εμπνεόμενες/οι απο τους νικηφόρους αγώνες των φοιτητ(ρι)ών στο παρελθόν αλλά και από τις καθημερινές νίκες ανά τους φοιτητικούς συλλόγους (πχ η μείωση του φοιτητικού εισιτηρίου στην Ξάνθη) δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε για ένα πανεπιστήμιο στο ύψος των αναγκών μας!

12/12/2023

18/11/2023

Εν όψει της ημέρας τρανς μνήμης καλέσαμε την Paola Revenioti στη Θεσσαλονίκη να μας παρουσιάσει το πρόσφατο ντοκιμαντέρ της. Η προβολή της ταινίας θα γίνει με ελεύθερη είσοδο το Σάββατο 18 Νοεμβρίου στις 8μμ στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, οδός Βαλαωρίτου 20, 6ος όροφος.
Θα υπάρχει κουτί οικονομικής ενίσχυσης για τα έξοδα της εκδήλωσης.
Θα ακολουθήσει λοατκια πάρτι.

event στο facebook:
https://www.facebook.com/events/720853873234694/

Ανοιχτός Συντονισμός Θεσσαλονίκης
για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Τρανς Θυμάτων

Αντιφασιστικός/Αντιπατριαρχικός Σεπτέμβρης στη Θεσσαλονίκη

18/11/2023

Καλούμε σε πορεία τη Δευτέρα 20 Νοέμβρη - Διεθνή Ημέρα Μνήμης Τρανς Θυμάτων,
στις 6.30μμ, στο Άγαλμα Βενιζέλου
με συνθήματα, κεριά, σημαίες κάθε είδους, πανό και όποιο μη τρανσφοβικό μέσο και τρόπο εκφράζει την καθεμιά, τον καθένα και το καθένα, χωρίς περιορισμούς και απαγορεύσεις.

event στο facebok:
https://www.facebook.com/events/1598633930669104/

"δεν είναι μόνο θλίψη, είναι και οργή,
για όλα τα τρανς θύματα σπάμε τη σιωπή"

Η φετινή Διεθνής Ημέρα Τρανς Μνήμης, αφιερωμένη στα τρανς αδέρφια μας που έχασαν τη ζωή τους στο διάστημα της χρονιάς που διανύσαμε, θα βρει και την Ελλάδα στη λίστα των χωρών όπου σημειώθηκαν εγκληματα μίσους με τρανσφοβικά κίνητρα. Στις 11 Ιουλίου, η trans performer Άννα Ιβάνκοβα βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμα της, αφού πάλεψε για τη ζωή της προσπαθώντας να σωθεί από τα χέρια ενός 35χρονου άνδρα με τον οποίο διατηρούσε στενή προσωπική σχέση. Το τέλος της Άννας είναι ακόμη μια γυναικοκτονία, με τρανσφοβικό αυτή τη φορά πρόσημο. Ένας ακόμα άνδρας θεώρησε ότι μια γυναίκα αποτελεί κτήμα του, ότι έχει το δικαίωμα να ορίζει τη ζωή της, αλλά και να την αφαιρέσει αν ο ίδιος το επιθυμεί, ειδικά όταν εκείνη είναι τρανς και συνεπώς πλήρως ευάλωτη στις κοινωνικές αδικίες και την συστημική περιφρόνηση. Ιδιαίτερα όταν σε ένα τρανς σώμα διασταυρώνονται πολλαπλές καταπιέσεις (προσφύγισσα, άτομο με αναπηρία, κ.α.) η πρόσβαση σε μια ισότιμη μεταχείριση και ζωή παρεμποδίζεται περαιτέρω. Ακολουθώντας λοιπόν τη Δημήτρη της Λέσβου *1, η Άννα είναι ένα ακόμα θύμα της τρανσφοβίας στην χώρα μας.

Μιας τρανσφοβίας που το ίδιο το σύστημα γεννά και αναπαράγει, και που δυστυχώς το 2023 έχει βρει αντίκρισμα στην κυρίαρχη πολιτική ρητορική του κέντρου και της δεξιάς, κυρίως στις χώρες της Δύσης, που άλλοτε φημίζονταν για τις προηγμένες συμπεριληπτικές τους πολιτικές. Με αποκορύφωμα τη Βρετανία, ο πολιτικός διάλογος έχει αρχίσει να περιστρέφεται με εμμονικό τρόπο γύρω από “την επικινδυνότητα” των τρανς ταυτοτήτων, αποπροσανατολίζοντας την συζήτηση από ζωτικά κοινωνικά προβλήματα όπως η κατάρρευση των συστημάτων υγείας στις χώρες του προχωρημένου καπιταλισμού, η ανεργία των νέων, η έμφυλη και φυλετική ανισότητα, καθώς και η κλιματική κρίση. Αντιθέτως, η κουβέντα μετατοπίζεται στο πως η διεκδίκηση ίσων όρων ζωής από την τρανς κοινότητα υπονομεύει την ασφάλεια των παιδιών, καθώς “τους επιβάλλονται μη υγιή αναπτυξιακά πρότυπα” και κατ’ επέκταση θέτει σε κίνδυνο τους πυλώνες της πατριαρχίας , άσχετα με το αν αυτή έχει ήδη αποτύχει προ πολλού να ικανοποιήσει τις ανάγκες των χαμηλότερων τάξεων.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μια πρωτοφανή αύξηση στην τρανσφοβική ρητορική που προκύπτει αφενός από την επιβολή της ομοκανονικότητας και αφετέρου από τα παγκόσμια TERF κινήματα (Trans Exclusionary Radical Feminists). Οι TERFs - που συνήθως αυτοπροσδιορίζονται ως gender critical / επικριτές του κοινωνικού φύλου - είναι υποκείμενα που δεν αποδέχονται τις τρανς γυναίκες ως γυναίκες, συνεπώς ακυρώνοντας τις τρανς ταυτότητες εν γένει, και ταυτόχρονα παρουσιάζονται ως "ψύχραιμες" θιασώτριες της έμφυλης ισότητας, στον αντίποδα του συμπεριληπτικού στα ΛΟΑΤΚΙΑ+ ζητήματα φεμινισμού, που συχνά χαρακτηρίζεται "υστερικός". Το εμμονικό τους αφήγημα ότι οι γυναίκες γεννιούνται γυναίκες με κριτήριο το αναπαραγωγικό τους σύστημα, όχι μόνο παραβλέπει τον διαχωρισμό κοινωνικού και βιολογικού φύλου καθώς και ότι αμφότερα αποτελούν κοινωνικές κατασκευές διαμορφωμένες από την κυρίαρχη ιδεολογία των διαχρονικά πατριαρχικών, και βαθιά ταξικών κοινωνιών, αλλά ταυτόχρονα βρίσκει ένθερμη υποστήριξη και από τη συντηρητική ακροδεξιά μπάντα. Η τελευταία αναπαράγει ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα για να μετατρέψει τα τρανς άτομα σε αποδιοπομπαίους τράγους των ανεπαρκειών του σύγχρονου οικονομικού συστήματος, απανθρωποποιώντας παράλληλα τα τρανς υποκείμενα ως μια σειρά από αναπαραγωγικά χαρακτηριστικά.

Στον απόηχο του παγκόσμιου αυτού “debate”, οι τρανς ταυτότητες στην χώρα μας δεν έχουν αποκτήσει σημαντική ορατότητα και συνεπώς ούτε και οι τρανς διεκδικήσεις. Συχνά, ακόμα και σε κινηματικούς κύκλους, τα τρανς άτομα αισθάνονται μη αποδεκτά και ορατά, καθώς οι ανάγκες τους ιεραρχούνται ως δευτερεύοντα ζητήματα στον αντισυστημικό αγώνα. Στη γενικότερη εικόνα, η τρανσφοβία και η ομοφοβία είναι τόσο βαθιά ριζωμένες στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας με αποτέλεσμα να πληροφορούμαστε σε εβδομαδιαία βάση για περιστατικά βίας σε βάρος λοατκια+ ατόμων, ιδιαίτερα στα κέντρα πόλεων αλλά και στην επαρχία (βλ. επίθεση σε τρανς γυναίκα έξω από το Πάντειο, τρανσφοβική εξύβριση στον ΟΑΣΘ, ξυλοδραμός κουήρ/μη δυαδικών ατόμων στο κέντρο της Αθηνας). Αυτά τα εγκλήματα μίσους νομιμοποιούνται και τροφοδοτούνται σε σημαντικό βαθμό από τις ίσες αποστάσεις και την κρατική αδιαφορία. Η τελευταία μάλιστα προκαλέι δυσμενείς συνθήκες στη διαβίωση των τρανς συνανθρώπων μας που δυσκολεύονται να βρουν δουλειά λόγω διακρίσεων σε τομείς πέραν αυτού της σεξεργασίας, με τον τελευταίο παρατείνει την επισφάλεια που αυτοί βιώνουν. Τα πολυδιαφημισμένα κοινωνικά προγράμματα του ΟΑΕΔ αν και απευθυνόμενα σε τρανς υποκείμενα, δεν έχουν καταφέρει να προσφέρουν ασφαλείς και σταθερές συνθήκες εργασίας στα τρανς άτομα, ενώ δεν υπάρχουν νομοθεσίες που να τα προστατεύουν επαρκώς από τις τρανσφοβικές διακρίσεις στον εργασιακό τομέα (ιδιαίτερα μετά τα αντεργατικά νομοσχέδια απελευθέρωσης των απολύσεων). Ο αντιρατσιστικός νόμος ενεργοποιείται μάλλον βραδυκίνητα, ενώ στον τομέα της υγείας τα τρανς άτομα δεν έχουν ασφαλιστική κάλυψη για την φυλομετάβαση τους, αλλά συχνά ούτε και για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη εν γένει. Επίσης, πολλά τρανς άτομα αδυνατούν να αλλάξουν τα νομικά τους έγγραφα λόγω κόστους, με αποτέλεσμα να μπαίνουν κωλύματα στην ταυτοποίηση τους σε νοσοκομεία, αλλά και σε δημόσιες υπηρεσίες, τράπεζες, ακόμα και όταν πρόκειται να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Ως αποτέλεσμα, τα τρανς άτομα εξωθούνται στο περιθώριο και αναγκάζονται να απέχουν από ζωτικούς τομείς της κοινωνικής ζωης, όπως λόγου χάρη η εκπαίδευση, ιδιαίτερα σε περίπτωση που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αλλάξουν τα νομικά έγγραφα τους. Συχνά μάλιστα αναγκάζονται να υποβάλλουν τον εαυτό τους στην επίπονη ψυχικά διαδικασία να χρησιμοποιούν το όνομα και το φύλο που τους έχει αποδοθεί, ώστε να αποκτήσουν ασφαλέστερη πρόσβαση στην υγεία, την παιδεία και την εργασία. Τέλος, ανησυχητικές είναι και οι συνθήκες διαβίωσης των τρανς προσφύγων σε camps ανά την Ελλάδα. Πέρα από την απάνθρωπη μεταχείριση τους στους χώρους αυτούς, τα τρανς υποκείμενα αναγκάζονται να διαμένουν στις ίδιες σκηνές/καταλύματα με τρανσφοβικά άτομα που τα βασάνιζαν ακόμα και πριν τα εξωθήσουν στον δρόμο της προσφυγιάς.

Σε μια συγκυρία:
- όπου η ακροδεξιά σημειώνει σημαντική άνοδο σε Ελλάδα και Ευρώπη
- όπου τα τρανς αδέρφια μας στην Παλαιστίνη υποφέρουν από τις δολοφονικές πολιτικές και πρακτικές του κράτους του Ισραήλ, το οποίο αν και αυτοπαρουσιάζεται ως γκέι παράδεισος διαφημίζοντας εντατικά στο εξωτερικό την υποτιθέμενη ευαισθησία του στα λοατκια θέματα, στην πραγματικότητα βομβαρδίζει και δολοφονεί αδιακρίτως όλο τον πληθυσμό της Γάζας, μεταξύ αυτών λοατκια υποκείμενα παλαιστινιακής και όχι μόνο καταγωγής,
εμείς βγαίνουμε και φέτος μπροστά, φωνάζοντας για τα αδικοχαμένα τρανς αδέρφια μας, και διεκδικώντας παράλληλα συνθήκες απαραίτητες για μια ισότιμη ζωή.

Απαιτούμε:

- Αναγνώριση του αυτοπροσδιορισμού κάθε ατόμου ως προς το φύλο, με μια απλή δήλωση στο ληξιαρχείο χωρίς δικαστικές ή άλλες προϋποθέσεις.
- Αναγνώριση μη δυαδικών ταυτοτήτων & συμπερίληψη κάθε έμφυλης ταυτότητας στο νομικό πλαίσιο (με απώτερο σκοπό την απεμφυλοποίησή του).
- Νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου τρανς προσφυγ(ισσ)ών και μεταναστ(ρι)ών.
- Αναγνώριση της ταυτότητας φύλου των τρανς κρατουμένων και μεταγωγή στις φυλακές που αντιστοιχούν στην ταυτότητα φύλου τους, χωρίς να βρίσκονται σε απομόνωση από τα άλλα κρατούμενα.
- Ένταξη των υπηρεσιών φυλομετάβασης στο ΕΣΥ.
- Απεμφυλοποίηση των υπηρεσιών υγείας (όπως τεστ παπ, μαστογραφίες κ.α.), ώστε να είναι προσβάσιμες σε όλα τα άτομα και εκπαίδευση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σχετικά με την τρανς κατάσταση.
- Πλήρης αποποινικοποίηση και αναθεώρηση του νόμου για τη σεξεργασία. Να ισχύουν οι ίδιες διατάξεις, όπως και για τις υπόλοιπες μορφές εργασίες.
- Κρατική μέριμνα για διορισμό στο δημόσιο και ευελιξία καθεστώτος ΟΑΕΔ.
- Εφαρμογή του αντιρατσιστικού νόμου αναφορικά με την ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά φύλου.
- Διεύρυνση του γάμου ασχέτως σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου και αποεμφυλοποίηση της γονεϊκότητας. - - Κανένα άτομο να μην στερηθεί τον σύντροφο ή τα παιδιά του λόγω ταυτότητας φύλου.
- Χρήση ουδέτερης ως προς το φύλο γλώσσας στα κρατικά έγγραφα, ώστε να μην απαιτείται η δήλωση ταυτότητας φύλου παντού και πάντα, όπως συμβαίνει σήμερα.
- Σεβασμός του αυτοπροσδιορισμού των τρανς ανθρώπων και των αντωνυμιών που χρησιμοποιούν σε κάθε πτυχή της ζωής (σχολείο, σχολή, γειτονιά, κινηματικές συνελεύσεις, εργασία, αστικό κράτος), ανεξαρτήτως έκφρασης φύλου.
- Δομές φιλοξενίας προσφύγων με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης. Μέριμνα για την ασφαλή διαμονή των τρανς προσφύγων, ενάντια σε κάθε μορφής τρανσφοβική μεταχείριση.

Ανοιχτός Συντονισμός Θεσσαλονίκης
για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Τρανς Θυμάτων

Αντιφασιστικός/Αντιπατριαρχικός Σεπτέμβρης στη Θεσσαλονίκη

*1. Επιλέγουμε συνειδητά να την αποκαλούμε έτσι, καθώς η ίδια αυτοπροσδιοριζόταν συνήθως με τον συγκεκριμένο τρόπο

24/10/2023

20/09/2023

Αύριο ολ@ στις 10.30 στο Άγαλμα Βενιζέλου

Σε μία περίοδο όπου φωτιές και πλημμύρες διαλύουν καθημερινά τις ζωες και τα σπίτια χιλιάδων συνανθρώπων μας, όπου η ακρίβεια και ο πληθωρισμός βυθίζουν στην φτώχεια και στην αβεβαιότητα το λαό και τη νεολαία, όπου το επιτελικό κράτος αποδεικνύεται απόν στην πρόληψη και αντιμετώπιση οποιασδήποτε καταστροφής, όπου τα πανεπιστήμια και τα σχολεία επαναλειτουργούν με βασικά υλικοτεχνικά προβλήματα, όπου δίνονται εκατομμύρια ως επιδοτήσεις σε τουριστικές μονάδες την ώρα που τα νοσοκομεία και το σύστημα υγείας της χώρας βρίσκεται υπό διάλυση, μέσα σε αυτή την περίοδο, λοιπόν, η Κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει να καταθέσει προς ψήφιση, ένα αντεργατικό ν/σ - έκτρωμα.

Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί προϊόν και επιταγή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία προωθεί την όλο κι εντονότερη ελαστική εργασία και καθιερώνει την απλήρωτη εργασία. Αποτελεί, ακόμα, ένα δώρο στον ΣΕΒ και το κεφάλαιο, τους οποίους ο Γεωργιάδης σε κάθε ευκαιρία υπερασπίζεται απροκάλυπτα. Πιο αναλυτικά, το νομοσχέδιο αυτό προβλέπει την 13ωρη εργασία, την 6μηνη απληρωτη εργασία “σε δοκιμαστικά πλαίσια”, την περαιτέρω ποινικοποίηση της απεργίας - η οποία έχει χτυπηθεί από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις ανεξαιρέτως. Ακόμη, η κυβέρνηση αποδεικνύει συνεχώς την εχθρική της στάση ενάντια στους εργαζομένους καταργώντας ουσιαστικά την αργία της Κυριακής και το 40% της προσαύξησης στο ημερομίσθιο της Κυριακής, κεκτημένα τα οποία το εργατικό κίνημα έχει κατακτήσει με αγώνες.

Οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ αποτελούν ψίχουλα για τους εργαζόμενους. Ουσιαστικά, το “ξεπάγωμα” των τριετιών το οποίο παρουσιάστηκε, εκτός από το ό,τι αφορά ελάχιστους εργαζομένους, με τις προϋποθέσεις που τίθενται, δεν έχει καμία αναδρομική ισχύ -εφόσον δεν υπολογίζονται τα 12 χρόνια εργασίας- με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να βλέπουν τις όποιες αυξήσεις, έπειτα από 2 χρόνια. Γίνεται φανερό, λοιπόν, πως η κυβέρνηση της ΝΔ εχει σκοπό όχι μόνο να καταργήσει κάθε έννοια εργασιακού δικαιώματος αλλά και να δημιουργήσει έναν εργαζόμενο - πειθήνιο, που δε θα αντιδρά σε όλα όσα του πλήττουν τη ζωή -ή αν το κάνει, θα καταστέλλεται, όπως έχουμε δει να συμβαίνει σε μία σειρά από απεργιακές κινητοποιήσεις.

Η απάντηση μας θα πρέπει να είναι ηχυρή και να έρθει μέσα απ’ την οργάνωση και την όξυνση της πάλης μας, στους Συλλόγους και τα Σωματεία

Να μην αφήσουμε αυτό το νομοσχέδιο - έκτρωμα να εφαρμοστεί, για να μην τελειώνει ο μισθός μας στις 15 του μήνα, για να μη ζούμε μονάχα για να δουλεύουμε, για να έχουμε ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Συμμετέχουμε στην πανεργατική απεργιακή κινητοποίηση, την Πέμπτη, 21/9, στις 11.00, στη συμβολή των οδών Όθωνος και Αμαλίας, στο Σύνταγμα, στο πλάι των Σωματείων και των Συλλογικών Φορέων.

20/09/2023

Φέτος συμπληρώνονται 5 χρόνια από την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου από δύο καταστηματάρχες και αστυνομικούς σε δημόσια θέα στην Πλατεία Γλάδστωνος με δεκάδες κινητά να καταγράφουν αλλά κανένα άτομο να μην προσπαθεί να τον προστατέψει. Μέρα μεσημέρι, στο κέντρο της Αθήνας, χτυπήθηκε άγρια από τον καταστηματάρχη Σπ. Δημόπουλο και τον φίλο του Αθ. Χορταρία αφήνοντας τον σχεδόν νεκρό και από εκεί ανέλαβε η αστυνομία, συνεχίζοντας τον εξευτελισμό του, πατώντας τον στην πλάτη και περνώντας του χειροπέδες και αφήνοντας τους δολοφόνους του ανενοχλητους. Αυτή η δολοφονία, που θυμίζει σκηνές λιντσαρίσματος, ήρθε να μας θυμίσει πως η πατριαρχική και η αστυνομική βια συνεχίζουν να καθιστούν την ύπαρξη πολλών από εμάς στην δημόσια σφαίρα, επικίνδυνη για τις ζωές μας.

Ο Ζακ ήταν οροθετικός, λοατκι ακτιβιστής, drag queen και ενεργός στους κοινωνικούς αγώνες για την χειραφέτηση και την ορατότητα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας ενώ σε όλη του την ζωή πολεμούσε ενάντια σε αυτό που τελικά τον δολοφόνησε, την βία. Η δολοφονία της Zackie μεταδόθηκε πανελλαδικά από τα συστημικά ΜΜΕ, που σε μία προσπάθεια ξεπλύματος της πατριαρχικής και αστυνομικής βίας εξαπέλυσαν έναν ανελέητο πόλεμο ενάντια της, εξαιτίας των ταυτοτήτων και των αγώνων της, προσπαθώντας και να δικαιολογήσουν την χρήση βίας αλλά και να εντάξουν την Zackie σε ένα πλαίσιο “μη κανονικότητας”, μετατοπίζοντας έτσι τον δημόσιο και δικαστικό λόγο από την αστυνομική και ομοφοβική βια στον χαρακτήρα και τις συνήθειες του Ζακ!

Οργή μας προκάλεσε και η απόφαση του δικαστηρίου για την αθώωση όλων των αστυνομικών, δίνοντας έτσι και επίσημα ασυλία στην αστυνομική βία. Διανύουμε εξάλλου μια περίοδο που η κυβέρνηση της ΝΔ εντείνει τον αυταρχισμό και την καταστολή στις λαϊκές-κοινωνικές διεκδικήσεις και χτυπάει χωρίς κανένα όριο τους καθημερινούς μας αγώνες. Από τις συνεχείς κινητοποιήσεις του εργατικού και φοιτητικού κινήματος μέχρι τους φεμινιστικούς αγώνες, η κυβέρνηση μέσω της αστυνομίας, προχωρά σε συνεχή καταστολή στην προσπάθεια της να καταπνίξει τις διεκδικήσεις μας και να θρέψει το ακροδεξιό της ακροατήριο με “νόμο και τάξη”.

Δεν έχουμε τελειώσει με την έμφυλη βια, καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες γυναικοκτονιών και έμφυλων κακοποιήσεων ενώ πολλά ΛΟΑΤΚΙ άτομα συνεχίζουν να δέχονται περιθωριοποίηση και bullying εξαιτίας της έκφρασης και της ταυτότητας φύλου τους. Η αστυνομία συνεχίζει να αδιαφορεί ή και να συγκαλύπτει τους κακοποιητές με τον Μπαλάσκα να προβάλει “τρόπους νομικής διαφυγής” σε περίπτωση γυναικοκτονίας ενώ πολλές καταγγέλλουσες που φτάνουν στα αστυνομικά τμήματα αμφισβητούνται, αν φυσικά δεν κακοποιούνται καθώς λίγοι μόνο μήνες έχουν περάσει από την καταγγελία για βιασμό στο Α.Τ. Ομόνοιας. Η κυβέρνηση αρνείται να δει την πραγματικότητα δίνοντας περισσότερο χώρο σε κακοποιητικές συμπεριφορές και στην κοινωνικη΄νομιμοποίηση τους, ενώ οι περιπτώσεις Λιγνάδη και Γεωργιάδη και η άμεση σχέση τους με την ΝΔ έρχονται να μας υπενθυμίσουν με ποιους έχουμε να κάνουμε! Στις σχολές μας οι Φοιτητικοί Σύλλογοι έχουμε αντιμετωπίσει περιστατικά έμφυλων κακοποιήσεων μέσω των συλλογικών μας δράσεων σε μια κατεύθυνση για σχολές ελεύθερες από φασίστες και κακοποιητές ενώ παράλληλα ανατρέψαμε στην πράξη τα σχέδια για εγκατάσταση πανεπιστημιακής αστυνομίας στις σχολές μας που στόχο είχε την πειθάρχιση μας στα κυβερνητικά σχέδια αλλά και θα έφερνε στις σχολές μας τους κακοποιητές!

Παράλληλα η άνοδος της ακροδεξιάς και η είσοδος στην Βουλή των Σπαρτιατών και του κόμματος “Νίκή” σηματοδοτούν μια σημαντική κοινωνική νομιμοποίηση των ακροδεξιών-φασιστικών αντιλήψεων αλλά δίνει και παραπάνω χώρο στους φασίστες να επηρεάζουν την κοινή γνώμη με απόψεις περί απαγόρευσης των αμβλώσεων και κατάργησης των δικαιωμάτων μας!

Εμείς απαντάμε οτι δεν πρόκειται να ανεχτούμε κανένα άλλο νεκρό από την πατριαρχική και αστυνομική βία! Δεν θα ανεχτούμε καταστολή στους κοινωνικούς και λαϊκούς αγώνες. Μέσα από τις συλλογικές μας δομές θα δώσουμε τις απαντήσεις μας και θα παλέψουμε για τα δικαιώματα και την προοπτική μας όπως κάναμε και για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία που καταφέραμε να ανατρέψουμε. Οι κοινωνικοί μας χώροι θα είναι ελεύθεροι γιά όλους/όλες/όλα!

Καλούμε την Πέμπτη 21/9 στις 19:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου στην πορεία μνήμης για τον Ζακ/την Zackie Oh. Καμία μόνη, κανένα μόνο!

17/09/2023

ΑΥΡΙΟ ΟΛΑ,ΟΛΕΣ,ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 5.30 ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ.

Ανακοίνωση Αριστερής Ενότητας για τα δέκα χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

🔴 Φέτος συμπληρώνονται 10 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, από το φασίστα δολοφόνο και μέλος της Χρυσής Αυγής Ρουπακιά. Σε αυτή τη χώρα, όμως, έχουμε δει και άλλες δεκάδες επιθέσεις και δολοφονίες με φασιστικά και ρατσιστικά κίνητρα, όπως τη δολοφονία του μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν, τη δολοφονία του Μιχάλη από Κροάτες φασίστες, με τις πλάτες της αστυνομίας, αλλά και το έγκλημα στη Πύλο, όπου το ελληνικό κράτος άφησε εκατοντάδες κατατρεγμένους ανθρώπους να πνιγούν στη θάλασσα. Όλα αυτά αποδεικνύουν πως οι φασιστικές πρακτικές και ο φασιστικός λόγος αναπαράγονται κατά βάση από το ίδιο το κράτος και το πολιτικό σύστημα και υιοθετούνται από μεγάλο μέρος της κοινωνίας.

Η 7η Οκτώβρη του 2020 αποτελεί μια μεγάλη νίκη του αντιφασιστικού κινήματος, αφού η Χρυσή Αυγή καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση, με την ηγεσία και πολλά μέλη της να βρίσκονται στη φυλακή. Αν και η καταδίκη αυτή αποτέλεσε εξ αρχής μια ανάσα και διέδωσε ένα δυνατό αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό μήνυμα στη κοινωνία, τρία χρόνια μετά, βλέπουμε πως η μάχη ενάντια στο φασισμό δεν έχει τελειώσει.

🔴 Αυτό αποδεικνύεται και από τις τελευταίες εθνικές εκλογές, όπου κόμματα όπως οι Σπαρτιάτες, με τη στήριξη του φυλακισμένου Κασιδιάρη, η Νίκη και η Ελληνική Λύση κατάφεραν να μπουν στη βουλή. Την ίδια στιγμή, η Νέα Δημοκρατία, έχοντας στελεχώσει τις υπουργικές θέσεις με ακροδεξιούς, όπως ο Πλεύρης και ο Γεωργιάδης, με στόχο να τροφοδοτήσει το ακροδεξιό ακροατήριο, κατάφερε να αυξήσει το ποσοστό της, στο 41%. Η σύνθεση του Κοινοβουλίου και η ευρύτερη κοινωνική κατάσταση αποτυπώνουν ξεκάθαρα το έδαφος που έχει καταφέρει να πάρει ο φασισμός και η ακροδεξιά, τρία χρόνια μετά την καταδίκη της ΧΑ.

📌 Τρία χρόνια μετά, δεν τρέφουμε αυταπάτες. Γνωρίζουμε πως ο φασισμός δε νικιέται ούτε από την αστική δικαιοσύνη ούτε από το καπιταλιστικό σύστημα που τον τρέφει. Ο φασισμός τσακίζεται στους κοινωνικούς μας χώρους, στις σχολές, στους δρόμους και στις γειτονιές. Το αντιφασιστικό κίνημα έχει αποδείξει διαχρονικά πως δεν αφήνει χώρο για φασιστικές απόψεις και πρακτικές ποτέ και πουθενά. Δε θα τους αφήσουμε να υπάρχουν ούτε στις σχολές μας ούτε στις δουλειές μας ούτε στις γειτονιές μας ούτε πουθενά.

Σήμερα, με έναν τόσο δυσμενή συσχετισμό, με τις φασιστικές επιθέσεις να οξύνονται, όπως έγινε και το καλοκαίρι με τη δολοφονία του εργάτη - μετανάστη στον Περισσό, με τον Κασιδιάρη να απολαμβάνει την ανοχή του δικαστικού συστήματος, δηλώνοντας, παράλληλα, υποψηφιότητα στο Δήμο της Αθήνας, με τη ρητορική και την πολιτική της Κυβέρνησης σε σχέση με τους πρόσφυγες (βλ. Επαναπροωθήσεις, Πύλος, Δαδιά, κ.ά.), εμείς οφείλουμε να δώσουμε ηχηρή απάντηση και να αποτυπώσουμε το δικό μας αντιφασιστικό στίγμα σε αυτή τη δυστοπία.

✊🏼 Αυτοί έχουν μαζί τους την αστυνομία, έχουν την κάλυψη του κράτους, έχουν τη δράση στο σκοτάδι. Όσο αυτοί τους καλύπτουν, εμείς δε ξεχνάμε και δε συγχωρούμε, αλλά απαντάμε με ενότητα και αλληλεγγύη απέναντι σε φασιστικές, ρατσιστικές και εθνικιστικές αντιλήψεις.

Καλούμε στις 18/9:

Αθήνα: στις 17:30, συγκέντρωση στο Μνημείο του Παύλου Φύσσα, στο Κερατσίνι και αντιφασιστική πορεία, ως το ιστορικό μπλόκο της Κοκκινιάς.

Θεσσαλονίκη: Στις 17:30, στην Καμάρα.

08/09/2023

Σεπτέμβριος 2023. Άλλο ένα καλοκαίρι που πέρασε είχε βασικό ζήτημα τις ανεξέλεγκτες πυρκαγιές σε όλη την επικράτεια, με αποκορύφωμα την πυρκαγιά στον Έβρο. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη πυρκαγιά στην Ευρώπη με 600.000 στρέμματα δασικών περιοχών καμένα (πολλά εξ αυτών προστατευόμενα ως ζώνες Natura) και 18 ανθρώπους απανθρακωμένους. Η πολυήμερη αυτή πυρκαγιά (17 μέρες) και η έκταση που πήρε, προδίδει τη χρόνια έλλειψη ουσιαστικής δασοπροστασίας και απαξίωσης της πυροσβεστικής υπηρεσίας, τόσο σε προσωπικό όσο και σε εξοπλισμό. Η κυβέρνηση βρέθηκε, για ακόμη μια φορά, σε αυτή τη συνθήκη απροετοίμαστη και προκειμένου να αποποιηθεί των ευθυνών της, ενίσχυσε το εθνικιστικό αφήγημα γύρω από υποτιθέμενους εμπρηστές – εισβολείς. Η συνθήκη αυτή συμπυκνώνει ολόκληρη την πολιτική ατζέντα της Νέας Δημοκρατίας σε ό,τι έχει να κάνει με την πραγματική προστασία των πολιτών και την ενίσχυση των δημοσιών υπηρεσιών.

Ενώ η ανάγκη για πρόληψη και αντιμετώπιση που επιτάσσουν συνθήκες σαν κι αυτή, η καθημερινότητά μας γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη από την εγκληματική αμέλεια της κυβέρνησης. Η συνολική υποβάθμιση των δημοσίων και δωρεάν αγαθών διαφαίνεται σε κάθε τομέα της ζωής μας. Η πλήρης απαξίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας , των Μέσων Μαζικών Μεταφορών και λοιπών κρατικών φορέων ανοίγει τον δρόμο στην ιδιωτικοποίηση τους και τις καταστροφικές συνέπειες που συνεπάγονται. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η αδυναμία του ΕΚΑΒ να επέμβει έγκαιρα λόγω έλλειψης ασθενοφόρων στοιχίζοντας τις ζωές συνανθρώπων μας και το έγκλημα στα Τέμπη όπου η δολοφονική πολιτική κράτους και της διευθύνουσας εταιρίας στοίχισε τη ζωή δεκάδων ανθρώπων. Γιατί η ασφάλεια του λαού είναι κόστος και το κόστος είναι βλάβη για τα ιδιωτικά συμφέροντα!

Αδιαφορώντας για τα προβλήματα αυτά, η κυβέρνηση θέλει να κινηθεί στον ίδιο άξονα και στην παιδεία. Εδώ και καιρό γίνεται λόγος για αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος με απώτερο σκοπό την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιών, η οποία θα κατακερματίσει πλήρως τον δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μετά την εξίσωση των πτυχίων ΑΕΙ με αυτά των κολεγιών και την υποβάθμιση της δύναμης τους, η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων θα είναι το τελειωτικό χτύπημα και για τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων δημοσίων πανεπιστημίων. Μάλιστα, η υποβάθμιση αυτή σε συνδυασμό με τα δίδακτρα οδηγεί όσα αναγκάζονται αλλά και όσα θέλουν να παραμείνουν στην δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση να παλέψουν υπό άνισους όρους για επαγγελματική αποκατάσταση.
Οι αντίξοες συνθήκες ακρίβειας που αντιμετωπίζουμε τον τελευταίο καιρό εντείνονται ακόμα περισσότερο με επιπλέον ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά. Ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης για χαμηλότερο κόστος ζωής και μείωση της αισχροκέρδειας των μεγάλων επιχειρήσεων (πλαφόν σε πρώτα αγαθά, αύξηση του βασικού μισθού, μείωση των φόρων στους πολίτες, αύξηση της φορολογίας στα υπερκέρδη των επιχειρήσεων) δε μοιάζουν να είναι στο προσκήνιο για τη Νέα Δημοκρατία. Αντίθετα υιοθετεί μέτρα «για τα μάτια του κόσμου» με κουπόνια σε όσους τομείς υπάρχει δυσαρέσκεια, ώστε να κερδίσει την εύνοια του λαού αδιαφορώντας για την πραγματική διευκόλυνση της καθημερινότητας μας και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων.

Πως μας προτείνουν να αντιμετωπίσουμε την ακρίβεια; Με ακόμα περισσότερη εργασία, σε συνθήκες πλήρους εργασιακής εκμετάλλευσης. Το οκτάωρο καταργείται, η αργία της Κυριακής αποτελεί πλέον παρελθόν για τους περισσότερους εργαζομένους με την πληθώρα των εργοδοτών να αυθαιρετεί, υιοθετώντας τακτικές ανασφάλιστης εργασίας και απλήρωτης υπερεργασίας, ενώ το όριο συνταξιοδότησης αυξήθηκε. Οδηγούμαστε παράνομα σε εργασιακή εξουθένωση με τον κρατικό μηχανισμό να κάνει τα στραβά μάτια διευκολύνοντας τις απάνθρωπες αυτές τακτικές. Την ίδια στιγμή γίνεται μια τεταμένη προσπάθεια φίμωσης της συνδικαλιστικής δράσης με την άρση του δικαιώματος των εργατ(ρι)ών στην απεργία και τη μη ικανοποίηση του αιτήματος για συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Αδιαμφισβήτητα, η κυβέρνηση έχει υιοθετήσει μία ρατσιστική πολιτική αδιαφορώντας πλήρως για τις ανάγκες των μεταναστριών. Το εγκληματικό ναυάγιο στην Πύλο αποδεικνύει τη στάση αυτή, καθώς δολοφονήθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι. Η ασφαλής διέλευση στη χώρα, τα ανοιχτά σύνορα, η ελευθερία μετακίνησης και διαμονής, η έκδοση των απαραίτητων χαρτιών για την νόμιμη παραμονή των μεταναστών και προσφύγων αποτελούν αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα τα οποία η κυβέρνηση δεν έχει θέληση να εξασφαλίσει. Εν αντιθέσει, συνεχίζει τις επαναπροωθήσεις, την λειτουργία των camps όπου επικρατούν άθλιες συνθήκες διαβίωσης των μεταναστ(ρι)ών και τον αποκλεισμό τους από τον κοινωνικό ιστό. Το αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας για αυτές τις τακτικές, παραμένει η «προστασία» των συνόρων και η διαφύλαξη της ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας. Λειτουργώντας με ρατσιστικές διακρίσεις στα κριτήρια λήψης της υπηκοότητας, την μοιράζει απλόχερα σε- συμφέρουσες για αυτή- περιπτώσεις ηθοποιών και αθλητών ενώ όταν πρόκειται για ανθρώπους που έχουν γεννηθεί και διαμένουν χρόνια στην χώρα, τους αρνείται τα κοινά πολιτικά δικαιώματα και τους ωθεί σε μακροχρόνιες και εξουθενωτικές διαδικασίες για να εκδώσουν ακόμα και ταυτότητα πολίτη. Επιπλέον, παινεύεται την «ικανότητά» της για την προστασία των συνόρων από πρόσφυγες και μετανάστες αλλά επέτρεψε σε περίπου 150 ναζιστές-χούλιγκαν με τρομοκρατικούς στόχους να εισέλθουν στη χώρα, να φτάσουν μέχρι την πρωτεύουσα και να εκπληρώσουν το έργο τους, ανενόχλητοι καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας τους. Απέδειξε με αυτόν τον τρόπο την πλήρη ανικανότητα της ακόμα και σε αυτό που νομίζει και προωθεί ως το δυνατότερό της χαρτί, την υποτιθέμενη «εθνική ασφάλεια».

Ζούμε σε μία κοινωνία της οποίας η δομή βασίζεται στον σεξισμό και την πατριαρχεία μία συνθήκη που φαίνεται να «βολεύει» την Νέα Δημοκρατία. Μόνο το τελευταίο έτος είδαμε δεκάδες γυναικοκτονίες, αμέτρητα περιστατικά έμφυλης και ενδοοικογενειακής κακοποίησης, σεξουαλικής παρενόχλησης και μιας δολοφονίας τρανς γυναίκας σεξεργάτριας. Ενώ τα γεγονότα αυτά συνδέονται άμεσα με τη λειτουργία και τη διαρρύθμιση του κράτους και των φορέων του η κυβέρνηση όχι μόνο αδιαφορεί αλλά συμβάλλει στην ενίσχυση των έμφυλων ανισοτήτων. Μέσω της προεκλογικής της καμπάνιας ενίσχυσε τα στερεότυπα της «παραδοσιακής» δομής της οικογένειας και γενικότερα των έμφυλων διακρίσεων. Με την αναστολή των ΚΔΑΠ για ΑΜΕΑ τα βάρη της κοινωνικής αναπαραγωγής πέφτουν -για ακόμη μία φορά- στις μητέρες, οι οποίες καλούνται να αφιερώσουν τον ελεύθερό τους χρόνο στα παιδιά τους. Ακόμα και αν η κυβέρνηση έχει αναφέρει κατά καιρούς την πρόθεση της να νομιμοποιήσει το γάμο των LGBTQ+ ζευγαριών, δεν φαίνεται να σκοπεύει να το εντάξει στο πρόγραμμα της ενώ κρατάει πολύ παθητική στάση απέναντι στην τεκνοθεσία από αυτά, φοβούμενη την αντίδραση ανθρώπων που έχουν βαθύτατες απαρχαιωμένες και άκρα σεξιστικές αντιλήψεις. Μια κυβέρνηση που ζητά «άδεια» από την εκκλησία ακόμα και για να εκδώσει νέες ταυτότητες δεν έχει σκοπό να εναντιωθεί στους ακόλουθους της για ένα ζήτημα που αντιμετωπίζει εντελώς ψηφοθηρικά.

Η φετινή ΔΕΘ έρχεται μετά την επανεκλογή της Νέας Δημοκρατίας η οποία, συνδυαστικά με την διάλυση της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, έχει δώσει στο κυβερνόν κόμμα την αίσθηση πως μπορεί να νομοθετεί αυθαίρετα και να επιβάλει ακραίες πολιτικές στην κοινωνία. Προσπαθεί να απαξιώσει κάθε αντίλογο με το αφήγημα του «41%» και κυβερνά τη χώρα με αυταρχισμό και υπεροψία. Αυτή του τη προσπάθεια είναι που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε για να μπορούμε σήμερα να ζούμε ανθρώπινα και να διασφαλίσουμε ένα καλύτερο αύριο. Αυτή είναι η ώρα που απαιτεί να αγωνιστούμε μαζικά και ενωμένα.

Καλούμε όλες, όλους & όλα το Σάββατο 09/09 | 16:30 | Πολυτεχνείο ΑΠΘ
& στην αντικυβερνητική πορεία που θα ακολουθήσει.

Αριστερή Ενότητα Θεσσαλονίκης