09/01/2024
Në moshën 40-vjeçare, Franz Kafka i cili lindi me (1883-1924), dhe nuk u martua kurrë, dhe nuk kishte fëmijë, nje dite po ecte në një park në Berlin kur takoi një vajzë të vogël që po qante sepse kishte humbur kukullën e saj të preferuar. Ajo dhe Kafka e kërkuan kukullën por pa sukses.
Kafka i tha që te takoheshin perseri atje të nesërmen për të kerkuar perseri kukullen e saj.
Të nesërmen, kur akoma nuk e kishin gjetur kukullën, Kafka i dha vajzës së vogël një letër "të shkruar" nga kukulla ku shkruhej "të lutem mos qaj. Unë u nisa ne një udhëtim për të parë botën. Do t'ju shkruaj për aventurat e mia."
Kështu filloi një histori që vazhdoi deri në fund të jetës së Kafkës.
Gjatë takimeve të tyre Kafka lexonte letrat e shkruara me shume kujdes nga kukulla me aventura dhe biseda që vogëlushes i dukeshin të adhurueshme.
Më në fund, Kafka ia ktheu kukullën (ai bleu një) që ishte kthyer në Berlin.
"Ajo nuk duket aspak si kukulla ime," tha vajza e vogël.
Kafka i dha asaj një letër tjetër në të cilën kukulla shkruante: "Udhëtimet e mia më kanë ndryshuar". vajza e vogël përqafoi kukullën e re dhe e çoi në shtëpi e lumtur.
Një vit më vonë Kafka vdiq.
Shumë vite më vonë, vajza tashmë e rritur gjeti një letër brenda kukullës. Në letrën e vogël të nënshkruar nga Kafka shkruhej:
"Gjithçka që doni ndoshta do të humbasë, por në fund dashuria do të rikthehet në një mënyrë tjetër." 💖
Marrë nga - Kafka dhe kukulla udhëtuese
