Σ.Ε.Κ Χανίων

03/06/2026

Χανιά: Αντίσταση στα σχέδιά τους

Συγκέντρωση και πορεία ενάντια στο προκλητικό συνέδριο του Economist και του powergame.gr με τίτλο «Επενδύοντας στην Αλλαγή: Πώς μεταμορφώνεται η Κρήτη» πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 29/5 στα Χανιά, με τη συμμετοχή περιβαλλοντικών και πολιτικών οργανώσεων από όλο το νησί. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν επίσης εργατικά σωματεία και συνδικαλιστικοί φορείς, όπως το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Χανίων, ο ΣΕΠΕ και η ΕΛΜΕ Χανίων, η ΕΛΜΕ Ρεθύμνου, καθώς και η Ένωση Γιατρών ΕΣΥ Ρεθύμνου.

Διαβάστε το άρθρο: https://ergatiki.gr/article.php?id=38240&issue=1725

📸 Xανιά 29 Μάη. Φωτό: Αγώνας της Κρήτης

02/06/2026

Μαρξιστικό Φόρουμ
ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΥΛΟΥ

ΠΕΜΠΤΗ 4/6, 7ΜΜ, ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΜΙΝΩΟΣ (ΑΡ. 42)
Εισηγητής: Ειρηναίος Μαράκης

Οργανώνεται και το ΣΕΚ Χανίων

02/06/2026

«Με λύπη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο της Ελένης Πορτάλιου. Η Ελένη κουβαλούσε την κληρονομιά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Το 1973 βρέθηκε αντιμέτωπη με διώξεις από την Ασφάλεια της χούντας μετά την εισβολή των τανκς στο Πολυτεχνείο. [...]»

Με λύπη πληροφορηθήκαμε τον θάνατο της Ελένης Πορτάλιου. Η...

02/06/2026

Στις 23 Απρίλη αποχαιρετήσαμε μαζί με συγγενείς, φίλους και πλήθος συναγωνιστών/ριών την αγαπημένη μας συντρόφισσα Τάνια Βρυζάκη που έφυγε τόσο αναπάντεχα από κοντά μας.
Η απώλειά της είναι μεγάλη. Η συμβολή της Τάνιας, μέσα από τις γραμμές της ΚΕΕΡΦΑ, του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στους αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας και ιδιαίτερα στο αντιρατσιστικό κι αντιφασιστικό κίνημα, δύσκολα μπορεί να αναπληρωθεί.
Ξέρουμε καλά ότι αν ήταν σήμερα μαζί μας θα οργάνωνε με όλες τις δυνάμεις της το συλλαλητήριο στις 19 Ιούνη για τα τρία χρόνια από το ρατσιστικό έγκλημα της Πύλου. Θα μετέφραζε τις προκηρύξεις για τους γαλλόφωνους μετανάστες/ριες, θα πρωτοστατούσε για την επιτυχία του.
Τιμούμε τη μνήμη της με αυτό το βίντεο από την πολιτική κηδεία της που έγινε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Και συνεχίζουμε τον αγώνα στον οποίο αφιέρωσε τη ζωή της: ενάντια στο βάρβαρο σύστημα του καπιταλισμού, για τη διεθνή επανάσταση και τον σοσιαλισμό.

Στις 23 Απρίλη αποχαιρετήσαμε μαζί με συγγενείς, φίλους και πλήθος ...

30/05/2026

Χανιά: Παγκρήτια κινητοποίηση ενάντια στο συνέδριο του Economist

Περιβαλλοντικές συλλογικότητες, πολιτικές οργανώσεις και εργατικά σωματεία διαδήλωσαν στα Χανιά ενάντια στο συνέδριο του Economist και του powergame.gr Συγκέντρωση και πορ...

29/05/2026

Χανιά, 29/5/2026: Παγκρήτια κινητοποίηση ενάντια στο συνέδριο του Economist

Συγκέντρωση και πορεία ενάντια στο προκλητικό συνέδριο του Economist και του powergame.gr με τίτλο «Επενδύοντας στην Αλλαγή: Πώς μεταμορφώνεται η Κρήτη» πραγματοποιείται σήμερα στα Χανιά, με τη συμμετοχή περιβαλλοντικών και πολιτικών οργανώσεων από όλο το νησί. Επίσης, στην κινητοποίηση συμμετείχαν εργατικά σωματεία και συνδικαλιστικοί φορείς, όπως το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Χανίων, ο ΣΕΠΕ και η ΕΛΜΕ Χανίων, η ΕΛΜΕ Ρεθύμνου, καθώς και η Ένωση Γιατρών ΕΣΥ Ρεθύμνου.

Η κινητοποίηση ξεκίνησε με συγκέντρωση και μικροφωνική στην πλατεία της Σπλάντζιας, λίγα μόλις μέτρα από το Μεγάλο Αρσενάλι στο παλιό λιμάνι, όπου διεξάγεται το συνέδριο με τη συμμετοχή μελών του υπουργικού συμβουλίου και της κυβέρνησης των δολοφόνων και των ιδιωτικοποιήσεων. Ανάμεσά τους βρίσκονται ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Κωνσταντίνος Τασούλας, μαζί με στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσώπους της «Τοπικής Αυτοδιοίκησης», όπως ο Περιφερειάρχης Κρήτης και οι δήμαρχοι Χανίων και Ρεθύμνου, καθώς και στελέχη επιχειρηματικών ομίλων. Ακολούθησε πορεία στους δρόμους της παλιάς πόλης και επιστροφή στο αρχικό σημείο της συγκέντρωσης.

Προκλητική είναι και η ισχυρή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, που απέκλεισαν κάθε δρόμο προς τον χώρο διεξαγωγής του συνεδρίου και την Κατάληψη Ρόζα Νέρα, ενώ προχωρούσαν και σε ελέγχους διαδηλωτών. Αυτό είναι αποτέλεσμα του πανικού που νιώθει η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της και όχι αποτέλεσμα κοινωνικής δύναμης ή αποδοχής των σχεδίων ιδιωτικοποίησης της ενέργειας, της υγείας, της παιδείας και του δημόσιου πλούτου.

Παρέμβαση στην κινητοποίηση πραγματοποίησε και η Εργατική Αλληλεγγύη, συνδέοντας την κυβέρνηση που καταστρέφει τη φύση με την ίδια κυβέρνηση που δολοφονεί στην Πύλο και στα Τέμπη. Παράλληλα κάλεσε στην αντιρατσιστική και αντιφασιστική συγκέντρωση για τα τρία χρόνια από το έγκλημα της βύθισης του πλοιαρίου «Αντριάνα» από σκάφος του Λιμενικού, την Παρασκευή 19/6 στις 7μμ στην πλατεία Αγοράς, με αίτημα να γίνει επιτέλους η δίκη στο Ναυτοδικείο των 21 στελεχών του Λιμενικού και να οδηγηθούν στη φυλακή, ώστε να μπει τέλος στα εγκλήματά τους στην Πύλο, τη Χίο και τον Έβρο, με τις δολοφονικές απωθήσεις στα σύνορα.

Φωτο: Ειρηναίος Μαράκης, Αγώνας της Κρήτης

28/05/2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ – ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΟΙ ΣΥΝΕΔΡΟΙ ΤΟΥ ECONOMIST ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ – ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ

Κινητοποίηση: Παρασκευή 29/5, στις 9:00 π.μ., στην πλατεία Σπλάντζιας (Πλατεία 1821)

Η διεξαγωγή της ημερίδας «Investing in Change: Crete in Transition» από το περιοδικό The Economist στις 29 Μαΐου στα Χανιά, με τη στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης και του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης, δεν αποτελεί μια ουδέτερη «αναπτυξιακή συζήτηση» αλλά μια πολιτική τελετή νομιμοποίησης ενός ήδη σε εξέλιξη σχεδίου συνολικής καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης της Κρήτης, όπου οι ενεργειακές υποδομές, τα τουριστικά μεγα-έργα, οι ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας γης και υποδομών, καθώς και η πλήρης εμπορευματοποίηση της κατοικίας και του φυσικού περιβάλλοντος συγκροτούν ένα ενιαίο πλέγμα εκμετάλλευσης που μετατρέπει το νησί σε κόμβο κερδοφορίας για εγχώρια και διεθνή επιχειρηματικά συμφέροντα. Με τη σειρά τους, ο Δήμος Χανίων και η διοίκηση Σημανδηράκη, μαζί με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και την Περιφέρεια Κρήτης αποτελούν τους βασικούς πολιτικούς εκφραστές και εγγυητές αυτής της στρατηγικής, ως ενεργοί σχεδιαστές και υλοποιητές της, μέσα από τις πολεοδομικές παρεμβάσεις, τις τουριστικές αναπλάσεις, τις ενεργειακές αδειοδοτήσεις και τη συστηματική εκχώρηση του δημόσιου χώρου και των υποδομών στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Στον πυρήνα αυτής της πολιτικής βρίσκεται η ενεργειακή «μετάβαση», η οποία στην πραγματικότητα δεν αφορά την κάλυψη κοινωνικών αναγκών, ούτε την ενεργειακή επάρκεια του νησιού, αλλά τη δημιουργία ενός εκτεταμένου δικτύου μεταφοράς και παραγωγής ενέργειας για λογαριασμό μεγάλων ομίλων, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Νέα Γραμμή Υψηλής Τάσης Χανιά – Δαμάστα και την ανεξέλεγκτη επέκταση αιολικών εγκαταστάσεων, οι οποίες προωθούνται από την κυβέρνηση και την Περιφέρεια ως «πράσινη ανάπτυξη» ενώ συνοδεύονται από εκτεταμένη περιβαλλοντική καταστροφή, με εκατοντάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων να θυσιάζονται, συμπεριλαμβανομένων προστατευόμενων περιοχών Natura, την ώρα που οι πραγματικές ενεργειακές ανάγκες της Κρήτης παραμένουν πολλαπλά χαμηλότερες από τις υποδομές που σχεδιάζονται, γεγονός που αποκαλύπτει τον εξαγωγικό και κερδοσκοπικό χαρακτήρα του σχεδίου.

Ο Δήμος Χανίων υπό τη διοίκηση Σημανδηράκη, σε πλήρη σύμπλευση με την κυβερνητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και με τη στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης και σύμφωνα με τα πρότυπα της ΕΕ, προωθεί ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αστικών αναπλάσεων και «εκσυγχρονισμού» που στην πράξη σημαίνει ριζικό εξευγενισμό, τουριστικοποίηση και εκτόπιση των εργατικών στρωμάτων από τις γειτονιές τους, μέσα από έργα όπως η αναδιαμόρφωση της πλατείας 1866, οι πεζοδρομήσεις που μειώνουν τον δημόσιο χώρο για τους κατοίκους. Παράλληλα, η μετατροπή της Δημοτικής Αγοράς σε χώρο υψηλού εμπορικού κόστους και η συνολική αναδιάταξη του κέντρου της πόλης προς όφελος του τουριστικού κεφαλαίου, ενώ αντίστοιχες διαδικασίες εξελίσσονται και στις γειτονιές μέσω της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης της βραχυχρόνιας μίσθωσης και της μετατροπής της κατοικίας σε επενδυτικό προϊόν, έχουν ως αποτέλεσμα την εκτόξευση των ενοικίων και τον συστηματικό εκτοπισμό της εργαζόμενης πλειοψηφίας, των φοιτητών και των φτωχών ανθρώπων.

Η ίδια πολιτική εξευγενισμού και εκποίησης αποτυπώνεται και στη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας, όπου η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μέσω της ΕΤΑΔ και του Υπερταμείου, με την πλήρη αποδοχή και στήριξη της Περιφέρειας Κρήτης και τη σιωπηρή ή ενεργή συνενοχή της δημοτικής αρχής Χανίων όπως και των υπόλοιπων δήμων της περιοχής μας, προωθεί την ιδιωτικοποίηση ιστορικών και δημόσιων κτιρίων όπως το «Ψυγείο» δίπλα στη Δημοτική Αγορά, ενώ παράλληλα δρομολογούνται μεγάλες ξενοδοχειακές επενδύσεις στο Ακρωτήρι, στη Σούγια και σε άλλες περιοχές, αποκαλύπτοντας ότι ο δημόσιος χώρος δεν αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό αγαθό αλλά ως πεδίο απόδοσης κέρδους. Την ίδια στιγμή που μνημεία όπως το Φρούριο Ιτζεδίν αφήνονται να καταρρεύσουν μέσα από τη γνωστή τακτική της υποχρηματοδότησης, των καθυστερήσεων και της «αξιοποίησης» που καταλήγει στην αποδόμηση του δημόσιου χαρακτήρα τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι ελεύθεροι χώροι της πόλης, όπως ο Λόφος Καστέλι, το πρώην Στρατόπεδο Μαρκοπούλου και το Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας, το οικόπεδο της ΑΒΕΑ μετατρέπονται σε πεδία σύγκρουσης όπου ο Δήμος Χανίων -κατά παράβαση κάθε δεοντολογίας και χωρίς σεβασμό στα αιτήματα της χανιώτικης κοινωνίας- προωθούν είτε άμεσες είτε έμμεσες μορφές ιδιωτικοποίησης, ΣΔΙΤ και εμπορικής αξιοποίησης, επιβεβαιώνοντας ότι ο στρατηγικός στόχος δεν είναι η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων αλλά η μετατροπή της πόλης σε επενδυτικό χαρτοφυλάκιο, όπου κάθε ελεύθερη έκταση, κάθε δημόσια δομή και κάθε κοινωνική λειτουργία υποτάσσεται στη λογική της απόδοσης και της κερδοφορίας για το ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο.

Η κρίση στέγης που βιώνουν τα Χανιά αποτελεί άμεσο αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, καθώς η πλήρης κυριαρχία της βραχυχρόνιας μίσθωσης, η απουσία δημόσιας στεγαστικής πολιτικής, η διάλυση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και η ανεξέλεγκτη αγορά ακινήτων έχουν μετατρέψει την κατοικία από κοινωνικό δικαίωμα σε χρηματοπιστωτικό προϊόν, με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να θεσμοθετεί και να ενισχύει αυτό το καθεστώς, τον Δήμο Χανίων να το αποδέχεται και να το ενισχύει μέσω της τουριστικής στρατηγικής του και την Περιφέρεια να το εντάσσει στη λογική της «ανάπτυξης», οδηγώντας σε μαζική εκτόπιση εργαζομένων και νεολαίας από την ίδια τους την πόλη.

Η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και η γενικευμένη ελαστικοποίηση της εργασίας αποτελούν οργανικό κομμάτι αυτού του μοντέλου «ανάπτυξης», με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να θεσμοθετεί εξαντλητικά ωράρια και καθεστώτα εργασιακής εξόντωσης, όπως τα 13ωρα, να διατηρεί μισθούς φτώχειας και να επιχειρεί να διαχειριστεί τη μαζική φτωχοποίηση μέσω επιδοματικών πολιτικών και «κουπονιών πείνας», την ώρα που ο τουρισμός, η εστίαση και συνολικά οι βασικοί κλάδοι της τοπικής οικονομίας στηρίζονται όλο και περισσότερο στη φτηνή, επισφαλή και αναλώσιμη εργασία. Παράλληλα, η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή στραγγαλίζεται συστηματικά προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα μεγάλα τουριστικά, ενεργειακά και κατασκευαστικά συμφέροντα, με αποτέλεσμα οι ντόπιοι παραγωγοί να οδηγούνται στο περιθώριο, η γη να αλλάζει χρήση προς όφελος των επενδυτικών σχεδιασμών και η διατροφική και παραγωγική βάση της Κρήτης να υποτάσσεται πλήρως στις ανάγκες της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Την ίδια στιγμή, η στρατιωτική βάση της Σούδας εντάσσεται ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και στις πολεμικές επιχειρήσεις της αμερικανοΝΑΤΟϊκής στρατηγικής στην περιοχή, με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να αναλαμβάνει πλήρως τον ρόλο του συμμάχου και διεκπεραιωτή αυτών των σχεδίων, μετατρέποντας την Κρήτη σε προκεχωρημένο στρατιωτικό κόμβο με άμεσους κινδύνους για τον λαό, ενώ η Περιφέρεια και η δημοτική αρχή σιωπούν και συναινούν, εντάσσοντας ακόμη και αυτή τη στρατιωτικοποίηση στο αφήγημα της «γεωστρατηγικής αναβάθμισης». Σε όλα τα παραπάνω προστίθεται η ρατσιστική και αντιμεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζεται σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, με τη δημιουργία καθεστώτων εγκλεισμού, αποτροπής και απομόνωσης για πρόσφυγες και μετανάστες, όπου Δήμος, Περιφέρεια και κυβέρνηση, αντί να εξασφαλίζουν αξιοπρεπείς συνθήκες φιλοξενίας και ένταξης, αναπαράγουν τις πολιτικές της ΕΕ που μετατρέπουν τους ανθρώπους σε αντικείμενα διαχείρισης και αποκλεισμού, ενισχύοντας έτσι τον κοινωνικό κατακερματισμό και τον ρατσισμό ως εργαλείο πειθάρχησης παρέχοντας τη δυνατότητα στην ακροδεξιά να εμφανίζεται ως δύναμη αντίστασης. Με τις ρατσιστικές πολιτικές νομιμοποιούν τα εγκλήματα της Αστυνομίας και του Λιμενικού σε βάρος των μεταναστών από τα Αστυνομικά τμήματα μέχρι την Πύλο. Την ίδια ώρα, στοχοποιούν τον Τζαβέντ Ασλάμ, πρόεδρο της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος η “ΕΝΟΤΗΤΑ” και προχωρούν σε ανάκληση του ασύλου για να τον φιμώσουν επειδή καταγγέλλει τα ρατσιστικά εγκλήματα.

Μέσα σε αυτό το συνολικό πλαίσιο, το συνέδριο του Economist λειτουργεί ως ιδεολογικός μηχανισμός συγκάλυψης και νομιμοποίησης μιας βαθιά ταξικής πολιτικής που εφαρμόζεται ήδη από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, την Περιφέρεια Κρήτης και τη δημοτική αρχή Χανίων, παρουσιάζοντας ως «μετάβαση» μια διαδικασία που στην πραγματικότητα σημαίνει εκτεταμένη λεηλασία δημόσιου πλούτου, περιβαλλοντική καταστροφή και κοινωνική εκτόπιση.

Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε διαμαρτυρία συμβολικού χαρακτήρα ούτε διαχειριστική πίεση, αλλά η συγκρότηση ενός μαζικού, οργανωμένου και διαρκούς εργατικού και κοινωνικού κινήματος, με προοπτική απεργιακής κλιμάκωσης διαρκείας και πολιτικής ανατροπής της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και της πολιτικής που εκπροσωπεί, καθώς μόνο μέσα από μια τέτοια ρήξη μπορεί να τεθεί πραγματικά ζήτημα υπεράσπισης της γης, της κατοικίας, του περιβάλλοντος και του δημόσιου χώρου απέναντι στη συστηματική μετατροπή τους σε εμπορεύματα.

Η κινητοποίηση της 29ης Μαΐου στα Χανιά αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα στη μαζικοποίηση και στον συντονισμό των αντιστάσεων, καθώς συμπυκνώνει τη σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αντιθετικά σχέδια: από τη μία την πλήρη εμπορευματοποίηση της ζωής και της καθημερινότητας, από την άλλη την υπεράσπιση των αναγκών της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Να είμαστε όλοι/ες και όλα εκεί!

Οι αγώνες για την υπεράσπιση της ζωής μας, του νησιού, των πόλεων και των χωριών μας προϋποθέτουν σύγκρουση με τις κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απέναντι στα αντεργατικά προγράμματα, την πολεμική οικονομία και τη συνολική πολιτική που μετατρέπει τη γη, την ενέργεια, την κατοικία και το περιβάλλον σε πεδία κερδοφορίας για μια χούφτα επιχειρηματικών ομίλων. Αγωνιζόμαστε για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τα πολεμικά μέτωπα και το κλείσιμο της βάσης της Σούδας, ενάντια στη μετατροπή της Κρήτης σε στρατιωτικό και ενεργειακό κόμβο των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών. Διεκδικούμε εργατικό και κοινωνικό έλεγχο στην ενέργεια, γιατί η ενέργεια δεν είναι εμπόρευμα αλλά κοινωνικό αγαθό και οι δυνατότητες κάλυψης των κοινωνικών αναγκών χωρίς περιβαλλοντική καταστροφή υπάρχουν ήδη, αρκεί να αφαιρεθεί ο έλεγχος από την κερδοσκοπία του ιδιωτικού κεφαλαίου και το σύστημα που τη στηρίζει.

Ο τόπος ανήκει σε όσους ζουν και εργάζονται σε αυτόν και όχι στα funds, στους μεγαλοξενοδόχους, στην τοπική διοίκηση και στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που επιβάλλουν την ασυδοσία της αγοράς. Για την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης της ΝΔ, για τη ρήξη και αποδέσμευση από τη δήθεν «πράσινη» Ευρωπαϊκή Ένωση.

Χανιά, 28/5/2026

https://antarsiachania.blogspot.com/2026/05/economist.html

27/05/2026

Μαρξιστικό Φόρουμ

Μαρξισμός 2026: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα σήμερα;

Πέμπτη 28/5, 5.30μμ
Καφέ Μίνωος (αρ. 52)

Εισηγητής: Γιάννης Σηφακάκης, μέλος ΚΕ ΣΕΚ

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ το 1915 έθεσε το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» μέσα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν ήταν μια απλή θεωρητική παρέμβαση αλλά ένα πολιτικό σχέδιο: ρήξη με τη σοσιαλδημοκρατία, συγκρότηση ισχυρού αντιπολεμικού και επαναστατικού ρεύματος. Η σύγκρουση αυτή οδήγησε σε σπάσιμο του κόμματος και στη δημιουργία επαναστατικών οργανώσεων που έπαιξαν ρόλο στο τέλος του πολέμου και στην επανάσταση στη Γερμανία. Την ίδια περίοδο ο Λένιν με τον «Ιμπεριαλισμό» εξηγεί τη φύση του πολέμου ως προϊόν κρίσης του καπιταλισμού. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, οι «από πάνω» αποσταθεροποιούνται και οι «από κάτω» αντιδρούν: απεργίες, εργατικοί αγώνες, αντιπολεμικό κίνημα. Ο κρίκος που ενώνει αυτές τις διεργασίες είναι το επαναστατικό κόμμα. Έτσι οι μπολσεβίκοι ενισχύονται και το 1917 η επανάσταση περνά από τον Φλεβάρη στον Οκτώβρη, ανατρέποντας τον πόλεμο και το παλιό καθεστώς.

Αυτή η παράδοση δείχνει ότι οι επαναστάσεις δεν γεννιούνται από το πουθενά. Στηρίζονται σε ιδέες, εμπειρίες και οργανώσεις που παρεμβαίνουν μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες. Σήμερα, μέσα σε μια νέα περίοδο πολέμων και κρίσεων, από την Παλαιστίνη και την Ουκρανία μέχρι ευρύτερες συγκρούσεις, ξανανοίγει η δυνατότητα για μαζικά αντιπολεμικά κινήματα. Η εμπειρία της Γένοβα και του κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, όπως και τα αντιπολεμικά κύματα του 2000-2003, δείχνουν ότι τέτοιες εκρήξεις μπορούν να αλλάξουν τους πολιτικούς συσχετισμούς. Οι ιμπεριαλιστές μπορούν να ηττηθούν μόνο με την ενεργή παρέμβαση της εργατικής τάξης. μέσα από απεργίες και αγώνες που συγκροτούν μια πραγματική δύναμη που ήδη κινείται: στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, διεθνώς, . Αυτή η δυναμική τραβά και την Αριστερά να μετατοπιστεί, όπως φάνηκε και στο ζήτημα της Παλαιστίνης, όπου τα κινήματα πίεσαν κυβερνήσεις και κόμματα να πάρουν θέση. Η σημερινή κυβέρνηση, όπως και συνολικά οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, επιχειρούν να διαχειριστούν την κρίση με ένταση της καταστολής, με τον ρατσισμό και την κλιμάκωση της πολεμικής εμπλοκής, ενώ ταυτόχρονα βαθαίνουν τις κοινωνικές ανισότητες. Αυτή η στρατηγική δεν μπορεί να σταθεί χωρίς σύγκρουση με την εργατική τάξη και τα κινήματα.

Το ΣΕΚ, μέσα από τις δικές του παρεμβάσεις, έχει παίξει ρόλο στο να ενισχυθούν αυτοί οι δεσμοί με την εργατική τάξη και τα κοινωνικά κινήματα, να αποκτήσει πιο σταθερή παρουσία σε εργατικούς χώρους και να συμβάλει στη συγκρότηση αντιπολεμικού και αντικαπιταλιστικού μπλοκ. Παρεμβαίνει σε κρίσιμες μάχες, από απεργίες μέχρι διεθνείς καμπάνιες, και επιχειρεί να δέσει τα επιμέρους κινήματα σε ενιαία προοπτική. Για να σταματήσουν οι πόλεμοι δεν αρκεί η εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη, αλλά η οργανική της σύνδεση με επαναστατικό κόμμα. Όχι την τελευταία στιγμή, αλλά μέσα από μακρόχρονη δουλειά σε χώρους δουλειάς, σωματεία και κοινωνικούς αγώνες. Εκεί χτίζεται η δυνατότητα πραγματικής ανατροπής.

Ο 21ος αιώνας ξεκίνησε με κινήματα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, από το Σιάτλ μέχρι τη Γένοβα, αλλά η κατεύθυνσή τους κρίθηκε: αντικαπιταλιστική ρήξη ή ενσωμάτωση σε ρεφορμιστικές προοπτικές. Η εμπειρία έδειξε ότι οι αυταπάτες για μια «κυβερνώσα Αριστερά» αποδυνάμωσαν κρίσιμες δυνατότητες ρήξης.

Σήμερα τίθενται άμεσα καθήκοντα: η πάλη ενάντια στον ρατσισμό και τον φασισμό, καμπάνιες όπως για την Πύλο, παρεμβάσεις σε χώρους δουλειάς και γειτονιές, οργάνωση του αντιπολεμικού κινήματος με αιχμή την Παλαιστίνη και τις διεθνείς συγκρούσεις. Το Pride και οι αγώνες για ελευθερίες συνδέονται με την ίδια συνολική μάχη της εργατικής τάξης για την κοινωνική απελευθέρωση. Δεν πρόκειται για αποσπασματικούς αγώνες αλλά για κομμάτι μιας ενιαίας στρατηγικής για την ανατροπή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του καπιταλιστικού συστήματος μέσα από τη δύναμη των συλλογικών αγώνων, με διεκδικήσεις για δημόσιες υποδομές, για κρατικοποιήσεις με εργατικό έλεγχο και προοπτική κοινωνικού μετασχηματισμού, για την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας και της παιδείας.

Το ζητούμενο δεν είναι κοινοβουλευτική διαχείριση αλλά η δυνατότητα της εξέγερσης και της ρήξης. Από την εμπειρία του Πολυτεχνείου μέχρι τη ρωσική επανάσταση, το δίδαγμα παραμένει: οι ανατροπές κρίνονται στην οργάνωση και στη σύγκρουση. Ο σοσιαλισμός ή η βαρβαρότητα δεν είναι σύνθημα του παρελθόντος αλλά πραγματικό δίλημμα του σήμερα. Και εκεί δοκιμάζονται οι δυνάμεις που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο.

ΣΕΚ Χανίων - Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα

17/05/2026

Χανιά, 17/5: Παγκρήτιο συλλαλητήριο ενάντια στις βάσεις

Μαζική και ενωτική διαδήλωση ενάντια στις αμερικανικές βάσεις της Σούδας και στην ελληνική εμπλοκή στους πολεμικούς σχεδιασμούς στην περιοχή πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 17/5 στα Χανιά. Οι διαδηλωτές εξέφρασαν επίσης την αντίθεσή τους στη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης προς το Ισραήλ και στις επιχειρήσεις του στη Γάζα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν σωματεία εργαζομένων, φοιτητικοί σύλλογοι, αντιπολεμικές οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς από όλη την Κρήτη, ενώ παρευρέθηκε και κόσμος από άλλες περιοχές της Ελλάδας που οργανωμένα ταξίδεψε στα Χανιά για το συλλαλητήριο.

Η διαδήλωση ολοκλήρωσε τις δράσεις του αντιπολεμικού διημέρου που πραγματοποιήθηκε στις 16 και 17 Μαΐου στα Χανιά, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι αμερικανικές βάσεις είναι ανεπιθύμητες στην Κρήτη και ότι η Σούδα πρέπει να αποτελεί λιμάνι αλληλεγγύης και διεθνισμού και όχι ορμητήριο πολέμου.

Αργότερα ακολούθησε μηχανοκίνητη πορεία προς τις βάσεις στον Μουζουρά Ακρωτηρίου, όπου πραγματοποιήθηκε νέα διαδήλωση. Έντονη ήταν η παρουσία της αστυνομίας τόσο στο Πεδίο Βολής Κρήτης, που βρίσκεται στη διαδρομή προς τις βάσεις, όσο και στον Μουζουρά, όπου είχαν στηθεί τσιμεντένια μπλόκα για να αποτραπεί η προσέγγιση των διαδηλωτών προς τη βάση της Σούδας. Άλλωστε, ολόκληρη η περιοχή του Ακρωτηρίου Χανίων αποτελεί εδώ και χρόνια μια έντονα στρατιωτικοποιημένη ζώνη. Οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν παραταχθεί στο σημείο όπου ο δρόμος φτάνει κοντά στα συρματοπλέγματα της βάσης. Οι διαδηλωτές εξέφρασαν τη διαμαρτυρία τους προς τον επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης για το γεγονός ότι, όπως ανέφεραν, για πρώτη φορά δεν επιτρεπόταν στην πορεία να προσεγγίσει την είσοδο της βάσης. Μετά από διαπραγματεύσεις μεταξύ εκπροσώπων της κινητοποίησης και της αστυνομίας, τα μπλόκα απομακρύνθηκαν και η πορεία συνεχίστηκε. Επίσης, μαθητές κάρφωσαν παιδικές σχολικές τσάντες στην πύλη των βάσεων, σε συμβολική διαμαρτυρία για τα νεκρά παιδιά του βομβαρδισμένου σχολείου στο Ιράν.

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν με πανό και οργανωμένα μπλοκ συνδικαλιστικοί, φοιτητικοί και κοινωνικοί φορείς από όλη την Κρήτη. Συγκεκριμένα, κοινό μπλοκ συγκρότησαν ο ΣΕΠΕ και η ΕΛΜΕ Χανίων, ενώ κοινή παρουσία είχαν επίσης το Εργατικό Κέντρο Χανίων και το Νομαρχιακό Τμήμα Χανίων της ΑΔΕΔΥ. Συμμετείχαν ακόμη το παράρτημα Χανίων του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, το Σωματείο Εργαζομένων ΠΑΓΝΗ, σωματεία και φορείς από το Ρέθυμνο, το Ηράκλειο και το Λασίθι, καθώς και φοιτητικοί σύλλογοι των Χανίων, ο Φοιτητικός Σύλλογος Φυσικού-Μαθηματικού-ΤΕΜ-ΤΕΜΥ και ο Φοιτητικός Σύλλογος Εστιών του Πολυτεχνείου Κρήτης. Παρών ήταν επίσης ο Αγροκτηνοτροφικός Σύλλογος Μαλεβιζίου. Στην πορεία συμμετείχαν ακόμη αντιπολεμικές συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις, όπως η Παγκρήτια Επιτροπή Ενάντια στις Βάσεις και την Εμπλοκή, το Close Souda Base, το Target Souda Base, η Νέα Αριστερά, το ΜέΡΑ25, η Πρωτοβουλία Αντίστασης και η Αντίσταση και Πάλη.

Η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο – Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη συμμετείχε με δικό της ξεχωριστό μπλοκ και πανό που έγραφε «Λευτεριά στην Παλαιστίνη, Καμιά συνεργασία με το Ισραήλ, Να κλείσουν οι βάσεις» και με συνθήματα όπως «From the river to the sea, Palestine will be free», «Νίκη στην Ιντιφάντα», «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», «Τέμπη, Πύλος, Βιολάντα, Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη» κ.ά., ενώ στην παρέμβασή της ανέδειξε την ανάγκη απεργιακής και αγωνιστικής κλιμάκωσης για να ρίξουμε την κυβέρνηση των «δολοφόνων», της φτώχειας και του πολέμου.

Όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση: «Διαδηλώνουμε μαζικά για Λευτεριά στην Παλαιστίνη, για να τσακίσουμε Τραμπ – Νετανιάχου και Μητσοτάκη!

Συμπληρώνονται 78 χρόνια από την «Καταστροφή» (Νάκμπα), τη μαζική σφαγή και την εθνοκάθαρση 800 χιλιάδων Παλαιστινίων από τη γη τους, πάνω στην οποία ιδρύθηκε το Ισραήλ, το κράτος-τρομοκράτης για όλους τους λαούς της περιοχής. Αλλά και 78 χρόνια αγώνα ενάντια στο αποικιακό κράτος εποίκων και τους ιμπεριαλιστές που από τότε μέχρι σήμερα το στηρίζουν με κάθε μέσο. […]

Μπορούμε να τους τσακίσουμε! Να κλιμακώσουμε με απεργίες, καταλήψεις και διαδηλώσεις για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση που δολοφονεί από τα Τέμπη και την Πύλο μέχρι τη Γάζα και το Ιράν! Απαιτούμε το σταμάτημα κάθε στρατιωτικής, οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας στο πλευρό Τραμπ – Νετανιάχου. Θέλουμε δουλειές και όχι βόμβες, αυξήσεις και όχι εξοπλισμούς. Να γυρίσουν πίσω οι φρεγάτες, να κλείσει η Σούδα και όλες οι βάσεις και να ανοίξουν τα σύνορα για τους πρόσφυγες. Στηρίζουμε τη νέα αποστολή του Global Sumud Flotilla και του March to Gaza Greece για να σπάσει ο παράνομος αποκλεισμός της Γάζας.

Δυναμώνουμε το αντιπολεμικό κίνημα για να ηττηθούν παντού οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Για μια ελεύθερη Παλαιστίνη, από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο.»

Φωτο: ΣΕΚ Χανίων

17/05/2026

Χανιά, 17/5: Παγκρήτιο συλλαλητήριο ενάντια στις βάσεις

Μαζική και ενωτική διαδήλωση ενάντια στις αμερικανικές βάσεις της Σούδας και στην ελληνική εμπλοκή στους πολεμικούς σχεδιασμούς στην περιοχή πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 17/5 στα Χανιά. Οι διαδηλωτές εξέφρασαν επίσης την αντίθεσή τους στη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης προς το Ισραήλ και στις επιχειρήσεις του στη Γάζα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν σωματεία εργαζομένων, φοιτητικοί σύλλογοι, αντιπολεμικές οργανώσεις και κόμματα της Αριστεράς από όλη την Κρήτη, ενώ παρευρέθηκε και κόσμος από άλλες περιοχές της Ελλάδας που οργανωμένα ταξίδεψε στα Χανιά για το συλλαλητήριο.

Η διαδήλωση ολοκλήρωσε τις δράσεις του αντιπολεμικού διημέρου που πραγματοποιήθηκε στις 16 και 17 Μαΐου στα Χανιά, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι αμερικανικές βάσεις είναι ανεπιθύμητες στην Κρήτη και ότι η Σούδα πρέπει να αποτελεί λιμάνι αλληλεγγύης και διεθνισμού και όχι ορμητήριο πολέμου.

Αργότερα ακολούθησε μηχανοκίνητη πορεία προς τις βάσεις στον Μουζουρά Ακρωτηρίου, όπου πραγματοποιήθηκε νέα διαδήλωση. Έντονη ήταν η παρουσία της αστυνομίας τόσο στο Πεδίο Βολής Κρήτης, που βρίσκεται στη διαδρομή προς τις βάσεις, όσο και στον Μουζουρά, όπου είχαν στηθεί τσιμεντένια μπλόκα για να αποτραπεί η προσέγγιση των διαδηλωτών προς τη βάση της Σούδας. Άλλωστε, ολόκληρη η περιοχή του Ακρωτηρίου Χανίων αποτελεί εδώ και χρόνια μια έντονα στρατιωτικοποιημένη ζώνη. Οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν παραταχθεί στο σημείο όπου ο δρόμος φτάνει κοντά στα συρματοπλέγματα της βάσης. Οι διαδηλωτές εξέφρασαν τη διαμαρτυρία τους προς τον επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης για το γεγονός ότι, όπως ανέφεραν, για πρώτη φορά δεν επιτρεπόταν στην πορεία να προσεγγίσει την είσοδο της βάσης. Μετά από διαπραγματεύσεις μεταξύ εκπροσώπων της κινητοποίησης και της αστυνομίας, τα μπλόκα απομακρύνθηκαν και η πορεία συνεχίστηκε. Επίσης, μαθητές κάρφωσαν παιδικές σχολικές τσάντες στην πύλη των βάσεων, σε συμβολική διαμαρτυρία για τα νεκρά παιδιά του βομβαρδισμένου σχολείου στο Ιράν.

Στην κινητοποίηση συμμετείχαν με πανό και οργανωμένα μπλοκ συνδικαλιστικοί, φοιτητικοί και κοινωνικοί φορείς από όλη την Κρήτη. Συγκεκριμένα, κοινό μπλοκ συγκρότησαν ο ΣΕΠΕ και η ΕΛΜΕ Χανίων, ενώ κοινή παρουσία είχαν επίσης το Εργατικό Κέντρο Χανίων και το Νομαρχιακό Τμήμα Χανίων της ΑΔΕΔΥ. Συμμετείχαν ακόμη το παράρτημα Χανίων του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, το Σωματείο Εργαζομένων ΠΑΓΝΗ, σωματεία και φορείς από το Ρέθυμνο, το Ηράκλειο και το Λασίθι, καθώς και φοιτητικοί σύλλογοι των Χανίων, ο Φοιτητικός Σύλλογος Φυσικού-Μαθηματικού-ΤΕΜ-ΤΕΜΥ και ο Φοιτητικός Σύλλογος Εστιών του Πολυτεχνείου Κρήτης. Παρών ήταν επίσης ο Αγροκτηνοτροφικός Σύλλογος Μαλεβιζίου. Στην πορεία συμμετείχαν ακόμη αντιπολεμικές συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις, όπως η Παγκρήτια Επιτροπή Ενάντια στις Βάσεις και την Εμπλοκή, το Close Souda Base, το Target Souda Base, η Νέα Αριστερά, το ΜέΡΑ25, η Πρωτοβουλία Αντίστασης και η Αντίσταση και Πάλη.

Η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο – Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη συμμετείχε με δικό της ξεχωριστό μπλοκ και πανό που έγραφε «Λευτεριά στην Παλαιστίνη, Καμιά συνεργασία με το Ισραήλ, Να κλείσουν οι βάσεις» και με συνθήματα όπως «From the river to the sea, Palestine will be free», «Νίκη στην Ιντιφάντα», «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», «Τέμπη, Πύλος, Βιολάντα, Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη» κ.ά., ενώ στην παρέμβασή της ανέδειξε την ανάγκη απεργιακής και αγωνιστικής κλιμάκωσης για να ρίξουμε την κυβέρνηση των «δολοφόνων», της φτώχειας και του πολέμου.

Όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση: «Διαδηλώνουμε μαζικά για Λευτεριά στην Παλαιστίνη, για να τσακίσουμε Τραμπ – Νετανιάχου και Μητσοτάκη!

Συμπληρώνονται 78 χρόνια από την «Καταστροφή» (Νάκμπα), τη μαζική σφαγή και την εθνοκάθαρση 800 χιλιάδων Παλαιστινίων από τη γη τους, πάνω στην οποία ιδρύθηκε το Ισραήλ, το κράτος-τρομοκράτης για όλους τους λαούς της περιοχής. Αλλά και 78 χρόνια αγώνα ενάντια στο αποικιακό κράτος εποίκων και τους ιμπεριαλιστές που από τότε μέχρι σήμερα το στηρίζουν με κάθε μέσο. […]

Μπορούμε να τους τσακίσουμε! Να κλιμακώσουμε με απεργίες, καταλήψεις και διαδηλώσεις για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση που δολοφονεί από τα Τέμπη και την Πύλο μέχρι τη Γάζα και το Ιράν! Απαιτούμε το σταμάτημα κάθε στρατιωτικής, οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας στο πλευρό Τραμπ – Νετανιάχου. Θέλουμε δουλειές και όχι βόμβες, αυξήσεις και όχι εξοπλισμούς. Να γυρίσουν πίσω οι φρεγάτες, να κλείσει η Σούδα και όλες οι βάσεις και να ανοίξουν τα σύνορα για τους πρόσφυγες. Στηρίζουμε τη νέα αποστολή του Global Sumud Flotilla και του March to Gaza Greece για να σπάσει ο παράνομος αποκλεισμός της Γάζας.

Δυναμώνουμε το αντιπολεμικό κίνημα για να ηττηθούν παντού οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Για μια ελεύθερη Παλαιστίνη, από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο.»

Βιντεο: Ειρηναίος Μαράκης, για το ΣΕΚ Χανίων