04/04/2026
Nganjëherë na ndodh e papritura
Që mos humbasim
Aftësinë për të improvizuar
Për të vendosur rrufeshëm
Për të reaguar instiktivisht
Për t'i besuar intuitës
Pa këto vlera s'do ekzistonte jazz-i
Nganjëherë na ndodhin ëndrrat
Për të na kujtuar
Që zemra nuk duhet kurrë të kalojë nga mendja
Që realitetin ku jetojmë
Mund të arredojmë sipas botës tonë të brendshme
Pa ëndrrat
As realiteti s'do ish i vërtetë
Nganjëherë na ndodhin plagët
Për të na mësuar që edhe mes dhimbjesh
Mund të mbijetojë dhembshuria
Edhe në lëngatë mund të provojmë të lutemi
Që edhe në terrin e brendshëm dritë mund të gjesh
Sepse hapësirë e dhimbjes
Është gjithmonë më e vogël së ajo e bujarisë
Dhimbja gjithmonë është një krevat tek
Bujaria është matrimonial
Gjithmonë na ndodh mrekullia
Për të na provuar sa jemi të aftë ta dallojmë
Për të na provuar sa e dëshirojmë
Sa jemi të aftë ta jetojmë
Na ndodh që të mos harrojmë mirërënjohjen
Për të na mësuar butësinë
Që zemra të mbetet e ëmbël
Dhe nëse mrekullia nuk na ndodh
Është sepse ne
Nuk po shohim në drejtim të saj.
**Gio Evan
©a.d 2022
♦
