Λασίθι εδώ ξεκινούν όλα / Lasithi everything begins here

27/08/2024

Παναγία η Κερά στην Κριτσά / Kera Monastery in Kritsa

21/01/2024

Skinias Mirabello gulf

18/12/2022

Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος Επισκοπή Ιεράπετρας

14/10/2022

Traditional house facade

23/01/2022

Μνημειακή ελιά Αζοριά

Ελιά του Αζοριά βρίσκεται 1χλμ νότια του χωριού Καβούσι της επαρχίας Ιεράπετρας και πολύ κοντά στον ομώνυμο αρχαιολογικό χώρο του Αζοριά. Το ελαιόδεντρο βρίσκεται πάνω στο δρόμο που οδηγεί στον οικισμό Αύγος. Η ελιά αυτή αποτελεί ένα φυσικό μνημείο και θεωρείται ως η αρχαιότερη ελιά σε όλο τον κόσμο. Μάλιστα είναι μπολιασμένη σε υποκείμενο αγριελιάς, αποτελώντας το αρχαιότερο δείγμα μπολιάσματος στον κόσμο. Ανήκε το 2008 στον Γεώργιο Γραμματικάκη και είναι ποικιλίας μαστοειδούς, που τοπικά αποκαλείται «μουρατοελιά» αγριελιάς.
Το ελαιόδεντρο αυτό έχει ανακηρυχτεί από τον Σύνδεσμο Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης (ΣΕΔΗΚ) ως μνημειακό, λόγω των μεγάλων διαστάσεων του κορμού αλλά και λόγω της θέσης του κοντά στους αρχαίους οικισμούς του Βροντά, Κάστρο και Αζοριάς, όπου έχουν ανευρεθεί πολλά αγγεία και τέχνεργα έκθλιψης ελαιοκάρπου. Η μέγιστη διάμετρος του κορμού είναι 4,9μ και η περίμετρος είναι 14,20μ. Με βάση την μέθοδο των ετήσιων δακτυλίων, υπολογίζεται ότι το δέντρο φυτεύτηκε την περίοδο 1350-1100πΧ!
Το 2004 μετά από πρόταση των κατοίκων της περιοχής και του Δήμου Ιεράπετρας, αποφασίστηκε ότι η πρώτη νικήτρια του Μαραθωνίου Γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας θα στεφανωθεί με κότινο από το ελαιόδεντρο αυτό. Ο κότινος αυτός κόπηκε με ειδική τελετή.

12/06/2021

#Κουτσουράς #Λασίθι

03/11/2020

Ι.Ν. Αγίου Στεφάνου Μοναστηράκι, Ιεράπετρας

02/11/2020

01/11/2020

Ο μικρός μονόχωρος και καμαροσκέπαστος ναός του Αγίου Στεφάνου βρίσκεται μέσα στο σχεδόν έρημο χωριό Μοναστηράκι της επαρχίας Ιεράπετρας, δίπλα σε σημείο που πηγάζει νερό από το βουνό της Θρυπτής. Ο σημερινός ναός, που εορτάζει στη μνήμη του πρωτομάρτυρος και αρχιδιακόνου Αγίου Στεφάνου (27 Δεκεμβρίου) είναι το αποτέλεσμα της αποκατάστασης ναού της δεύτερης Βυζαντινής Περιόδου κατά τον 19ο αιώνα (1894).

Ο αρχικός ναός έφερε τοιχογραφικό διάκοσμο, από τον οποίο διατηρείται η κόγχη του ιερού βήματος. Οι τοιχογραφίες αυτές χρονολογούνται στον 13ο αιώνα και είναι από τα αρχαιότερα σωζομενα δείγματα της Ανατολικής Κρήτης. Ψηλά απεικονίζεται η παράσταση της Δέησης με το Χριστό στο μέσον και την Παναγία και τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο στα πλάγια. Χαμηλότερα απεικονίζονται τέσσερις συλλειτουργούντες ιεράρχες.
Πηγή: Ναός Αγίου Στεφάνου στο Μοναστηράκι - Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης cretanbeaches.com
https://www.cretanbeaches.com

01/11/2020

Ο μινωικός οικισμός της Βασιλικής βρίσκεται στο λόφο Καστέλλι της περιφέρειας του χωριού Βασιλική της επαρχίας Ιεράπετρας, απέναντι από την έξοδο του επιβλητικού Φαραγγιού του Χα και σχετικά κοντά στο μινωικό οικισμό Γουρνιά, σε λόφο που ήλεγχε τον ισθμό της Ιεράπετρας.

Ο οικισμός υπήρχε από το 2600πΧ και γνώρισε άνθιση λόγω της στρατηγικής θέσης του και της εύφορης κοιλάδας. Το κεντρικό κτίριο καταστράφηκε από φωτιά το 2300π.Χ. και αργότερα κτίστηκε νέο μεγαλύτερο στην κορυφή του λόφου. Εντυπωσιακή είναι η γνώση πολεοδομίας που φαίνεται ότι είχαν αποκτήσει οι Μινωίτες από τόσο παλιά. Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1900 από τους Αμερικανούς Haryet Boyd και ο Richard B. Seager, αλλά τις πλέον συστηματικές ανασκαφές έκανε ο Αντώνιος Ζώης. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως ένα διώροφο μέγαρο (πάνω στο λόφο) με αποθήκες, δωμάτια και αυλή με φωταγωγό.

Στον αρχαίο οικισμό της Βασιλικής βρέθηκαν εντυπωσιακά αγγεία, κυρίως πρόχοι και τσαγιέρες, για τη μεταφορά υγρών με μακρόστενες προχόες (στόμια). Τα αγγεία αυτά είναι διακοσμημένα με χαρακτηριστικές κηλίδες που δημιουργούνται με ελεγχόμενη θερμοκρασία στον κεραμεικό κλίβανο. Ο ρυθμός των αγγείων αυτών που εντοπίστηκαν στη Βασιλική ονομάστηκε «ρυθμός Βασιλικής» και θεωρείται ότι εδώ υπήρξε το κέντρο παραγωγής αυτού του τύπου αγγείων, που κυρίως χρονολογούνται στο 2300πΧ με 1900 πΧ.
Πηγή: Μινωικός Οικισμός Βασιλικής - Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης cretanbeaches.com
https://www.cretanbeaches.com

01/11/2020

Ο αρχαιολογικός χώρος των Γουρνιών βρίσκεται σε μικρό λόφο δυτικά της Παχιάς Άμμου, δίπλα στον δρόμο που συνδέει τον Άγιο Νικόλαο με την Ιεράπετρα, 19 χλμ ανατολικά του Αγίου Νικολάου. Η πόλη ήκμασε την μινωική περίοδο και αποτελεί έναν από τους πληρέστερα ανεσκαμμένους μινωικούς οικισμούς στην Κρήτη. Μάλιστα λόγω της πολύ καλής διατήρησης του, ονομάστηκε από κάποιους επιτυχημένα ως η «Πομπηία της Κρήτης». Η ανασκαφή των Γουρνιών έγινε από την Αμερικανική Αρχαιολογική Ομάδα της Harriet Boyd το 1901-1904.

Η πόλη φαίνεται να ήκμασε το 1550-1450πΧ, καταστράφηκε από σεισμό το 1450πΧ, ενώ εγκαταλείφθηκε οριστικά το 1200πΧ. Το όνομα της δεν είναι γνωστό, ενώ το όνομα Γουρνιά το πήρε από τις πέτρινες και ξύλινες γαβάθες (γούρνες) που βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο πριν ξεκινήσουν οι ανασκαφές.

Αξίζει να κάνετε μια βόλτα στον επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο και να δείτε πως ήταν μια μικρή μινωική πόλη, περιδιαβαίνοντας τα αρχαία καλντερίμια της. Τα σπίτια έχουν ανασκαφεί με τους τοίχους τους, τις σκάλες που οδηγούσαν στον δεύτερο όροφο, τους αποθηκευτικούς και εργαστηριακούς χώρους. Στα Γουρνιά βρέθηκαν διάφορα εργαλεία (σμίλες, αγκίστρια, σφυριά, αγγεία, κλπ) που δίνουν την εικόνα της καθημερινής ζωής των Μινωιτών. Είναι εντυπωσιακό ότι υπήρχε και αποχετευτικό δίκτυο τόσες χιλιάδες χρόνια πριν.

Στη κορυφή του λόφου έχει βρεθεί μικρό ανάκτορο – έδρα αξιωματούχου, μια μεγάλη αυλή (η αγορά), ένα υποτυπώδες θέατρο και ένα ιερό αφιερωμένο στη Θεά των Όφεων. Το νεκροταφείο των Γουρνιών βρέθηκε στην περιοχή Σφουγγαράς, κοντά στη θάλασσα.
Πηγή: Μινωική πόλη στα Γουρνιά - Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης cretanbeaches.com