11/01/2016
Flamuri Hyllor si manifestim estetik,ideor e simboliko -metafizik i shqiptarizmit tradicional.
Asgjë nuk humbet, gjithçka kompensohet në univers, gjithçka
shndërrohet, lartësohet ose ultësohet nëpër shkallët e ndryshme
të krijimit. Hylli Dritës është ajo që ka qenë, dhe ka qenë ajo që tashmë është përsëri. Dielli ka qenë për të parët tanë përfaqësimi i plotfuqishëm i krijuesit të gjithësisë, simboli fizik e metafizik i forcës krijuese e gjallëruese të gjithçkaje. Të lashtët gjithçka e përkthenin në një luftë të përhershme midis dritës dhe errësirës, nga punimi i tokës, krijimi artistik, sportet, veprimet shoqërore e shtetërore, e sidomos ritualet shpirtërore të besimeve të tyre tradicionale. Dielli ishte parimi suprem, qendra, dhe gjithçka rrotullohej rreth kësaj qendre, jeta lindej dhe ndërtohej në harmoni me qendrën si burimin e vetëm të jetës
së vërtetë. Dielli ishte ligj, dielli ishte fakt, ishte këngë, ishte udhëhapje dhe armë. Nuk ka nevojë të futemi në detaje historike e arkeologjike për kultin e diellit në shoqëritë e lashta pellazge me gjithë pasardhësit e tyre, e rëndësishme është të rikujtohet fakti që simbolet tona të plotfuqishme të rikthehen edhe një herë në jetën tonë me gjithë vlerën, përmbajtjen dhe fuqinë e veprimit të tyre në zbatim gjatë jetëve tona. Zeus, Dionis, Aleksandër, Pirro etj deri sot, edhe pse
në forma shumë të degjeneruara midis pjesëve të popullit, është ruajtur ideja e simbolit diellor, kanë pasur mbi krye këtë simbol në triumfet e lavditë e tyre hyjnore.
Simboli i diellit në tokë është shpendi mbretëror, perandorak, shqiponja e përjetshme.
Siç e thamë asgjë nuk humbet, ligjet nuk të lejojnë, dhe shpirti i kombit kategorikisht nuk të lejon, i shtypur por kurrë i zhdukur, ai thërret nga thellësitë e ndërgjegjeve tona, thërret ndërmjet çdo gjëje që na rrethon. Mes mjerimit, nënshtrimit, çmendurisë e tradhëtisë,
ai thërret si autoriteti më i lartë shpirtëror individual e kolektiv. Ai thërret për veprim.
"Njeriu e arrin njerëzimin nëpërmjet Atdheut"- thoshte Arshi P**a.
Atdheu ka gjithçka që duhet për zhvillimin dhe manifestimin e potencialit të çdokujt. Atdheu ynë i stërlashtë jo vetem ka, por ka pasur elementët më të fuqishëm që kanë ekzistuar ndonjëherë, dhe mbi të gjithë të lartin. Dielli Pamposhtur.
Hylli Dritës shfaqet si rikthim i paplotë nëse ndahet nga simboli
i pushtetit, i fuqisë së lartë e të pakthyeshme, skeptri i rrufesë.
Mbretërit në lashtësi i gdhendnin skeptrat e tyre në formë rrufeje
për të treguar mbajtjen e pushtetit qiellor. Rrufeja po ashtu është
simboli më i lashtë dhe një nga më të përshtatshmit për kombin tonë.
Një nga forcat e natyrës më të tmerrshme e të papritura, mahnitëse në natyrën e saj te papërmbajtshme por edhe aq të kulluar në fuqinë e saj, ajo është simboli i shqiptarit. Shqiptari i përgjumur e kthyer
në produkt tregu, duhet të rinjihet me atë çka ka qenë, dhe që pret
të shpërthejë e të dalë sipër me gjithë fuqinë e tij të vërtetë, fuqi
të pakundërshtueshme nga historia, prandaj e luftuar përhershmërisht
edhe pse pa ia dalë me armët e burrërisë, u katandis në luftën
e ulët të të errësuarit të syve. Ndoshta sot quhet zgjuarësi,
por me siguri që zjarri diellor digjet edhe me sytë mbyllur.
Ia leme Niçes prezantimin poetik të asaj çka duam të themi më lartë.
Marrë nga Gjenealogjia e moralit, këshilluar edhe nga Aristidh Kola
për të njëjtat arsye."Ai që mund të urdhërojë, ai që është për nga natyra
'zotni', ai që sillet si dhunues në veprimet e tij, as qe e çan kokën
për marrëveshjet e kontratat. Qenie të tilla nuk i japin llogari kujt.
Ata shfaqen si fati, pa asnjë shkak të dukshëm, pa arsye, pa ceremoni,
pa u marrë vesh, ata janë ashtu si është vetëtima, tepër të tmerrshëm,
tepër të papritur, shumë bindës, shumë të 'ndyshëm' saqë as mund ti urresh dot.
Puna e tyre është krijimi instiktiv i formave, stampimi i formave.
Ata në të vërtetë janë artistët më të paparashikueshëm nga ata që kanë
ekzistuar ndonjëherë. Atje ku ata shfaqen, shpejt shfaqet diçka e re, një krijim, pushteti i të cilit jeton, pjesët dhe funksionet e të cilit
janë të ndara dhe të lidhura reciprokisht..."
Asgjë deri sot nuk shfaqte shpirtin e shqiptarit, shqiptarizmin
në të gjitha rrafshet e format e saj. S'ka se si, lufta ka qenë e
përhershme dhe e pamëshirshme.
Hylli Dritës është sintetizimi i gjithë forcave të rizgjuara të
individit shqiptar boteror.
Lufta e forcave tashmë nuk ka për të perfunduar siç pritej,
shqiptarët duhet ti japin përgjigje pyetjes qe ngrihet vetvetiu.
Hylli Dritës Beson.