11/04/2026
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ (για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι):
Πασχαλινές Ιστορίες από το παρελθόν στις Βαρδάτες Φθιώτιδας/Vardates Fthiotidas...
Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ΄90:
Κάθε φορά αυτές τις Άγιες ημέρες το χωριό γέμιζε από κόσμο.
Μεγάλη Πέμπτη:
Από την Μεγάλη Πέμπτη κιόλας όλες οι οικογένειες από το χωριό που έμεναν στην Αθήνα κατέβαιναν να γιορτάσουν το Πάσχα στις Βαρδάτες. Ήταν ευκαιρία όλα τα παιδιά να σμίξουμε και να πούμε τις εμπειρίες από το σχολείο.
Μεγάλη Παρασκευή:
Την Μεγάλη Παρασκευή το πρωϊ όλα τα παιδιά του χωριού μαζί με τις περισσότερες γυναίκες του χωριού μαζευόμασταν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου και ετοιμάζαμε τον επιτάφιο για το βράδυ.
Τα αγόρια έπαιζαν μπάλα στο προαύλιο της εκκλησίας και τα κορίτσια με τις υπόλοιπες γυναίκες στόλιζαν τον επιτάφιο.
Το απόγευμα τα αγόρια πηγαίναμε για ποδόσφαιρο στα αλώνια και το βράδυ με τις οικογένειές μας στον επιτάφιο. Ακουλουθούσαμε την περιφορά του επιταφίου σε όλο το χωριό, κρατώντας κεράκια στα χέρια. Μετά το πέρας της όλης διαδικασίας καληνυχτούσαμε ο ένας τον άλλον και ανανεώναμε το ραντεβού μας για την επόμενη ημέρα.
Μεγάλο Σάββατο.
Το πρωϊ πηγαίναμε στην λειτουργία και μεταλαμβάναμε και αμέσως μετά τα παιδιά πηγαίναμε στο καφενείο του Κωστάκη και παίζαμε τάβλι ή ηλεκτρονικά (τα είχε φέρει τότε και γίνονταν ένας πανικός με Pac-man, Shinobi, κλπ). Βλέπαμε τους πιό μεγάλους να περνάνε πολλές πίστες και κάναμε εξέδρα...
Προς το μεσημεράκι μαζευόμασταν τα αγόρια στο προαύλιο της εκκλησίας και δοκιμάζαμε τα βεγγαλικά για το βράδυ της Ανάστασης...
Και ναι έφτανε το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου...Μεγάλη στιγμή για το χωριό...Και γιατί...
Τα αγόρια του χωριού αφού είχαμε μαζευτεί πάλι στο καφενείο του Κωστάκη...χωριζόμασταν σε δύο ομάδες, οι 20ρηδες(περίπου και παραπάνω) και οι 15αρηδες (περίπου) και πηγαίναμε προς τα αλώνια για να γίνει το μεγάλο καθιερωμένο παιχνίδι μεταξύ των μεγάλων και των μικρών στο φοβερό τότε γήπεδο των αλωνιών (ήταν τα τέρματα με 2 κάθετους στύλους μόνο, οι παλιοί θα το θυμάστε)...Και συνήθως κέρδιζαν οι μεγάλοι...τους μικρούς όμως δεν τους πείραζε γιατί αποκτούσαν εμπειρία. Α, μαζεύονταν και οι κοπέλες του χωριού και έβλεπαν τον αγώνα..
Μετά την λήξη του αγώνα γυρνούσαμε όλοι στα σπίτια μας και αφού κάναμε ντους περιμέναμε να πάει η ώρα 11 και κάτι για να πάμε να κάνουμε την Ανάσταση και να ρίξουμε τα βεγγαλικά.
Κάπως έτσι περνούσαμε...παλιά... στο όμορφο χωριό μας...
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ σε όλους..