24/01/2025
İKRA ! İlk emir OKU
Elbet yazdıran kudretin vardır Bir bildiği ...Nefesin içinden hakkı Ol’up nasibi alana Ol’sun Can’ân’ın hâli ile kanıtsız ,belgesiz yaşananlarla
Bir yeniden yürek. Zam’ân yeniden aksın diri ruhun yaşadıkları ile geceden gündüze ,gündüzden geceye TEK.
Zam'ân'ın birinde Hünkârım ANABacı'yı huzur'una çağırır bacı heyacan ile
koşar gider yanına ...
Destur ister gelince içeri girer...
Bakar ki küçük bir bebek kucağında...Hemen selamı niyazı yapar kafayı yere eğer ...
Hünkârım
"Al bu kuzu'yu besle emzir sana emanet "der...
AnaBacı" Hünkârım yoluna canım feda lakin bu yaşta bir kadınım bu bebeye nasıl bakarım ,nasıl beslerim "...Der
Hünkârım tebessüm ile ...
"yaklaş hele sultanım yaklaş Rahim sende sır edilmedi mi?
Her kadın doğurgan Ol'amaz her doğurgan ANA Ol'amaz...Bu hikmet hakîkati senden Var eden ...Ol der Ol'ur ...Tecellisi zuhur eder...
Biz de bu bebeyi doğuran anadan razilik alıp bize teslim aldık...ANABacı'ya teslim edin diyen elbet gereği ne ise yapmıştır ".der...
ANAbaci ne dese bilmez el göbekte bağlı kafa yerde bekler ...
Hûnkarıma yaklaşır ...Göz göze gelir telkin gelince sağ avucuna eğilir öper ...
Hünkârım niyaz eden ANAbacı'nın sırtına elini koyar kulağina eğilir ..
"Emanete iyi bak bizi bildiğin gibi bizim seni bildigimiz gibi ,haydi damarlarından kan çekilsin beyaz pak süt Dol'sun...Dol'sun ki pâk ile bu yiğit ak süt ile beslensin ...
Elin ayağın bedenin hizmeti için gençleşsin hizmetin hakk için amman unutma iyi bak kendinden bile koru kalkan Ol...Bizim himmetimiz seninle Bir "der...
ANABacı bebeyi alır kundağa sarar dergahın arka tarafında kaldığı barakaya götürür ...Orda tam onyedi sene ona bakar büyütür ...
Gel zaman git zaman bizim bebe meydanın şenliği hünkârım omuzlarından aşağı inmez Ol'mus ...
Bunu görenler tabi başlamış konuşmaya
"ya huu koca Pîr kimin olduğu belli olmayan bir bebe üstüne senelerce eteğinde sakladığı bir kadın birde yetmezmiş gibi omuzlarda gezdirir "derler
Dedi kodu kulaktan yayilir gelir konar Hûnkarımın yüreğine ...
"Dervişler ! haber verin tek tek dolanin güneş tam tepede iken dergahin meydanına gelsin büyük küçük kim varsa hepsi gelsin kapı kapı gezin "...der
Köylü bi telaş ile toplanır meydan yerine ,
sesler fısır fısır birbirine karışmış ...
Hünkârım...Meydana gelir
"Size üç kez Allah âşkına sesleniyorum !
Kim arkanızda konuşuyorsa mert Ol’sun çıksın meydana ! kimseden ses yok...
Kim konuşuyorsa çıksın meydana ! ses yok...
Kim konuşuyorsa çıksın meydana o çıkmazsa davanın sahipleri çıkarırlar ...
Meydan Er meydanı hesabı Ol’an hesabı meydanda Gör’ür ,Gör’ülür ...Biz meydandayız !Arkadan konuşup meydandan kaçan başka bir zamanda katır gibi tepinir “ses yok ...
Baktığı bebeyi ve ANAbaciyi meydana çağırır ...
“Gelin Er Ol’an meydana çıkar “der
İkisi kafa yerde boyun büküp toprağı niyaz ederler ...
Destur gelince
"canimiz,hâlinimiz meydana ayan hükmün boynumuza ferman,kellemiz meydana helal,davamız Ehli beyt yoluna can feda “ dara durup toprağa “YA ALLAH,YA MUHAMMET,YA ALI ! “der kapanırlar ...
Hünkârım seslenir !
"Kim içinizde temiz ise kim lekesiz pak ise o alsın eline taşı ilk o atsın ...der
Konuşanlar fısır fısır konuşmaya devam eder...
Elini yüreğine koyar,kafasını gök kubbeye ,dilini toprağa döner,yuregini O'na mühürler Koca PÎR’im
"Yâ Allah ,
Yâ Muhammet ,
Yâ Âli,
Yâ Er'enler evliyalar
siz davanın şahidisiniz varsa kusurum hüküm benim...
Ne Gör’düm ne telkin geldi ise O’na biat ettim...
Kusurum yok ise bu masumların kusuru yok ise cümle kör'ün önünde pâk'layın bu Yol'un kurbanlarını ,akan kanlarını “der
Bir anda meydanın üzerinden güneş hızlıca çekilip gider ...gök kararır âlemlerin derininde şimşekler çakar ...Gök kubbeden bir delik açılır ışıl ışıl bakanların gözleri kamaşır
Döne döne gelir meydanın ortasında duran o emanet yürek ile ANABacı'nın üstünde durur...O inanılmaz ışık her iki yureği bembeyaz Gös'terir ...
Nadan görünce gözü kamaşır feryâd figan ile ...”Etme Hünkarım ! Bağışla Hünkarım ! İnandık Hünkarım “ derler
Hünkârım çok daha eski bildiği kıymetli emaneti ve ANABacıyı kapandıkları yerden , ışığı bile görmedikleri hâl'leri ile yerden kaldırır ...
Emanet yüreğe “davanın şahidi elbet zaman gelince sahip çıkar ,şükür tacım senindir ...Benden sonra ilm senin nefesinden cogalacak ,Gir hırkamın altına ANABacı hırkam senin elinden, buğday senin dilinden ,âşk senin yüreğinden ekilecek,beslenecek ,dağılacak ".der
Ve ikisini alır birini sağına birini soluna kalabalığı yararak gider ...Dervişler ,yarenler ,halifeler,
talipler el pençe Pîr’imin yanında arkasında dergahın yolunu tutarlar ...
Rûhanilerin,ölümsüzlere,her dem zam’ân ile yeniden gelenlerin,gidenlerin ,nûru âlâ nûr,O'nun yeryüzünde ışık saçan velileri ,aşıkların gerçeğine...
Âşk O’lsun 💚
Huu Huzur'u Pîr'im ...🕊
