07/08/2018
თვითმფრინავი ბომბავდა მცხეთის ჯვრის ტყის იქით. მერე ჩვენკენ წამოვიდა. პირველი ბომბი პოლიციის შენობას მოხვდა, მეორე კულტურის სახლს, მერე საცხოვრებელ სახლებს. კულტურის სახლის წინ გაჩერებულ ავტობუსს დაუშინეს ბომბი. ავტობუსი დიდი ლიახვის ხეობიდან მოდიოდა, გამოქცეული ხალხი მოჰყავდა, კეხველები. ბომბი ნაძვს დაეცა.
შუადღის მერე დაიწყო ტკაცატკუცი. მოადგნენ ჩემი ეზოს კარებს, დანით გაჭრეს ჭიშკარზე თოკი. რომ შემომესმა რუსული ლაპარაკი, დავიმალე სარდაფში. სარდაფს ფანჯარა აქვს და იმ ფანჯრიდან დავინახე 4 სამხედრო. იარაღი ჰქონდათ. კარებს გააღებდნენ თუ არა, ჯერ ისროდნენ და მერე შედიოდნენ შიგ. ალბათ ფიქრობდნენ, სახლში ვინმე ხომ არ არისო. მთლიანად დაწვეს. კვამლი შემოვიდა სარდაფში. გავიქეცი. ვაზებში დამალული ვიჯექი და დავინახე, რომ ჩემ შვილსაც უწვავდნენ სახლს. რომ მოუკიდეს ცეცხლი, მერე სხვის სახლში გადავიდნენ და დაწვეს.
სანამ ვიმალებოდი, საქონელი წამისხეს. სახლში სადღა დავწვებოდი. სახლის უკან ძარი მედგა, იმ ძარში სიმინდი მეყარა და იმ ძარში გავათენე ღამე. ერთი კვირა ჭანჭურს ვჭამდი და ტყემალს. დადიოდნენ ოსები და იპარავდნენ. მერე 200-ლიტრიანიც გამოიტანეს. სკები, თაფლები, ცემენტი წაიღეს სამსონასგან
- მარო ვახტანგაშვილი