12/05/2026
KARAMAN ÇATAK KÖYÜ
ANNEMİN VE EŞİMİN KÖYÜ
Bir yerin tarihini sadece kendisi ile değerlendirmek yanlış ve yetersiz olur. Ancak çevrenin ve bölgenin tarihini de gözden geçirmek gerekir. Çünkü insanı çevreye ve çevreye katkısı ile değerlendirirken, tarihide etkiledikleri insanlar, toplumlar ve milletler açısından ele almak lüzumu vardır. Tek başına hiçbir şey tarih olamaz, fakat her şey ilişkiye girdiği ile tarihin kendisi ve konusu olur. Bu açıdan Çatak köyünün tarihini de yukarıdaki prensipler doğrultusunda ele almaya çalıştım.
Çatak Köyü Karamanın Güney Batısında yer almaktadır. Köy; Dağkonak (Dağal), Göcer, Çukurbağ, Narlıdere (Avgan), Yılangömü, Bucakkışla ve Çukur köyleriyle komşudur. Köyün bulunduğu yerin Rakımı (Denizden Yüksekliği) 1.408 metredir. Köy merkezine 8 km den yakın 5 köy bulunmaktadır. Dağkonak (Dağal) 2.2 Km, Çukurbağ 3.83 Km, Narlıdere (Avgan) 5.02 Km., Göcer 6,65 km.ve Çukur Köyü ise7.82 km.dir.
Köy; (Çatak Karyesi (Köyü), Başbakanlık Osmanlı Arşivi, 906 (1500) yılı Mufassal Tahrir Defteri (TT 40), Sayfa 997’de; 948 (1541) yılı Mufassal Tahrir Defteri (TT 415) Sayfa 160 ‘ta ve Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Kuyud-ı Kadime Arşivi, 992 (1584) yılı Mufassal Tahrir Defteri (TK 113), Sayfa 197 b’de) geçmektedir.
XVI. Yüzyıl Larende (Karaman) Kazasında yerleşme ve nüfusunu araştıran Osman GÜMÜŞÇÜ, Çatak’ın konargöçer (Yörük) aşiret ve cemaat ismini taşıyan Karye (Köy) olduğunu kaydetmektedir.
Köy 16.Yüzyılda kaydedilen İl Yazıcı defterinde 14 Hane ve 22 vergi veren nüfusa sahipti. O çağlarda 1762 Akçe’lik tımar geliri bulunan ve bu köyden alınan vergilerin tümünün de Karamanoğlu İbrahim Bey’in İmaretinde çalışanların harcamalarına ayrılmıştır. Köyün nüfusu 1320/ 1904 yılı yazılımında 432, 1338/ 1922 yılında 79 Hane ve 336 nüfus, 1341/1925 yılında 456 nüfus, 1950 yılında 483 nüfus, 1990 yılında 281 nüfus, 2014 yılında ise, 99 erkek ve 86 kadın olmak üzere 185 kişilik nüfusa gerilemiştir. Çatak Köyünde çok sayıda yurt dışında çalışan insanlar bulunmakta ve Karaman Şehir Merkezine çok sayıda göç vermektedir.
Çatak; eski Türk Aşiret Boylarından birisinin adıdır. Selçuklularla birlikte Anadolu’ya gelen boylardan birisinin adı da Çatak’tır. Halen Mersin’in Silifke İlçesinde bulunan İMAMUŞAĞI Boyu ’da YENER ve ÇATAK olarak iki kola ayrılır. Araştırmacı Yazar Durmuş Ali Gülcan bunların İMAMUŞAĞI Boyundan olabileceğini kaydetmiştir. Daha sonra bu köye CIRIKLI, SARI KEÇİLİ Ve başka aşiretlerden de gelenler olmuştur. Sonradan buraya yerleşenler dışında bu köyün gerçek halkı beyaz ve sarışındır. 1920’li yıllara kadar köylerindeki meşeliklerden odun kömürü yaparak veya odun olarak eşeklerle Karaman’a getirerek Karaman Pazarlarında satarlardı. Bir diğer rivayette ise; Çatak Köyünün adını Karamanoğlu Mehmet Bey’in torunu Çatak Çelebiden aldığı söylenmektedir. Köyün ismi 1500 yılına ait belgelerde ŞAMLI Cemaati içerisinde geçmektedir. Şamlılar Gazze’den, Antakya’ya (Hatay’a) kadar uzanan ve sahil bölgesinde yaşayan, 13. Yüzyılda ise Dulkadirli ve Ramazanoğulları Beyliğini kuran Türkmenlere verilen ortak isimdir. ŞAM Türkmenleri Timur’un Türkistan’a dönerken yanında götürdüğü Kara Tatarlardan boşalan Bozok ve Sivas Yöresine yerleşmişlerdir.
Şam’lı Şah İsmail’e destek vererek Safevi Devletinin kurulmasını sağlayan Anadolu’daki Türkmenlerdendir. YÖRÜK diye de anılan bu konargöçer teşekkül, 18. Yüzyılda iskâna tabi tutulan cemaatlerden birisidir. 1708 yılından sonra terk ettikleri yurtlarına geri gelmişlerdir. Ancak bu tarihten sonra verdikleri sözleri tutmadıklarından Kıbrıs’a sürgün edilmişlerdir. Bu konargöçer (Yörük) teşekkülün yurtları olan İÇ İL (İÇEL) dışında Teke, Alaiye, Karaman, Tarsus, Adana, Kütahya Aydın, Saruhan (Manisa) ve Kıbrıs’ta görülmüşlerdir. ŞAMLI cemaati 1500 yılında 13 ve 1522 yılında ise 12 gruptan oluşmaktadır. ŞAMLU cemaatinin nefer (İnsan) sayısı 1500 yılında 229 ve 1522 yılında en çok nüfuslu ÇATAK Karyesinde( Köyünde) bulunmuştur. Çatak karyesinin (Köyünün) nefer sayısı 35 ve 1522 yılında ise 72’ dir. 1522 yılında ise cemaatin perakende grubu köylerdekine göre daha kalabalıktır.
ÇATAK CEMAATİ: 1500 lü yıllarda Eski İl kazasında Yüzdeciler içerisinde MUT kazasında Depirlü Cemaatlerinin yaşadığı yer olarak Çatakbağ Karyesi (Köyü) ve yine Mut’ta küçük cemaatin yaşadığı yer olarak ÇATAK KIŞLA Karyesi (Köyü), GÜLNAR’da bulunan Hoca Yunuslar Cemaatinden ÇATAKLI Karyesi (Köyü) bulunmaktadır. Bu bilgiler ışığında Çatak Köyünün hangi aşirete veya boya bağlı olduğu kesin ifade edememekle birlikte “ÇATAK" diye bir büyük aşiretin varlığını biliyoruz. Kanaatimize göre ÇATAK Avşar boyuna mensuptur. Çatak Köyünde 1844 tarihli Temettuat Defterlerine göre 29 hane vergi veren aile bulunmaktadır. Bu aileler ve lakapları şunlardır. Müderris Şeyh Abdullah Efendi, Müderris Ali Efendi, İmam Mehmet Efendi, Hizmetkâr Abdurrahman, Muhtar-ı Evvel Halil Kethüda, Halil’in Halası Dul Hatun, Muhtar-ı Sani Mehmet Kethüda, İsmail, İbrahim, Hüseyin, Ahmet, Memiş, Mustafa, Halil, Mustafa, Hıdır, Mehmet, Ali, Mehmet, Ahmet, Redif Ahmet, Rençber Ahmet, Redif Mehmet, Hasan, Memiş, Ahmet, Ebu Bekir, Ahmet, Hüseyin ve Mehmet’tir. Bu kayıtlardan da anlaşılacağı üzere köyde bir Medrese ve bu Medresede de iki tane de Müderrisin olduğu anlaşılmaktadır. Burada Medrese bulunduğu için köy halkı da dindardır. Yaylalı, sehilli ve geniş arazisi ve otlakları bulunan köy halkı nedense çok yoksuldur. Hicri 29 Z, Miladi 21 Ekim 1721 tarihli bir belgede “Larende Kazasında Çatak Nam kurye (Köy) ahalisinden Hacı Habib ve sair malümüselami kesanın tekâlif-i örfiye ve şakkadan muafiyetlerine dair Konya Kadısı Mehmet Efendinin İlâmı kaydı bulunmaktadır. 1134/(1722) yılı Tapu Kadastro Kuyud-u Kadime Arşivi (TK130), varaka 39 j de, Bozdoğan Cemaatinden Çatak Köyündeki perakendenin ise; 2 bennak neferi ve 10 koyun bulunmaktadır. Köy, 29 Rebiyülahir 1177, (6 Kasım 1763) tarihli ve 281 numaralı Karaman Şer’ iyye Sicilinde Karaman Kazasına bağlı 29 köyden birisidir. Ö dönemlerde 29 haneye malik Çatak Köyünde, 18 adet Bargir (Beygir), 20 adet İnek, 23 adet oğlak, 25 adet merkep (Eşek), 28 adet Öküz, 13 adet tana (Dana), 61 dönüm bağ, 0.75 dönüm boyalık arsa, 132 dönüm ednâ tarla, 91,5 sönüm Hali tarla ve 40,5 dönüm mezru tarla kayıtları mevcuttur.
1312- 1317 ( 1897- 1901) yılları ve 323 Numaralı Karaman Şer’iyye Sicilinde Çatak Karyesinden (Köyünden),(Hatice Bint-i Memiş, Ahmet Bin Mahmut, Bayram Bin Mustafâ, Fâtıma Bint-i Abdullah, Âyşe Bint-i Mehmet, Ali Bin Mustafa, Râziye Bint-i İbrahim, Ali Bin Ahmet, Raziye Bint-i İbrahim, Kerim bin Hasan, Ayşe Bint-i Hasan, Ali Bin Mustafa, Ayşe bint-i Mehmed, Mustafa Bin Hüseyin, Emine Bint-i İbrahim, Mustafa Bin Mahmud, Fâtıma Bint-i Abdulkerim, İbrahim Bin Ahmet, Hatice Bint-i Abdullah, Durmuş Bin Ahmed, Fâtıma Bint-i Durmuş Ali, Mehmet Bin Arif, Fâtıma Bint-i Abdullah, Osman Bin Rıdvan, Ayşe Bint-i Ali, Mehmed Bin İsa, Fâtıma Bint-i Mehmed, Mustafa Bin Kerim, Aye Bint-i Mustafa, Mehmed Bin Memiş, Âyşe Bint-i Abdullah, Hacı İbrahim Bin Ömer, Emine Bint-i Mûsâ, Hüseyin Bin Mehmed, Ayşe Bint-i İsmail, Ahmed Bin Ahmed, ve Emine Bint-i Mustafa, Memiş bin Memiş isimli çiftlerin nikâh akitlerine rastlanmaktadır.
Sapancalı Muallim H.Hüsnü Savaşcın Bey, (1309-1893) Sakarya 1958, .?) 1338/ 1922 yılında kaleme aldığı “Karaman Ahval-i İçtimaiyye Coğrafiyye ve Tarihiyesi” isimli kitabında, Avgan Nahiye’sine tabi Çatak Köyünün Merkez Kazaya 6 saat mesafede olduğunu kaydetmiştir. SAPANCALI H.Hüsnü Bey Köyün adının ÇATAK olarak okunduğunu mülahaza etmiştir.
1928 yılında eski Türkçe alfabe ile yayınlanan “ Son Teşkilat-ı Mülkiye de Köylerimizin adları” isimli kitapta “Çatak Köyü; Konya Vilayeti, Karaman Kazası Başkala (Bucakkışla) Nahiyesi köyleri arasında zikredilmiş ve Latin harfleriyle ”TCHATAC) şeklinde ifade edilmiştir. Şu an Türkiye’de ÇATAK ismini taşıyan 78 yerleşim yeri bulunmaktadır. Ayrıca “ÇATAK” ile başlayan Çataklı, Çatak değirmeni, Çatakören, Çatakbaşı, Çatakkaya, Çataksu, Çatakdere, Çatakbahçe, Çatakkırı, Çatakbağ, Çatakgeriş, Çatakgüney, Çatakörencik, Çatak dibi, Çatakkıranı, Çatakçukur, Çataklıhoca, Çatakyaylası, Çataklıoğlu, Çatakalanıve Çataksine isimli yerleşim yerleri bulunmaktadır.
Çatak köyünde geçim tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Köyde; buğday başta olmak üzere üzüm, nohut, arpa, zeytin, Macar fiği, silajlık mısır ve badem yetiştirilmektedir. Köyün Göksu’ya inen 450 Rakımlı Nunu Vadisi mikroklima özelliğiyle epey rağbet görmüştür. Burada Zeytin, Trabzon Hurması (Cennet Meyvesi) İncir gibi meyveler ve domates, salatalık ve fasulye gibi sebzeler yetiştirilmektedir. Yukarıda da bahsettiğim gibi Nunu Vadisi Yöresindeki eski uygarlıklardan kalan ve halen bozuk durumda bulunan suyollarının onarılıp genişletilmesiyle buradaki bağların ve eskiden meşhur olan nar bahçelerinin sulanması ve Şahin Bükü (Şaamyükü) mevkiinde bulunan zeytinliklerin tımarlanmasıyla bu köy daha da kalkındırabilirdi. Bu da gönlümüzün içten dileği olurdu.
ÇATAK KÖYÜNÜN MEVKİLERİ: Aşşağı Akıncı, Yokarı Akınca, Goca Gır, Bayamlı, Boğaz yer (Boğaz Yir), Bazbazı, BozBazı, (Bazbarı), Cevizdibi, Cırman, Düden Arası, Elmalık (Almalık), Almalık Çeşmesi, Yenice Bağ, Bağlık, Depeli Ağıl, Gartal Daşı (Kartal Taşı), Gaz Deresi, Sarı Sevlik, Cehirlik, Goca Goyak, Cula İni, Küllüce, Çürüğün Köpek Attığı Yir, Söbücü Yatak, Gurt İninin Depe, Ulu Çukur, Memedin Öldüğü Goyak, Eşşek Yoran, Güblük, Kirişger, Hacı Bağı, Delikli Daş, Namazgâh, Çevliğin Düz, Çağşak Yurdu, Bekmez İni, Mustucu Çeşmesi, Çanlı Gedik, Kütüklü, Armutlu Bucak, Göller, Bayam Ağacı, Kör Guyu, Yanal Ayşa Yurdu, Sütlüce, Süt Dedesi, Havtın Başı (Nunu), Muduru, Muduru Deresi, Erikdibi, Gedik Dağı, Gökçebel, İn Önü, Keçe Harman, Köy altı, Köy içi, Kuz Gedik (Guz Gedik) Nunu, Sıraarmutlar, Sivrice, Soğuk pınar Taş Pınar) (Sovuk muğar, Daş Muğar)), Şahin Bükü (Şaamyükü), Tepecik (Depecik), Vakıf, Yaz kuyusu (Yaz guyusu), Termen Düzü, Kavak Çalı (Gavak Çalı), Kara Bayır (Gara Bayır), Çöğürlü Goyak (Çöğürlü Koyak), Dağal Bağı, Daşbaşı, Değirmen Önü, Boğsak, Mere, Yeni (Yini) Mere, Yeni Yer (Yini Yir), Cin Goyağı, Öz, Koru (Goru), ve Kıble (Gıble) Pürü’dür.
Köyün ilkokulu 1958 yılında yapılarak aynı yıl Eğitim ve Öğretime başlamıştır. Şimdi ise köyde ilkokul çağına gelen çocuklar taşımalı sistemle Morcalı köyündeki okulda eğitim ve öğretimlerine devam etmektedirler.
Köyün içme suyu ve kanalizasyon şebekesi mevcut olup, köye ulaşımı sağlayan yol asfalttır. Köy içi yolları 2011 yılı Ağustos ayı itibariyle parke taşı ile kaplanmıştır.
Köyün Taş Pınar (Daş Muğar) mevkiinde Hollanda Çataklılar Derneği ve Karaman Orman İşletme Müdürlüğünce ortaklaşa olarak yapılan mesire yeri bulunmaktadır. Yıllardır gürül gürül su akan Taşpınar (Daş Muğar) iki yıldır o mevkide bilinçsizce ve çok sayıda artezyen kuyu açılması nedeniyle tamamen kurumuştur.
Köyden ayrılarak şehre göç edenler, köyün havasından sıyrılarak burada ticarete başlamışlar ve ticarette de hayli başarılı olmuşlardır. Şehre göç ve çalışmak üzere Avrupa’ya işçi olarak gurbetin yolunun tutulması sonucu nüfus sürekli azalmaktadır.
Halk arasında Çatak Köyüne “ Güçcük Amarika” da denilmektedir.
KAYNAKLAR:
Sevda Gürbüz, 296 numaralı Karaman Şeriy’e sicili Çerçevesinde 1892- 1832 yılları arasında Karaman’da Sosyal, İdari ve Hukuki Hayat. Konya S.Ü Sosyal Bilimler Fakültesi Basılmamış Yüksek Lisans tezi(Konya 2009 Sayfa: 49,75, 246,272)
Alâaddin Aköz: XVI Asırda Larende kazası Hakkında Osmanlı Araştırmaları, İstanbul 1993 Sayfa: 111,125
Alpaslan Demir: !8. Yüzyılın İlk Yarısında Bozdoğan Cemaatlerinin Demografik ve Ekonomik Durumu Üzerine bir Araştırma. (1722 Tarihli TK. KKA TD 130 a göre ) Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi (OTAM) Sayfa: 15, 2015) Sayfa: 117; Osman Gümüşçü XVI. Yüzyıl Larende (Karaman) Kazasında Yerleşme ve Nüfus. Ankara 2001 Sayfa: 58, 190
Doğan Koçer: Karaman Temmettü ât Defterleri, Karaman 2007C.1 Sayfa: 70, 231, 237, 242
Ahmet Cengiz: Karaman Tarihi (XVIII. Yüz yıl.) Konya 2014 Sayfa: 128, 170.
Hatem Aka: H.1186-Miladi 1190(M.1772-1776 Tarihli 290 Numaralı Karaman Şeriy’e Sicil Defterinin İncelenmesi (Konya S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya 1994, Sayfa: 78, 81, 85,89, 92, 94
Son Teşkilatı Mülkiye’de Köylerimizin Adları. Dahiliye Vekaleti İstanbul: 1928 Sayfa 854.
Durmuş Ali Gülcan: Karaman Mahalle, Kasaba ve Köyleri Tarihçesi Karaman 1989 Sayfa: 138-139.
Uğur Erkan: Erbab-ı Kalem Karaman Ansiklopedisi.03 Eylül 2022
Karaman’dan Com: Çatak Köyü 02 Kasım 2019
Alâaddin Aköz 323 Numaralı Karaman Şeriy’ye Sicili 1897-1901 (R.1312-1317)
Konya 2012 Sayfa: 48, 53, 55, 57, 62, 77,82, 85, 86, 94, 102, 103,111, 118, 123, 125,138, 140, 146, 151.
Şeyda Taşdemir: 1831 Tarihli Larende (Karaman) Nüfus Defterinin Değerlendirilmesi (Konya S.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Yüksek Lisans Tez. Konya 2019 Sayfa: 14
İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğü, Köylerimiz (1 Mart 1968 gününe kadar. Ankara 1968 Sayfa: 132,133
Abdullah Uysal, Necati Alodalı, Musa Demirci: Dünü Bu Günüyle Karaman Kültür- Coğrafya. Konya 1992 Sayfa: 130
Musa Şaşmaz: Türkiye’nin İdari Taksimatı (1920- 2013) Ankara 2014 C: 8, Sayfa: 315-323 ve C: 10 Sayfa :229
Sapancalı Muallim H.Hüseyin Bey: Karaman Ahval-i İçtimaiyye Cağrafiyye ve Tarihiyyesi (1338 R, 1341 H) Yayınlayan İbrahim Güler, Ankara1993 Sayfa: 36.
Nazmi Selcen: Türkiye’nin Sıhh-i İçtimai Cağrafyası Konya Vilayeti Hazırlayan ve sadeleştiren Mehmet Karayaman, Konya 2009 Sayfa: 80.
WW Karamandan Com: Gündem Çatak Köyü adını nereden aldı. 2025
KÖYLÜLERİMİZİN LÂKAPLARI VE SOYADLARI
ABİDLER DURMAZ
AHMETÇAVUŞLAR YILDIRIMER
ALILAR SARIKAYA ( GOMSERGİL)
ARABIŞAKLAR KÜÇÜKYILDIRIMER
ARİFLER SOYKAN
ASVARALİLER KARAASLAN
AVCILAR YILDIZ
BAYIRLININOĞLU KAVAS
BEKÂRLAR AVCI
BELİMİLER GÜVEN
BERBERLER BİRER
CAMBAZLAR YILDIZ
CANCARLAR CANDAN
ÇAKICI SOYKAN (DURMUŞ DAYI)
CİNGÖZLER CENGİZ
CİNCİ VEYA ÇİNLİ HOCA ÖĞÜDER
ÇELİKLER YILMAZ
ÇİLHAÇÇAGİL TOKEŞER
DANDİLİLER ÖZSOY
DAŞGIRANLAR TAŞKIRAN
DAVŞANLAR YILDIRIM
DEĞİRMENÇİLER KILINÇ
DELİBAŞLAR GÜRSOY=TOSUN
DERDİYOKLAR YAVUZ
DİLBERLER DUYAR
DİLBÜYENLİLER YURTBAŞ
DOKDURLAR SARIKAYA
DUDULULAR ŞAHİN
DULUPÇULAR KAFALI
EFEKİYALAR BİLGİN
ELİFALİSİGİL DURMAZ
GARACALAR AKPINAR
GARAGÜDÜKLER AKPINAR
GARALILAR TOSUN
GARAMEMEDLER KARATAŞ
GARAYİLİKLER HAKAN
GIBILILAR YANMAZ
GIR ÜSEYİNGİL YILMAZ
GOVALILAR GÖKER
GÖĞALİLER UZUN
GÖKGIZLAR KOCAER
GURUMEMEDLER UYAR
GÜDÜKLER UZUN
GÜDÜĞALİLER BİRER
GÜCCÜKHASANLAR DİKER
HACIGARALAR KARAPINAR
HAMOĞLANLAR ÖZGÜR
HASANLAR GÜNGÖR
HATIPLAR ŞENER
HOCALAR ÖZDAL
İNOĞLUGİL APAYDIN
İMAMALİSİGİL ÖZSOY
İNNEBOLLULAR ŞİMŞEK
KEKLİKLLER AKMAN
KÖRALILAR AVCI
KÖRHAFIZLAR ALTUN
KÜLLÜLER SARIKAYA
KÜMÜKLER KÜÇÜKTOSUN=TOSUN
LOBBALAR AKGÜN
MAVİLİLER KARAPINAR
MEMİŞLER ŞAHİN
MOLLALAR OKUR
MUMUDLAR ÇELİK
NANIŞLAR AVCI
OSMANLAR ÖZSOY
OSMANDURMUŞLAR ÖZSOY
ÖLMEZLER ÖLMEZ
ÖZDOĞANLAR ÖZDOĞAN
PATLAKÇILAR YILMAZ
SAMİ ONBAŞI TOKEŞER (Ormancı)
SARILAR ÖZER (Derici Uzun Memiş)
SARI KIZIN OMARGİL İPEK ( Terzi Mustafa İpek’gil)
SARIÜSEYİNLER ÖZDAL
SEĞMENLER SAYGIN
SOFULAR KAFALI
TAKAN ŞEKERİGİL KOZAN
ŞIHLAR YILMAZ
TAKAVİTLER YAĞCI EVCİLER
TAKANLAR KOZAN
TERZİLER AYSAN
TOMANALAR AKMAN
TOPÇULAR TOPÇU
TULUK MEMEDİGİL KÜÇÜKTOSUN
TOPKİYALAR BİLGİÇER
VELİÜSEYİNLER YURDAKUL
VELİMEMİŞLER CENGİZ
YAĞCILAR EVCİ
YAMIKLAR TOSUN
YİRİĞALİLER TOPRAK
YOZ İMİNE TOSUN
YÖRÜKLER AKTAŞ
YUSUFLAR KOÇAK
YUSUFALİSİGİL AYGÜN
YÜZBAŞILAR KORKMAZ
HAZIRLAYAN
Çatak köyü Garalılar (Tosunlar) sülalesinden
Araştırmacı Yazar ALİ MENEKŞE
NOT. DEĞERLİ DOSTLAR KÖYÜNÜZ HAKKINDA YAZILAN BİLGİLERDE VE LAKAPLARDA EKSİKLİK VE HATA VARSA BİLDİRİRSENİZ DÜZELTEBİLİRİZ. SİZLERDEN RİCAM YAZIYI PAYLAŞIRKEN İSMİMLE PAYLAŞIRSANIZ MEMNUN OLURUM. EMEĞE SAYGI OLSUN.
