01/04/2026
-Η πόρτα που έμεινε ανοιχτή-
Ήσουν στα 16 όταν ήρθες στην Υπηρεσία μας για παράβαση περί Covid-19. Στην πρώτη μας συνεδρία ανιχνεύτηκαν πολλές δυσκολίες. Μπαμπάς απών από τη ζωή σου, μαμά σε αδυναμία να διαχειριστεί τη δύσκολη εφηβεία σου. Πρόσωπα σημαντικά για σένα μόνο η κολλητή σου και ο φίλος σου, όλοι σε χρήση. Ερχόσουν θυμωμένη και οργισμένη στις συναντήσεις. Το βλέμμα σου, η μορφή σου ήταν αγριεμένη, προς όλους που δεν φρόντισαν τις ανάγκες σου αλλά κανείς δεν ήταν σε θέση να το κάνει όπως το χρειαζόσουν. Το 2021 ήταν η χρονιά σου. Οι παραβάσεις ερχόταν η μια μετά την άλλη. Παρέα μόνο με την παρέα σου, φυγές από το σπίτι, απούσα από το σχολείο. Εμπλοκές με τους φορείς κοινωνικού ελέγχου, οργή και χάος στο μυαλό σου. Ερχόσουν στο γραφείο για να φωνάξεις, να διαμαρτυρηθείς, να ξεσπάσεις. Αρκούσε που ερχόσουν. Είχες πολλά θετικά στοιχεία στον χαρακτήρα σου, δεν ξέρω αν στα είχε είπε κανείς. Δεν ήταν μόνο το ταλέντο σου να ζωγράφιζες υπέροχα, ήταν η ανάγκη σου να φροντίζεις όσους αγαπούσες. Θυμάμαι εκείνα τα Σάββατα που ερχόμουν να σε πάρω για να πάμε στη σχολή ζωγραφικής, έστω κι αν δεν ήταν πολλά. Ήρθε ο χρόνος που κάτι φάνηκε να αλλάζει. Η παρέα "έσπασε" κι εσύ έμεινες "μόνη" με τις υποχρεώσεις σου. Αναζήτησες δουλειά για να υποστηρίξεις οικονομικά τον εαυτό σου και τη μητέρα σου. Και τότε βρέθηκε ο σημαντικός άλλος, ο εργοδότης που σου είπε: "Θα σου δώσω δουλειά, με την προϋπόθεση να συνεχίσεις το σχολείο". Και το έκανες. Και πήρες έπαινο την πρώτη χρονιά στο νέο σου σχολείο. Κι δούλεψες, νοίκιασες σπίτι, φρόντισες τη μητέρα σου και το σκυλάκι σου, έβγαλες δίπλωμα αυτοκινήτου. Τα δικαστήρια τελείωσαν, τα αναμορφωτικά μέτρα εφαρμόστηκαν και τώρα στα 21 σου πλέον, έληξε η επιμέλειά σου από την Υπηρεσία μας. Όταν σε ρώτησα πως ένιωθες κάθε φορά που ερχόσουν στο γραφείο να μιλήσουμε, μου είπες "δεν σας άκουγα, μου αρκούσε όμως που η πόρτα του γραφείου σας ήταν ανοιχτή για μένα". Θέλω να σου πω ότι με βοήθησες πολύ, να γίνω καλύτερος άνθρωπος, να μην σταματήσω να προσπαθώ. Είμαστε πολύ περήφανες για σένα και θα είσαι πάντα το παράδειγμα πως αν το σχολείο, η κοινωνία και ο καθένας μας δει τον έφηβο πίσω και πάνω από τις πράξεις, η παραβατικότητα θα γίνει δημιουργικότητα. Σου ευχόμαστε μια καλύτερη ζωή σε αυτόν τον δύσκολο κόσμο που φτιάξαμε για σένα.
ΥΓ. Θα κρατάω πάντα στον φάκελό σου, τον έπαινό σου που με μεγάλη χαρά μου έφερες.