09/06/2026
„ZVERNECI“: Ndërlikushmëria e protestave aktuale
Një parullë e thjeshtë, “Shqipëria e shqiptarëve”, po mbart një realitet shumë më të ndërlikuar.
• Shumë qytetarë dhe ambientalistë të bindur po ngrejnë shqetësime legjitime për mbrojtjen e natyrës, biodiversitetit dhe zhvillimin e qëndrueshëm.
• Aktorë të ndryshëm politikë përpiqen ta interpretojnë ose ta përdorin protestën në funksion të agjendave të tyre.
• Për disa pjesëmarrës, kundërshtimi ndaj projektit lidhet me kritika më të gjera ndaj qeverisë dhe kërkesën për ndryshim politik.
• Debati zhvillohet edhe në një kontekst më të gjerë rajonal dhe ekonomik, ku ndërthuren interesa që lidhen me turizmin, investimet dhe orientimin strategjik të vendit.
Prandaj, nuk kemi të bëjmë vetëm me një debat lokal për një projekt investues, por me një ndërthurje interesash, bindjesh dhe shqetësimesh që shtrihen nga mjedisi te politika, nga ekonomia te zhvillimi afatgjatë i vendit.
Debate të ngjashme nuk po zhvillohen vetëm në Shqipëri. Së fundi janë ngritur shqetësime edhe në Greqi lidhur me zhvillimin e një zone bregdetare në Kalamatë, ku kundërshtarët e projektit shprehin frikën për dëmtim të mjedisit dhe kufizim të qasjes publike në bregdet.
Kjo tregon se përplasja ndërmjet mbrojtjes së natyrës, interesave ekonomike dhe zhvillimit turistik nuk është fenomen shqiptar, por një sfidë më e gjerë rajonale dhe europiane. Pikërisht për këtë arsye nevojitet debat i hapur, transparencë dhe vlerësim profesional i secilit projekt, pa rënë në thjeshtëzime politike apo partiake.
Por ky debat ngre edhe një pyetje tjetër.
Para pak ditësh në Prishtinë u organizua një protestë solidariteti për mbrojtjen e natyrës në Zvërnec. Kjo është e drejtë dhe e mirëpritur.
Megjithatë, a kemi parë mobilizim të ngjashëm kundër betonizimit të pakontrolluar të lagjeve, shkatërrimit të hapësirave të gjelbra, humbjes së tokave pjellore apo dëmtimit të zonave malore në Kosovë?
• Solidariteti për natyrën e Shqipërisë u shfaq publikisht.
• Reagimet ndaj degradimit mjedisor në Kosovë kanë qenë më të rralla dhe më të pjesëzuara.
• Interesat e fuqishme ekonomike dhe lidhjet e tyre me politikën kanë ndikuar shpesh në zhvillimin urban dhe në përdorimin e hapësirës publike.
• Aktivizmi ambiental në Kosovë mbetet i kufizuar në raport me përmasat e problemit.
Në protestën e Prishtinës mungoi slogani “Kosova e shqiptarëve”, i cili do të kishte qenë një kundërpeshë simbolike ndaj narrativave që mohojnë identitetin dhe subjektivitetin shtetëror të Kosovës. Megjithatë, mbrojtja e natyrës nuk duhet të kufizohet as në slogane kombëtare, as në kufij shtetërorë.
Natyra nuk ka kombësi. Ajo duhet të mbrohet kudo ku rrezikohet, në Shqipëri, Kosovë, rajon, Europë dhe në gjithë botën.
Një aspekt tjetër që bie në sy është se në protesta dhe në debatet e shumta në rrjetet sociale po dëgjohet shpesh më shumë kërkesa për dorëheqjen e Edi Ramës sesa kërkesa për transparencë të plotë, ekspertizë të pavarur dhe debat gjithëpërfshirës mbi vetë projektin.
Nëse projekti është i dëmshëm për mjedisin, kjo duhet të argumentohet me fakte dhe studime profesionale.
Nëse ka përfitime dhe pasoja, qytetarët kanë të drejtë t’i njohin të dyja.
Nëse ekzistojnë parregullsi, ato duhet të hetohen dhe të sqarohen publikisht.
Por kur debati zhvendoset kryesisht te rrëzimi i qeverisë dhe jo te shqyrtimi i projektit, lind pyetja nëse kauza mjedisore po shërben si qëllim në vetvete apo po shndërrohet në mjet për objektiva të tjera politike.
Ndryshimet politike në demokraci duhet të mbështeten në zgjedhje të lira, debat publik, institucione funksionale dhe alternativa të qarta programore. Jo në iluzionin se çdo krizë apo protestë përbën automatikisht një “revolucion” që sjell zgjidhje më të mira.
Ky kontrast tregon se kauza e mbrojtjes së natyrës nuk duhet të mbetet vetëm një slogan rajonal, por të shndërrohet në angazhim të vazhdueshëm kudo ku jetojmë.
Solidariteti fillon aty ku jetojmë. Identiteti mbrohet me veprim. Natyra mbrohet me përgjegjësi. Demokracia mbrohet me debat, transparencë dhe pjesëmarrje qytetare.