04/04/2026
یو افغان سیک کيسه راته کوله، چې لومړیو کې به ط۱لبانو وهلم، چې ولې لمونځ نه کوم، بیا د روژې میاشت راغله، نه یوازې چې روژه یې راباندې نیوله، بلکې ۲۰ رکاته تراوې به یې هم راباندې کولې، یو وخت یې یو ځای د لمانځه د امامت لپاره مخکې کړم، ما ورته وویل: زه خو سیک یم! راڅخه ویې پوښتل: حنيفي سیک یې که وهابي؟ ما له دې ډاره، چې امامت ته مې ونه دروي، ورته وویل: وهابي سیک یم! بس په ټولو یې ښه وډبولم او نارې یې وهلې، چې وهئ یې! وهابی دی!! دا هر څه مې زغمل، خو خبره هله له زغمه ووته، چې کله مې یوه ورځ خپل زوی روغتون ته د ستوني د عملیات لپاره بوت، ډاکټر د ستوني له عملیات سره سنت کړی هم و، ما ته یې ډېرې سپکې سپورې هم وویلې، چې ولې مې زوی تر اوسه ناسنته پاتې و. له دې پېښې وروسته مې نوره حوصله ختمه شوه او کاناډا ته رابار شوم.
