Arhivski tragovi svedoče o tome da na početku svog delovanja inicijatori nisu nailazili na razumevanje kod nadležnih prosvetnih organa AP Vojvodine, iako je isticano da bi se osnivanjem ove škole, širenjem muzičke kulture i oplemenjivanjem ljudi, popunila velika praznina u kulturnom životu čitavog severnog Banata. Treća „akcija Inicijativnog odbora“ bila je, čini se, od velikog značaja. Sačinjen j
e nacrt predračuna za ovu školu, građani su svojim konstantnim interesovanjem za osnivanje pružali preko potrebnu moralnu potporu, a za samo desetak dana od početka akcije „Inicijativnom odboru“ se prijavilo preko 100 dece, i to najviše za klavir, čak 70 posto, ostali za violinu ili harmoniku. U samom gradu živeo je jedan stari nastavnik muzike koji je bio oduševljen ovom akcijom, a koji bi, koliko mu zdravlje dozvoli, pomogao rad. Pored njega, jedna nastavnica je imala srednju muzičku školu. Ostali nastavnički kadar planirano je da bude popunjen iz redova prosvetnik radnika koji su se bavili privatnim davanjem časova muzike. Pokretači akcije bavili su se mišlju da školi daju ime po Grujić Miodragu, radi sećanja na svog sugrađanina, prvoborca, ljubitelja muzike i vrlo darovitog violončelistu, koji je život završio u NOB-u. Konačno, odluka da se u Kikindi osnuje niža muzička škola doneta je 14. septembra 1953. godine od strane Gradskog narodnog odbora i uz saglasnost Saveta za prosvetu i kulturu AP Vojvodine
Školi je dato ime „Slobodan Malbaški“ , na predlog osnivača i prvog direktora, Krstić Milivoja, kao uspomena na mladog prvaka beogradske opere, raskošnog tenora, jednog od najboljih koje ova scena pamti, koji je svoju sjajnu karijeru prekinuo u 28. godini, pogibijom u Drugom svetskom ratu.
