Thenie Aforizma Poezi

23/04/2024

Kur të vdesësh, mos u shqetëso për trupin tënd...

Të afërmit tuaj do të bëjnë gjithçka që duhet.
Ata do t'ju heqin rrobat
Ata do t'ju lajnë
Ata do t'ju veshin
Ata do t'ju nxjerrin nga shtëpia dhe do t'ju dërgojnë në adresën tuaj të re.
Shumë do të vijnë në funeral për t'ju nderuar.
Disa madje do të anulojnë planet e tyre dhe do të kërkojnë punë për të shkuar në funeral.

Gjërat tuaja që nuk ju pëlqeu të huazoni do të sh*ten, dhurohen ose digjen.
Çelësat e tu
Mjetet tuaja
Librat e tu
CD-të, DVD-të, lojërat tuaja
Koleksionet tuaja
Rrobat tuaja...

Dhe sigurohuni që bota nuk do të ndalet dhe të qajë për ju.
Ekonomia do të vazhdojë.
Do të zëvendësoheni në punë. Dikush me aftësi të njëjta apo edhe më të mira do të zërë vendin tuaj.

Prona juaj do të kalojë në trashëgimtarë.
Dhe mos dyshoni se për ju për gjërat e vogla dhe të mëdha që keni bërë në jetë do të flisni, gjykoni, dyshoni dhe kritikoni.

Njerëzit që e njihnin vetëm fytyrën tënde do të thonë: "I mjeri!"

Miqtë tuaj të mirë do të qajnë për disa orë ose disa ditë, por më pas do të qeshin përsëri.

Kafshët tuaja shtëpiake do të mësohen me pronarin e ri.

Fotografitë tuaja do të varen në mur për ca kohë, më pas do të vendosen në mobilje dhe në fund do të ruhen në fund të kutisë.

Dikush tjetër do të ulet në divanin tuaj dhe do të hajë prej tij.

Dhimbja e thellë në shtëpinë tuaj do të zgjasë një javë, dy, një muaj, dy, një vit, dy... Pastaj ju do t'i bashkoni kujtimet dhe më pas historia juaj do të përfundojë.
Do të përfundojë mes njerëzve, do të përfundojë këtu, do të përfundojë në këtë botë.

Por historia juaj fillon në një realitet të ri... në jetën tuaj pas vdekjes.

Jeta juaj është tokësore ku nuk mund të lëvizni me gjërat që kish*t këtu do të humbisni kuptimin që kishin.
bukurinë e trupit tuaj

Mbiemri
prone
kredive
pozicion pune
Llogari bankare
Shtëpia
Makina
tituj akademik
Shokët e klasës
trofe
Miqtë e botës
burre grua
fëmijët
familja...

Në jetën tuaj të re, do t'ju duhet vetëm shpirti juaj.
E vetmja pronë që do të zgjasë është shpirti.

Pra, përpiquni ta jetoni jetën tuaj të plotë dhe të jeni të lumtur ndërsa jeni këtu, sepse, nuk do të merrni atë që keni nga këtu". Ti merr vetëm atë që ke dhënë!"

08/02/2024

"Meriyll." Roman analiza letrare

Në këtë roman Viktor Canosinaj tregon jetën e trembëdhjetëvjeçares

Meriyll është roman i llojit të problemeve shoqërore.

Ky roman trajton fatin e një vajze që humb nënën në moshën 13-vjeçare dhe mbi supet e saj të njoma bie barra e shtëpisë dhe e familje

Pasi e ëma e saj vdes, asaj i duhet të kujdeset për vëllezërit më të vegjël dhe të merret me punët e shtëpisë.

Kur punët filluan të shkonin mirë, babai i saj humbet punën, ai bie në depresion dhe fillon të konsumoj alkoolin.

Familja mezi po mbijetonte dhe tashmë përgjegjësia për Meriyll ishte edhe më e madhe.

Ajo e vetme vendos të shkojë në Greqi, ku aty do të përballet me rrjetin e tmerrshëm të prostitucionit.

Vetëm me ndihmën dhe dashurinë e shokut të klasës Sidritit, Meriyll do të arrinte të kthehej pranë familjes së saj dhe të bënte një jetë norma le duke lënë pas të shkuarën.

Mes Sidit dhe Meriyllit lindin ndjenjat e para të dashurisë.

08/02/2024

Permbajtja "Meriyll"

•Merin, një vajze 13 vjeçare e cila ka një motër dhe një vëlla Noren dhe Albin. Merit i vdiq e ëma dhe ajo duhet ta mbante e vetme shtëpinë! Ajo filloi pune sepse familja e saj ishte shume e varfër. Vëllai i Merit, Albi shiste gjera te vjedhura dhe një dite atë e kapi policia. Kurse babai i saj vinete i dehur ne shtëpi. Meri bënte te gjitha punët dhe nuk kishte kohe për te mësuar. Ajo kishte një shok te ngushte qe quhej Sid. Me kalimin e kohës filloi te bënte shoqëri me një vajze me emrin Klara dhe me shoket e saj Aldon edhe Gencin.Ato do te shkonin ne Greqi edhe donin te merrnin me vete edhe Merin. Prindërit e kishin ndaluar Sidin te shoqërohej me Merin sepse e konsideronin shoqëri te keqe. Një dite Meri doli nga shtëpia edhe aty erdhi Aldo me makine dhe e futi brenda. Ai e kapi atë prej fyti e Meri filloi te qante. Pastaj ajo ndodhej ne spital. Sidi i kishte thëne prindërve te tij te ndihmonin babin e Merit te hiqte dore nga alkooli. Dhe ato e ndihmuan atë. Me pas çdo gjë shkoj mire edhe Meri filloi te mësonte me shume dhe ato nuk ishin me te varfër.

07/02/2024

"Tregim për jetën "

Na ishte një vajzë që lindi me një problem dhe ky problem ishte që ajo nuk ecte. Por ëndërronte çdo ditë se të nesërmen do vinte në kopsht më këmbë bashkë me motrën. Vitet kalojnë dhe vajza bashkë me motrën duhet të vinin në shkollë po vajzën nuk e pranuan se nuk dinte të ecte, por motra binjake për të mos e mërzitur i tha: skagjë të mësoj unë sa të vijë në shtëpi, dhe kështu bëri për shumë vjet. Dhe prindërit e vajzës sakrifikonin dhe sakrifikojnë shumë e shpinën në palestër e nxirrnin xhiro nga parku nga gjyshrit. Koha kalonte erdhi dita që motra u martua, dhe kjo gjë i dhimbte në shpirt, se "duhej të ndahej nga ajo" . Ajo tashmë vazhdon të jetë me karige me rrota vazhdon të shëtisi me prindërit ajo tashmë vazhdon dhe shkollën dhe është e lumtur për këtë gjë. Ajo prej 15 vjetësh ka marrë emrin teze ose dadi siç e thërrasin dy princeshat

07/02/2024

Askush nuk e ka matur ndonjëherë, as vetë poetët, se sa shumë mund të mbajë një zemër.

Zelda Fitzgerald

01/02/2024

Nëse nuk mund të jesh një laps për tja shkruar lumturin dikujt, përpiqu të jesh një gomë e mirë për tja fshirë mërzinë.

08/12/2023

"Syno hënën se yjet i ke në xhep"..

06/10/2023

21/09/2023

AGIM Doci,
Tirane, 1976.
Poema e Pidhit

Ka poetë dhe bejtexhinj
Që ndër shekuj u frymzuan
Kanë shkru kangë dhe poezi
Kur mbi pidh vehten harruan!
Ndaj dhe unë pa u menduar
Nisa vargjet me frymzim
Kët’ poemë ja kam kushtuar
Pidhit- strehë të karit tim.
“Pidh o pidh të qofsha falë
Se prej teje kemi dalë!
Obobo sa ma ka ënda
sikur të isha zog me pënda
e ta bëja folenë brenda!
Pidh o pidh portë e dynjasë
s’gjëndet pendë për ty të flasë…”
Unë për pidh e ndrroj dhe fenë
Kush s’do pidhin, s’do Atdhenë.
Kush s’do pidhin, s’don lirinë
Unë për pidh e dhjes Greqinë!
Dhe dy fjalë po du me i thanë
Sy ndër sy me shumë dëshirë
Unë për pidhin më ta shëmtuar
Fill e shes shokun ma të mirë!
Pa shikoni portokallen
Edhe hana – motra e dillit
Dhe shalqini thela thela
A s’e kanë formën e pidhit?!
Pidh ka flutra, ka dhe miza
Pidh kanë zogjt nepër filiza
Pidh ka delja, ka dhe dhija
Pidh ka baza dhe ministrija!
Pidh ka fshati dhe qyteti
Pidh ka Londra dhe Përmeti
Pidh ka Shkodra dhe Pekini
Pidh ka Moska dhe Peqini!
Qini burra se po vdesim
Përmbi pidh heronj le t’mbesim!
Në dritën e hanës, apo të dillit
Mos ju ndani birës së pidhit
Po jua thotë ju djali i Mhillit!
Nuk e di, kush tha i pari
Për at’ send që nuk ka gojë.
Se po të kishte gojë dhe kari
Vetëm pidhin do të lavdrojë.
Hajt pra burra mos ngurroni!
Qini pidh sa të jeni gjallë!
Vetëm pidhin ta nderoni
Që po sjell botën vërdallë.
Pa mendoni një moment
Sikur bota të mos ketë pill.
Kush do quhej kompetent?
Ylli Pango, a shoku Mhill?!
Ndaj refreni i kësaj bote
Unë mendoj se nuk gaboj
Ka qenë pidhi nepër mote
Që ka lindur dhe heroj!
Qini burra pra se po vdesim
Përmbi pidh heroj le të mbesim
Në dritën e hanës apo të dillit
Mos ju ndani birës së pillit!
Po jua thotë ju, djali i Mhillit!
Jam poet i festivalit
Që kam shkru miljona fjalë
Gjithë lavditë ia thura karit
Edhe pidhit nga kam dalë
Por harroj dhe ja fus kot
Poezisë do i vë kapak
Se ka njerëz në kët’ botë
Që edhe bythës i japin hak…
Qysh i vogël e kam dijtë
Se organi transparent
Për me shtu në glob fëmijtë
Asht veç kari kompetent.
Por ta themi të vërtetën
Kari ka vetëm sukses
Kur ai din me shiju jetën
Sepse pidhi asht mistrec…
Por do vij Krishti një ditë
Me krah engjëjsh mes pazarit
Gjith kurvarët ka me habitë
Se do vij në formën e …karit!
Fale Zot!. - do thonë murgeshat
Rueje Zot! – do thotë dhe Papa.
Pederastët kurr s’i desha…
Burra mbani duart prapa!
Se s’i dihet!...Kohë moderne!...
Madje di një histori
Kur na zbriti prej një bjeshke
Lulash trimi, namuzli…
Kish ndigju Lulash malcori
Se diku në Elbasan
Kishte dalë një sojli horri
Që mbas bythës bante dam…
Muerr alltinë me dhjetë fishekë
Për me vra at’ bythaxhi
Tek selvija kam me dekë!
tha Lulashi – namuzli…
sa ka mbrritë tek Namazgjaja
kryebythari i Elbasanit
pau Lulashin me byth’ t’mdhaja
Hajde bujrum!...burrë zamanit!
Ndigjoi Lulashi kët lëvdatë
Mirë se të gjeta! – i tha bytharit.
E kam ruejtë barutin thatë
Me ja ruejt nderin shqyptarit!
Ti kallxom kush asht kryetari
Që na shpon burrat përmbrapa
Do ta zhduk at’ klysh zagari
Kam alltin peshqesh nga Tata.
Mirë se erdhe burrë malcije!
Qenke lodhë nga rruga e gjatë
Ia ka mbushë një gotë rakije
Vu rakija lumë at’ natë.
Meze mishi, raki rrushi
Pi Lulashi…oreks thiu…
Bythaxhia ish askushi
Se mbas buke, mikun… qiu?!
Shkuen dy javë, si pa kuptuar
Bytha e tij, ishte ndez flakë
Lulash trimi kish harruar
Pse e kish mbajtë barutin thatë…
Kur u kthye Lulashi në bjeshkë
U mblodh fshati rreth një lisit
Gjith katundi ish ba veshë
Me ndigjue trimin e fisit…!
Filloj Lulashi me tregu
Burrat shihnin nga alltija
Pasha besën s’ kam besu
Se çfar qejfi ban granija!?...
Gjanë ma të ambël burra të dheut
Që ka falë i madhi Zot
E hanë gratë e mëmëdheut
Ne na shkoka jeta kot!
Pasha besën e malcorit
Askërkend nuk likujdova!
Ja kallxoj veç natës së vorrit
Dhe alltinë unë kot e morra…
Hë pra meshkuj të atdheut
A kam të drejtë me lshue kushtrimin
Qini nipa të Skënderbeut!!!...
Mos harroni Lulash trimin