15/03/2018
Ένα ακόμα λουκέτο...
Σε κάθε πόλεμο υπάρχουν νικητές, και ηττημένοι. Αμφότεροι, χρειάζονται όπλα, δυναμη πείσμα κουράγιο για να καταφέρουν να μείνουν όρθιοι μέχρι τέλους... Η μάχη τους θα πρέπει να είναι έντιμη και αξιοπρεπής. Έτσι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, θα νιώσουν περήφανοι για όσα πρόσφεραν, κέρδισαν ή έχασαν .Η «μάχη» έχει πολλές μορφές. Και η χειρότερη όλων είναι αυτή που δίνει κανεις για την επιβίωση του.
Η κατάσταση στη χώρα γνωστή. Οι συνέπειες, κάτι περισσότερο από γνωστές.
Άγνωστος είναι όμως ο προσωπικός αγώνας που δίνει ο καθένας για να κρατήθει αλώβητος μέχρι να φανεί η λήξη αυτού του «πολέμου» που αφήνει πίσω μόνο πόνο. Πόνο για κεκτημένα και περιουσιες που χάθηκαν. Για ανθρώπους που μόχθησαν και τώρα ανήμποροι, βλέπουν τα παντα να καταρρέουν στα μάτια τους μπροστά.
Η ιστορία τόσο γνώριμη πια που πλέον δεν προκαλεί καμία έκπληξη. Ακόμα ένα λουκέτο σε ακόμα μια επιχείρηση. Αυτή τη φορά ομως πρόκειται για μια αγωνίστρια, μια φίλη, συνάδελφο, γνωστή ή άγνωστη σε καποιους, Maria Tsouri. Μια γυναίκα με δύναμη πείσμα και κουράγιο, που πολέμησε αξιοπρεπώς μέσα σε συνθήκες απόλυτης τρέλας και αδικίας, απέναντι σε ένα κράτος που τον επιχειρηματία τον αντιμετωπίζει σαν ένα εχθρό. Ή σαν τον καλύτερο συνεργάτη... αφού υφαρπάζει το μεγαλύτερο μερος από τα ελάχιστα που πλέον κερδίζει.. αν κερδίζει · όσα και όποτε..
«Θάνατος» λοιπόν ενός (ακόμα) εμποράκου που αυτή τη φορά δεν πέρασε απαρατήρητος, ίσως δείξει σε αυτούς που πρέπει και σε αυτούς που μπορούν ακόμα, την τραγικη κατασταση στην οποία έχουν περιέλθει χιλιαδες επιχειρήσεις. Οφειλή δική μας και υποχρέωση να σταθούμε δίπλα στην δικη μας Μαρία, που αγωνίστηκε γνωρίζοντας ότι ο οικονομικος πόλεμος που βιώνουμε δεν έχει προηγούμενο και πιθανότατα ούτε τέλος...
Μαρία, ο εμπορικός κόσμος πρέπει να σταθεί δίπλα σου και να σε στηρίξει όπως δυναται.
Ευχή όλων, να σταματήσει αυτή η κατρακύλα και να ενεργοποιηθούν οι αρμόδιοι πριν η καταστροφή χτυπήσει και τις εναπομείνασες επιχειρήσεις που κρατιούνται με νύχια και με δόντια στη «μάχη».
