05/02/2026
Σαν σήμερα, πριν από 182 χρόνια, στις 4 Φεβρουαρίου 1843 και ώρα 11η πρωινή, άφηνε την τελευταία του πνοή ο μεγάλος αγωνιστής του Γένους, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Σε ηλικία 73 ετών, ο «Μεγαλέξανδρος» της εθνικής μας παλιγγενεσίας, ο Γέρος του Μοριά, αποδήμησε εις Κύριον από εγκεφαλική συμφόρηση.
Το βράδυ πριν από τον θάνατό του ήταν προσκεκλημένος στον βασιλικό χορό του Παλατιού. Εκεί χόρεψε, έφαγε και ήπιε περισσότερο απ’ ό,τι συνήθιζε, ευτυχής καθώς ήταν, αφού μόλις δύο ημέρες νωρίτερα είχε παντρέψει το μικρότερο παιδί του, τον Κωνσταντίνο (Κολίνο). Μετά τον χορό επέστρεψε στην οικία του, η οποία βρισκόταν πολύ κοντά στα Ανάκτορα, στο σημείο όπου σήμερα στεγάζεται η Βουλή των Ελλήνων.
Περί τις 4:00 τα ξημερώματα υπέστη αποπληξία. Δεν μπορούσε ούτε να κινηθεί ούτε να μιλήσει και μόλις που ανέπνεε. Παρά την επέμβαση των καλύτερων ιατρών της εποχής, δεν κατέστη δυνατόν να σωθεί· το μόνο που κατάφεραν ήταν να παρατείνουν τις τελευταίες του στιγμές. Τον υπέβαλαν σε φλεβοτομή, του τοποθέτησαν βδέλλες (αφαίμαξη), χιόνι στην κεφαλή και καταπλάσματα από σινάπι στα πόδια.
Η τελευταία του κουβέντα, απευθυνόμενος στον γιο του Γενναίο, ήταν:
«Σου αφήνω τόσους φίλους, όσα φύλλα έχουν τα κλαριά· φρόντισε να τους φυλάξεις».
Δόξα και τιμή στον μεγαλύτερο ήρωα του νεότερου Ελληνισμού.
Αιώνια του η μνήμη.
