دوستداران زنده یاد شاپور بختیار

دوستداران زنده یاد شاپور بختیار ایران هرگز نخواهد مرد.

دکتر شاپور بختیار یکی از یاران مصدق بود که در زمان شاه به خاطر مبارزات خود برای آزادی به مدت ۶ سال در زندان به سر برد.
وی در زمان انقلاب تنها کسی بود که فاجعه ی یک حکومت اسلامی را پیش بینی کرد
و مسئولیت نخست وزیری را پذیرفت برای نجات دادن سرنوشت ایران.
دکتر بختیار در دوران نخست وزیری خود همه زندانیان سیاسی را آزاد کرد٫ ساواک رامنحل کرد٫ رسانه ها را آزاد گذاشت٫...

متاسفانه خیلی دیر بود...

دکتر شا

پور بختیار در ۱۹۱۴ در جنوب غربی ایران و از پدری به نام محمدرضا (معروف به سردار فاتح) و مادری به نام نازبیگم به دنیا آمد. خانوادهٔ او از طوایف ایل بختیاری بودند. پدربزرگ مادری بختیار، نجف‌قلی صمصام‌السلطنه، دو بار در ۱۹۱۲ و ۱۹۱۸ به نخست‌وزیری رسیده بود. مادر شاپور بختیار در هفت سالگی او فوت کرد.

دکتر شاپور بختیار تحصیلات دورهٔ ابتدایی را در شهرکرد گذراند و تحصیلات متوسطه را ابتدا در اصفهان و سپس در بیروت پایتخت لبنان به پایان رساند. او مدرک دیپلم دبیرستان خود را در بیروت و از مدرسه‌ٔ فرانسوی بیروت دریافت کرد.

وی در ۱۹۳۶ به فرانسه رفت و در ۱۹۳۹ دکترای خود را در زمینهٔ علوم سیاسی از دانشگاه سوربن دریافت کرد. او در ضمن دو مدرک لیسانس در زمینه‌های حقوق و فلسفه نیز دریافت کرده بود.

پس از اشغال فرانسه توسط نازیها در جنگ جهانی دوم بطور داوطلبانه بخاطر آرمان های ازادی خواه اش وارد نهضت مقاومت ملی فرانسه شد و بعنوان یکی از سربازان فرانسه در گُردان اورلئان شرکت داشت.

در سال ۱۹۴۶ شاپور بختیار به ایران بازگشت. در سال ۱۹۵۱ توسط وزیر وقت کار به عنوان مدیر ادارهٔ کار استان اصفهان انتخاب شد و بعدها به ادارهٔ کار در استان خوزستان (مرکز صنعت نفت ایران) ارتقا یافت.

در جریان ملی شدن صنعت نفت ایران، بختیار که عضو حزب ایران شده بود به طرفداری از مصدق برخاست و در سال ۱۹۵۳ در دولت کوتاه محمد مصدق، بختیار معاون وزارت کار شد.

پس از بازگشت محمد رضا شاه پهلوی در پی کودتای ۲۸ مرداد، بختیار به منتقدان شاه پیوست و به همین علت چند بار به زندان افتاد.

شاپور بختیار پیشنهاد وزارت دولت زاهدی را قبول نکرد و زندان و بازداشت را اولویت خود قرار داد تا در راه مشروطه گام بردارد

بختیار در جبهه ملی دوم نیز فعال بود. در بهمن ۱۳۴۲ همراه با دیگر رهبران جبهه ملی به زندان افتاد.

در دوران پهلوی٫ شاهان قانون اساسی مشروطیت و به خصوص اصولی از این قانون را که آزادی‌ها و حق حاکمیت مردم در آنها تصریح شده بود را رعایت نمی‌کردند و به این علت در خرداد ۱۳۵۶ سه تن از سران جبهه ملی یعنی کریم سنجابی، داریوش فروهر و شاپور بختیار نامه‌ای به شاه نوشتند و از او خواستند که برای نجات کشور به حکومت استبدادی پایان دهد و به اصول مشروطیت تمکین کند.

شاه به پیشنهاد هویدا (نخست وزیر آن زمان) از این نامه چشم پوشی کرد.

در اواخر سال ۱۹۷۸ و اوج گیری انقلاب ایران، شاه دستور آزادی بختیار از زندان را صادر کرد و از وی در دیداری خصوصی در کاخ نیاوران تهران خواست که مقام نخست‌وزیری را ملیون قبول کنند. بختیار با شاه توافق کرد که برای کابینه اش از مجلس سنا رای بگیرد، ساواک منحل شود، زندانیان سیاسی آزاد شوند و شرایط آزادی مطبوعات فراهم شود.

سرانجام بختیار برای «آرام کردن اوضاع» و جلوگیری از اوج گرفتن انقلاب ایران مقام نخست‌وزیری را قبول کرد و خود را «مرغ طوفان» نامید. بختیار علیرغم مخالفت جبهه ملی ایران این پست را قبول کرد و به همین علت از جبهه ملی اخراج شد.
نهایتا در گرماگرم تب انقلاب، بختیار به همراه وزرای دولتش از مجلس سنا رای اعتماد گرفت. وی شروطی را برای قبول نخست‌وزیری مطرح کرد که از جمله آن‌ها مصادره اموال بنیاد پهلوی به سود دولت .

در ۲۶ دی ۱۳۵۷ محمدرضا شاه به همراه فرح پهلوی از کشور خارج شد.
اما با خروج شاه از ایران همه چیز به نفع انقلابی‌ها تغییر کرد. خمینی بعد از ۱۳ سال تبعید در روز ۱۲ بهمن به ایران بازگشت و دولت اپوزیسیون به ریاست مهدی بازرگان را تشکیل داد. ۱۰ روز بعد در روز ۲۲ بهمن ارتش اعلام بی‌طرفی کرد و انقلابی‌ها تمام مراکز و اداره‌های دولتی را به دست گرفتند و سرانجام شاپور بختیار پس از مدتی مخفیانه زیستن، در میانه فروردین سال ۱۳۵۸ به فرانسه سفر کرد.

بلافاصله پس از ورود به فرانسه، وی نهضت مقاومت ملی ایران را بنیان گذاشت (اولین حزب مخالف جمهوری اسلامی)‌ و به مخالفت صریح با جمهوری اسلامی و خمینی پرداخت.

توضيح درباره آن چه به كودتاى نوژه (قیام) معروف شده است:

معنى كودتا اين است كه عده اى از خود يك نظام ديگران را با زور بركنار كنند. طرح "كودتاى نوژه" از افرادى در ايران داده شد كه از انقلاب اسلامى مايوس شده بودند و تصميم گرفتند قيام كنند. اين افراد از همه قشر هاى جامعه بودند: دانشجو، كارمند، ارتشى، ...
پس از گفتگو هاى زياد، اين افراد تصميم گرفتند با شاپور بختيار تماس بگيرند. ايشان قبول كرد كه از اين قيام حمايت كند.

در همان زمان، خمينى اعلام كرد كه قرارداد الجزيره (كه مرزهاى بين كشورها را تعين مى كرد و به نفع ايران بود) را قبول ندارد و در جواب صدام وى را تهديد به جنگ كرد.

بختيار با صدام تماس گرفت و سعى داشت ايشان را قانع كند كه به ايران حمله نكند. بختيار به صدام قول داد كه يك قيام ملی قرار است پيش بيايد كه نظام را بدون نياز به جنگ بركنار خواهد كرد. صدام قانع شد و براى اين كه خمينى بركنار شود يك مقدار از پول هايى كه مرحوم پسر عموى بختيار (تيمور) در عراق داشت را براى بختيار فرستاد .

متاسفانه جمهورى اسلامى به چند نفرى كه در اين نهضت نقش داشتند مشكوك شد و آن ها را بازداشت كرد. آن افراد اعتراف كردند و اين قيام با شكست مواجه شد. فورى پس از اين اتفاق، صدام به ايران حمله كرد و دکتر بختیار اولين كسی بود كه حمله به خاک ایران را متهم كرد.

در تابستان ۱۳۵۹ تیمی به رهبری انیس نقاش اقدام به ترور بختیار کردند که با هشیاری محافظ‌های بختیار ناموفق بود. او از این سوء قصد جان سالم به در برد اما در این ماجرا یک پلیس و یکی از همسایگان خانه بختیار به قتل رسیدند. انیس نقاش بعد از آزادی و در ایران اعلام کرد که این تیم از سوی مسئولان وقت جمهوری اسلامی برای قتل دکتر شاپور بختیار اعزام شده بودند.

انیس نقاش توسط پلیس فرانسه دستگیر و به حبس ابد محکوم شد اما پس از مدتی از طرف دولت فرانسه مورد عفو قرار گرفت و به جمهوری اسلامی تحویل داده شد.

در تاریخ ۱۵ مرداد ۱۳۷۰ برابر ۶ اوت ۱۹۹۱ ، شاپور بختیار و منشی وی سروش کتیبه در خانه مسکونی دکتر بختیار در حومه پاریس به قتل رسیدند. ترور توسط گروهی سه‌نفره به نام‌های فریدون بویراحمدی، محمد آزادی و علی وکیلی‌راد و با دستور مسئولین وقت جمهوری اسلامی انجام شد.

یکی از تئوری های این فتل این است که این کشتار با حمایت دولت فرانسه انجام شد. در ‍آن زمان دکتر بختیار می خواست پرونده های روابط بین فرانسه و جمهوری اسلامی را منتشر کند و فرانسه هم نمی خواست بگذارد این کار انجام بگیرد.
با وجود محافظت شبانه روزی از خانه بختیار و با وجود ۱۳ محافظ مسلح، قاتلان از خانه وی خارج شده و متواری شدند.
محافظان هم تعجب از این نکردند که پس از ۴۸ ساعت بختیار از خانه خارج نشد و ورزش روزانه اش را انجام نداد. به طور استثنای هم پسر بختیار که در پلیس فرانسه بود و هر روز از پدر خود محافظت می کرد به فرستاده شد.

بعد از چند روز یکی از تروریست‌ها به نام علی وکیلی‌راد در سوئیس دستگیر شد و به فرانسه تحویل داده شد. او در طول محاکمه‌اش در ۱۹۹۴ در جریان اعترافاتش بیان کرد که جمهوری اسلامی وی و همکارانش را مامور قتل دکتر شاپور بختیار کرده بودند. بنا به گفته وزیر خارجه فرانسه محمود احمدی نژاد رییس جمهور ایران در سال ۲۰۰۹ به دولت فرانسه پیشنهاد کرد که وی را با کلوتیلد ریس، یک معلم فرانسوی که در ایران دستگیر شده بود معاوضه کند، ولی این درخواست توسط دولت فرانسه رد شد. یک دادگاه در فرانسه روز ۱۸ مه ۲۰۱۰، تنها چند روز پس آزادی کلوتیلد ریس فرانسوی، وکیلی راد، را پس از ۱۹ سال زندان آزاد کرد.

30/04/2025

بیانیه نهضت مقاومت ملی ایران،

بندرعباس، برگ سیاه تازه بر جنایات جمهوری اسلامی.

حادثه‌ی مرگبار انفجار محموله‌ی شیمیایی در بندرعباس برگ سیاه تازه‌ای بر جنایت های حکومت اسلامی علیه مردم ایران افزود. فارغ از چرایی و چگونگی رخداد این مصیبت دلخراش، این فاجعه خود نشانی از بی‌ مبالاتی مسئولان مربوطه در رعایت الزامات ایمنی نگهداری از مواد خطرناک برجسته در جهت حفظ سلامت شهروند ایرانی میباشد.
این نخستین بار نیست که نهادهای قدرت در کشور در راستای منافع خود و بدون در نظر گرفتن عواقب تصمیم‌ گیری‌هایشان، جنایتی مهلک را علیه مردم ایران رقم میزنند.
این بندر، که از دیرباز یکی از بزرگترین ورودی های تجاری کشور بشمار میرود، سالهای بسیار به‌ شکل کاملاً غیر شفاف مورد استفاده‌ی نهادهای نظامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار میگیرد. آنچه برای این نهادهای قدرت طلب از آغاز تاسیس شان اهمیت نداشته زندگی شهروند ایرانی و منافع ملی کشور بوده و بی توجه به این موارد به اقدامات نامتعارف خود ادامه داده‌اند.
کافیست اندکی عقب ‌تر رفته و ماجرای سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراینی را در دی ماه ۱۳۹۸ به ‌خاطر آوریم که سپاه پاسداران با شلیک موشک، ملت ایران را داغدار کرد. در آن جنایت نیز نهاد مذکور در اقدامی ضد انسانی، با پنهان‌ کاری ماجراجویی نظامی خود، عده‌ای بیگناه را سپر بلا کرد.
اینک بار دیگر شاهدیم که در شرایط بحرانی کشور که مسئولان حکومت اسلامی با تکیه بر سپاه پاسداران مسبب اصلی آنند، بی توجه به مسائل ایمنی، حفاظتی و زیست‌ محیطی و حتی بدون برنامه ‌ریزی برای نگهداری و جابجایی آن، اقدام به واردات مواد شیمیایی کرده‌اند که گفته میشود مصارف موشکی دارد. قطع‌ نظر ازهمه موارد کمی و کیفی این اقدام ، طبعاً مواد خطرناک الزامات خاصی را میطلبد که اگر با شفافیت و منطبق با استانداردهای لازم صورت میگرفت چنین فاجعه‌ای رقم نمیخورد. اما مشخص نیست به کدام علت، چنین موادی بدون در نظر گرفتن جنبه‌های خطر ساز، همانند کالای مصرفی عادی وارد یک بندر مهم تجاری کشور شده و بدون هیچ اقدام امنیتی و نگهداری، در آن‌ جا به حال خود رها شده‌ بودند.
از ابتدای قدرت‌ گرفتن فتنه سیاه خمینی در ایران در بهمن ۱۳۵۷، حاکمان خودکامه و اقتدار گرا صرفاً در راستای منافع خود و بر خلاف منافع ملی به ماجراجویی و تنش زایی پرداخته و مردم عادی را قربانی مطامع و مصالح خود کرده‌ و جنگ و تحریم را برای خود نعمت پنداشته‌اند. حاکمانی که به سبب اقدامات ضد انسانی امروز حکومت خود را بیش از هر زمان دیگر در معرض فروپاشی میبینند و کمر به نابودی کامل کشور بسته‌ اند.
آیا رفتار حاکمان نظام اسلامی مهر تأییدی بر کلام ماندگار دکتر شاپور بختیار در واپسین روزهای نخست‌ وزیری ایشان نیست که آشکارا هشدار داد «اینها مأموریت دارند که ایران را به نابودی ببرند»؟
افسوس که مردم ایران تحت پوشش روحانیت و گروههای وابسته شان، هشدار دکتر بختیار را نسبت به «استبداد نعلین» نشنیده گرفتند. اما امروزه مردم ایران آگاه میباشند و درخیزش‌ های متعدد نشان داده‌اند که اینبار تا رهایی کشور از پا نخواهند نشست.
ایران هرگز نخواهد مرد
دوشنبه۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ ، ۲۸ آپریل ۲۰۲۵

نهضت مقاومت ملی ایران

ایران هرگز نخواهد مرد.
30/04/2025

ایران هرگز نخواهد مرد.

نقطه عطف آینده دموکراسی در ایراناز ۱۶ دی ماه تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، مردم ایران ۳۷ روز فرصت داشتند تا بیش از آنچه گروه قابل توج...
12/02/2025

نقطه عطف آینده دموکراسی در ایران

از ۱۶ دی ماه تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، مردم ایران ۳۷ روز فرصت داشتند تا بیش از آنچه گروه قابل توجه ای از مردم از خود گذشته انجام دادند، از گزینه دموکراتیک بختیار و دولت او پشتیبانی کنند و نگذارند که فاجعه انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ – که بختیار سپس آنرا فتنه خمینی نام نهاد – اتفاق بیفتد. گروهی می گویند که ملت ایران در آن شرایط بحرانی فرصت رای دادن نداشت. وانگهی در 12 فروردین ۱۳۵۸ نزدیک ۱۰۰ درصد از رای دهندگان به جمهوری اسلامی آری گفتند. آگاهان می دانند که دکتر بختیار از مخفیگاه خود در پیامی به مردم ایران از آنها خواست که به جمهوری اسلامی نه بگویند. کجا بودند دیدگان بینا و گوش های شنوا؟ منظور و هوده در این نیست که مردم را شماتت کنیم، منظور بازنگری خود برای بیداری آینده است.
آری نمی توان در تاریخ درجا زد. ولی نمی توان بدون نگرش تاریخی و بررسی نقطه عطف ها نیز به رستگاری اجتماعی برای آینده رسید. رستگاری ایران بسوی دموکراسی پایدار در گرو این است که بپذیریم این مردم ایران هستند که می بایستی با آگاهی و دانش برخاسته از منطق و “احساسات انسانی”، یک سامانه سیاسی دموکراتیک با اصل جدایی دین از دولت و سازگار با منشور جهانی حقوق بشر انتخاب کنند. دراین میان بی شک نقش روشنگران و بویژه دموکراسی خواهان کانونی است. اگر دموکراسی خواهان ایران در پیگیرد آزادی های دموکراتیک برای ایران هستند می بایستی با راست بینی تاریخ معاصر ایران در اندیشه تدارک ابزار و راه رسیدن به آن باشند. پس حتی اگر بپذیریم که در انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، تنها نیمی از مردم ایران به صورت حضوری در خیابانها از گزینه حکومت اسلامی خمینی پشتیبانی می کردند، بایستی بپرسیم چه شد که نیمی دیگر از مردم ایران با وجود داشتن یک گزینه دموکراتیک در دولت بختیار به صورت بارز در پشتیبانی از آن کوشا نبودند؟
در امتداد انقلاب شکوهمند مشروطه و اوج آن در دولت مصدق، دولت بختیار به مانند آخرین فصل نوین و درخشان این جریان نیرومند، نقطه عطفی است در تاریخ دموکراسی خواهی ایران. آنچه دموکراسی خواهی دولت بختیار را ممتاز می سازد این است که برای نخستین بار یک رییس دولت در ایران، اصل جدایی دین از دولت را به روشنی بیان کرد. اکنون بر گرده جوانان توانا و پوینده است که با ژرف اندیشی به این نقطه ی عطف تاریخ ایران نگاهی نقادانه به سود حرکت دموکراسی خواهی در ایران بیفکنند و با تبادل نظر و همکنشی با یاران، به فرهنگ و گزینه دموکراتیک در میان مردم ایران دامن بزنند. تنها با چنین کیاستی است که می شود در خیزش و خروش جامعه با سرود “زن، زندگی، آزادی” به ساحل امن جامعه و حکومتی دموکراتیک و اینبار با انتخابی توام با دیدگان بینا و گوش های شنوا در ایران رسید.
یادداشت در باره منابع:
گزیده گفته های دکتر شاپور بختیار از کتاب “در آینه ۳۷ روز: مروری بر روزنامه های اطلاعات و کیهان از ۱۶ دیماه تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷” (انتشارات نهضت مقاومت ملی ایران) به کوشش حمید صدر، نقل قول شده اند.
گزیده گفته های آیت الله خمینی از روزشمار صحیفه امام در سایت جامع امام خمینی به آدرس زیر برداشت شده است.

برای دیدن متن های کامل، خواننده می بایستی به منابع اصلی مراجعه کند.
بخش هایی از این جمله در متن بالا برخاسته از دیدگاه علی اکبر دهخداست: «در اساس، انقلاب مشروطه ضد استبدادی و ضد استعماری بود.»
حمید اکبری

h
12/02/2025

h

دکتر شاپور بختیار، یکی از شخصیت‌های برجسته تاریخ معاصر ایران، با وجود چالش‌ها و موانع بی‌پایانی که پیش روی او قرار داشت، نقشی بی‌بدیل در سیاست ایران ایفا کرد. نگاه...

در سوگ از دست‌ دادنِ مستوفیبا نهایت اندوه به‌اطلاع عموم می‌رسانیم که آقای ابوتراب مشیر مستوفی، طرفدار راسخ دکتر محمد مصد...
26/08/2024

در سوگ از دست‌ دادنِ مستوفی
با نهایت اندوه به‌اطلاع عموم می‌رسانیم که آقای ابوتراب مشیر مستوفی، طرفدار راسخ دکتر محمد مصدق، پیرو صمیمی و صادق دکتر شاپور بختیار، عضو دیرپای تشکیلات سازمان و رئیس وقت شورای عالی نهضت مقاومت ملی ایران، در ساعت ۱۴ و ۵ دقیقه امروز، ۳ شهریور ۱۴۰۳ با دار فانی وداع گفت.

نهضت مقاومت ملی ایران این فقدان جبران‌نشدنی را به فرزند برومندش نیما، نوه نوجوانش بیژن و کلیه دوستان و دوستداران وی و طیف وسیع ایرانیان آزادی‌خواه و ملی‌گرا تسلیت می‌گوید و خود را در غمِشان شریک می‌داند.

مراتب تودیع و مراسم بزرگ‌داشت زنده‌یاد مستوفی، رئیس وقت شورای عالی نهضت مقاومت ملی ایران، جداگانه به هم‌میهنان محترم اطلاع داده خواهد شد.

ایران هرگز نخواهد مرد

شنبه، ۳ شهریور ۱۴۰۳ / ۲۴ اوت ۲۰۲۴

نهضت مقاومت ملی ایران

01/09/2023

پیام «اعضای نهضت مقاومت ملی ایران» از «داخل ایران» به مراسم سی‌ودومین سالروز قتل دکتر شاپور بختیار و سروش کتیبهقرائت: آقای «عباس ایلالی»لینک متن کامل در وبسا...

18/07/2023

دعوت به مراسم ششم اوت ۲۰۲۳
نهضت مقاومت ملی ایران

بنیانگذاردکتر شاپور بختیار

National Movement of the Iranian Resistance

NAMIR

Founded by Chapour Bachtiar

دعوت به مراسم ششم اوت ۲۰۲۳

به مناسبت

سی‌و دومین سالروز قتل

دکتر شاپور بختیار و سروش کتیبه

هموطنان گرامی،

سی‌و دو سال پیش، در ششم اوت ۱۹۹۱ گماشتگان فرستاده شده از سوی دستگاه رهبری و حکومتی جمهوری اسلامی، دکتر شاپور بختیار، آخرین نخست‌وزیر نظام مشروطه‌ی ایران، ادامه دهنده‌ی ثابت قدم راه مصدق و اصولی‌ترین و استوارترین مخالف نظام جمهوری اسلامی، بنیانگذار و رهبر نهضت مقاومت ملی ایران و دستیار وفادارش سروش کتیبه را کشتند.

امسال نیز، روز یکشنبه ۱۵ مردادماه ۱۴۰۲ برابر با ۶ اوت ۲۰۲۳، اعضای خانواده، آشنایان، یاران، هواداران و دیگر هموطنان شاپور بختیار برای گرامی‌داشت یاد او بر مزار وی و سروش کتیبه گرد خواهند ‌آمد.

نهضت مقاومت ملی ایران به این ‌وسیله از کلیه‌ی هموطنان گرامی، ایرانیان دموکرات و آزادی‌خواه و خواهان ایرانی رهایی یافته از بند اسارت حاکمیت مذهبی، ایرانی آزاد و مستقل، برای حضور در این مراسم دعوت می‌نماید.

این مراسم از ساعت سه تا پنج بعد از ظهر (ساعت ۱۵ تا ۱۷) اجرا می‌شود. پس از پخش سرودها و خوش‌‌آمد به حاضرین توسط اجراکنند‌ی برنامه، خانم لیوشا شهنی دانش، آقای دکتر حمید اکبری رئیس دانشکده‌ی مدیریت بازرگانی و استاد دانشگاه ایالتی مینه‌سوتا با حضار سخن خواهند گفت؛ سپس پیام خانم دکتر لادن برومند بنیان‌گذار و عضو ارشد بنیاد برومند خوانده می‌شود. قرائت پیام‌های رسیده: از آقای بهزاد امیری مسئول شاخه‌ی کشوری نهضت مقاومت ملی ایران در هند، و از اعضای سازمان در داخل کشور، جزو نکات دیگر برنامه است که توسط آقای عباس ایلالی انجام می‌گیرد.

در این هنگام، آقای تراب مستوفی رئیس شورای عالی، از طرف نهضت مقاومت ملی ایران با حضار سخن خواهد گفت؛ سپس آقای حسن نقیبی باختصار به چند نکته از آخرین دیدار خود با دکتر شاپور بختیار و آخرین مکالمه تلفنی با بنیانگذار و رهبر نهضت مقاومت ملی ایران اشاره می‌کند.

برنامه مراسم ۶ اوت ۲۰۲۳، با سپاگزاری از حضار محترم توسط خانم دانش و پخش سرود نهضت بپایان می‌رسد.

ایران هرگز نخواهد مرد

دوشنبه، ۵ تیر ۱۴۰۲ / ۲۶ ژوئن ۲۰۲۳

نهضت مقاومت ملی ایران

نشانی گورستان مون‌‌‌پارناس:

Cimetière de Montparnasse

3, Boulevard Edgar Quinet, 75014 Paris—Metro: Edgar Quinet

Adresse

Hamburg

Webseite

Benachrichtigungen

Lassen Sie sich von uns eine E-Mail senden und seien Sie der erste der Neuigkeiten und Aktionen von دوستداران زنده یاد شاپور بختیار erfährt. Ihre E-Mail-Adresse wird nicht für andere Zwecke verwendet und Sie können sich jederzeit abmelden.

Teilen