10/03/2025
TOPONIMET DHE EMRAT
Të gjithë emrat brenda dhe përreth fshatit Shelq janë thjesht shqip, ndërsa larg fshatit, në mal ka disa emra sllavë si: Kosolovë, Palimovë, Cimërovë, Gravicë. Të tilla ka edhe për dy ara, në jugperëndim të fshatit, që quhen Trepilovë dhe Bagdanovë, ndërsa emra greke nuk hasen.
Fakti që në fshat e përreth tij nuk ka emra të huaj, tregon se nuk kanë ngjitur në këtë vend, pasi ka qenë i populluar herët.
Në traditën e popullsisë myslimane dhe jo vetëm, të paslindurit mbanin për mbiemër emrin e babait, ndërsa për gratë thoshin “e filanit”, duke përmendur emrin e gruas dhe të burrit të saj. Burrat që njiheshin edhe në zonat e tjera për vlera, trimëri e mençuri, mbanin për mbiemër emrin e fshatit të tyre.
Kështu, vazhdoi deri në vitin 1927 kur u bë regjistrimi i saktë i banorëve, me emrat dhe mbiemrat që do të mbanin, sipas dëshirës së tyre, po kryesisht morën për mbiemër, emrin e gjysh*t. Burrave të njohur, që mbanin për mbiemër emrin e fshatit të tyre, iu kërkua të mos mbanin emrin e fshatit si mbiemër të tyre.
Emrat e banorëve të fshatit Shelq, deri në 1967, kanë qenë myslimanë, të tarikatit bektashi. Ka patur edhe emra të figurave të njohura historike që kanë sunduar në periudha të ndryshme, që nga perandoria osmane e më vonë. Emrat përtëriheshin dhe emrin e gjysh*t e merrte nipi, por të lindurve u vinin edhe emrat e të afërmve që kishin vdekur.
Dukuria e shkurtimit të emrave ishte mjaft e përhapur dhe fillonte që nga fëmijëria, në formë përkëdhelje, madje me kohë, personi dukej sikur kishte dy emra. Kështu, psh, Adem - Demo, Karafil-Kile, Dajlan - Lako, Hajrullah-Lake, Sherif-Shero, Xhafer-Xhako, Ramadan-Dane, Rustem-Cene, etj.
Pas vitit 1967, në Shqipëri pati një fushatë për venien e emrave të rinj, gjë që u reflektua edhe në Shelq. Emrat që u vunë fëmijëve të lindur pas atij viti, ishin të rinj e të larmishëm.
(Marrë me shkurtime nga libri “SHELQI VENDLINDJA JONË”)