Stowarzyszenie Uniwersytet Trzeciego Wieku w Sokółce

29/04/2026

Biblioteka Publiczna im. Wiesławy Szymborskiej serdecznie zaprasza wszystkich członków UTW na spotkanie autorskie z Katarzyną Olichwier które odbędzie się 5maja (wtorek) o 17 w bibliotece.

27/04/2026

Tydzień w Wiśle, spędzony w Ośrodku Rehabilitacyjno-Wypoczynkowym „Krokus”, był jak głęboki oddech po długiej zimie – pełen słońca, błękitu nieba i radości bycia razem.
Każdy dzień zaczynaliśmy od porannej gimnastyki. Z uśmiechem, czasem jeszcze sennym, ale zawsze z energią, która rodziła się gdzieś między pierwszymi promieniami słońca a wspólnym rytmem ćwiczeń. Potem śniadanie i chwile skupienia na zdrowiu – zabiegi rehabilitacyjne, które przynosiły ulgę i wzmacniały ciało.
Były też wycieczki i odkrywanie okolic – wspólne zachwyty nad pięknem krajobrazu, błękitem nieba i pierwszą zielenią. Spacerowaliśmy bez celu, a jednak każdy krok miał sens. Bo najważniejsze nie było dokąd — lecz z kim. I właśnie to zostanie z nami najdłużej — ciepło obecności drugiego człowieka, bliskość, która nie potrzebuje słów, chwile, które jak wiosna — budzą w nas na nowo coś pięknego.
Był też czas na śmiech i zabawę – wieczorek taneczny porwał wszystkich, muzyka, ruch i radość udzielała się wszystkim.
Ten wyjazd pokazał, że najpiękniejsze są proste rzeczy – bycie razem, dzielenie się chwilą, życzliwa obecność drugiego człowieka.
Wspólnie przeżyte dni zostają w sercu na długo, dając poczucie bliskości, spokoju i wdzięczności.
Bo czas spędzony razem to nie tylko wspomnienia – to prawdziwa radość życia.
Fot: Tadeusz Otoka

27/04/2026

Dzisiejsze zajęcia Sekcji Rękodzieła wypełniły się radosnym gwarem i szczerym śmiechem dzieci. Gościliśmy wyjątkowych gości – przedszkolaków z Przedszkola nr 3, którzy przybyli pod opieką swoich wychowawczyń oraz Pani Dyrektor.

Mali artyści z ogromnym zaciekawieniem poznawali technikę wylewną malowania obrazów. Kolory płynęły, łączyły się i tworzyły niezwykłe kompozycje, a każdy obraz był inny – niepowtarzalny, pełen dziecięcej wyobraźni i spontaniczności.

Wspólne tworzenie stało się piękną okazją do integracji pokoleń, rozmów i dzielenia się radością. To był dzień pełen barw, uśmiechu i dobrej energii, który na długo pozostanie w naszej pamięci.
Fot: Tadeusz Otoka

27/04/2026

Statyny okiem farmaceuty - mgr farmacji Łukasza K. Zdziebłowskiego.

23 kwietnia br. słuchacze Stowarzyszenia Uniwersytet Trzeciego Wieku w Sokółce uczestniczyli w spotkaniu z farmaceutą poświęconym niezwykle ważnemu tematowi: „Statyny – czym są, jak działają i czy są bezpieczne?”.

Podczas spotkania wspólnie poszukiwaliśmy odpowiedzi na pytania, które nurtują wiele osób. Rozmawialiśmy o tym, czym właściwie jest cholesterol, jaka jest różnica między tzw. „dobrym” i „złym” cholesterolem oraz jakie wartości uznawane są za prawidłowe. Farmaceuta w przystępny sposób wyjaśnił, jakie konsekwencje dla zdrowia niesie ze sobą podwyższony poziom cholesterolu, w tym zwiększone ryzyko chorób serca i układu krążenia.

Sporo uwagi poświęcono metodom dbania o właściwy poziom cholesterolu. Omówiono znaczenie zdrowej diety, regularnej aktywności fizycznej oraz rolę suplementów diety. Szczególne zainteresowanie wzbudził temat statyn – leków, które często budzą obawy. Uczestnicy mogli dowiedzieć się, jak działają statyny, kiedy są zalecane oraz czy ich stosowanie jest bezpieczne.

Nie zabrakło również odpowiedzi na pytania dotyczące skutków nieleczonego wysokiego poziomu cholesterolu oraz wątpliwości, czy zawsze konieczne jest wdrożenie leczenia farmakologicznego. Spotkanie pozwoliło rozwiać wiele mitów związanych ze stosowaniem statyn i uporządkować wiedzę w tym zakresie.

Było to ciekawe i owocne spotkanie, które dostarczyło uczestnikom rzetelnej wiedzy oraz praktycznych wskazówek, jak dbać o zdrowie na co dzień.

27/04/2026

Skrzypienie drewnianych drzwi było zaproszeniem do Kawulokowej Chaty w Istebnej, starej chałupy z 1863 roku. Ledwie przekroczyliśmy próg, świat współczesny jakby został za plecami. W środku – ciepło od pieca, zapach starego drewna i dymu, półmrok, w którym każdy przedmiot zdaje się mieć własną historię. I w tym wszystkim On – Jaśko, gawędziarz, który nie tyle opowiada, co przenosi nas w odległy czasy.
Wnętrze domu żyje dawnym rytmem. Na półkach stare naczynia, w kącie narzędzia, które pamiętają ręce mistrza, a między nimi snuje się opowieść – lekka, barwna, pełna humoru. Jaśko nie potrzebuje sceny ani mikrofonu. Wystarczy mu słowo… i ta niezwykła, śpiewna gwara istebniańska, która brzmi jak muzyka sama w sobie.
Opowiada o babce Kawulokowej, o ludziach, którzy tu żyli, o codzienności, która była surowa, ale nigdy pozbawiona uśmiechu. Jedno zdanie – i już śmiech rozchodzi się po całej izbie. Kolejne – i w tym śmiechu pojawia się nutka wzruszenia. Bo w tych historiach nie ma patosu ani wielkich słów. Jest życie – takie, jakie było naprawdę.
I nagle opowieść zmienia formę. Jaśko sięga po trombitę. Cisza. Dźwięk rozlewa się powoli, głęboko, jak echo dawnych lat. Potem kolejny instrument, kolejna melodia – i już nie słuchamy historii, tylko ją czujemy. Jakby czas naprawdę się cofnął, jakby za ścianą ktoś rozpalał ogień, a za oknem skrzypiał śnieg.
Najpiękniejsze w tym spotkaniu jest to, że nic nie jest tu udawane. To nie muzeum zamknięte w gablotach. To pamięć – żywa, opowiedziana, wyśmiana i wygrana na instrumentach. Jaśko z niezwykłą lekkością prowadzi nas przez świat, w którym – mimo trudów – zawsze było miejsce na żart. „Bez śmiechu to by tu nikt zimy nie przetrwoł” – mówi.
Wychodząc z tej chaty, człowiek niesie ze sobą coś więcej niż wspomnienie. Niesie zapach drewna, dźwięk trombity i echo śmiechu. I to ciche przekonanie, że przez chwilę naprawdę był gościem w dawnym świecie – świecie, do którego drzwi otwiera się nie kluczem, lecz opowieścią.
Fot: Tadeusz Otoka

16/04/2026

Zajrzyjcie do nas na Facebooka.
To właśnie tam dzieje się najwięcej – spotkania, wydarzenia, wspomnienia i chwile, które warto przeżyć razem.
Polubcie, obserwujcie i bądźcie na bieżąco – będzie nam bardzo miło mieć Was w naszej społeczności👍

16/04/2026

Dyskusyjny Klub Filmowy Fantom zaprasza.

16/04/2026

Dzisiejsze spotkanie sekcji kulinarnej miało zapach domu… taki, który otula, zatrzymuje czas i przywołuje najpiękniejsze wspomnienia. W powietrzu unosił się aromat babki ziemniaczanej – naszej podlaskiej, prawdziwej, zakorzenionej w tradycji. Na stole królowała dostojnie, a obok niej stało mleko – niezbędne, bo bez niego babka traci duszę.
Wśród ciepła rozmów i życzliwych spojrzeń dzieliliśmy się przepisami, jakby były małymi sekretami przekazywanymi z serca do serca. Był przepis na babkę z podsmażaną cebulą i grzybami, pachnąca lasem z dodatkiem kaszy gryczanej, ugotowanej na wywarze z suszonych grzybów. Była też swojska „jajecznica” z tartych ziemniaków, mleka i jajek – prosta, a tak smaczna.

A potem przyszły wspomnienia… ciche, wzruszające. „Kasza smarkata” – smak dzieciństwa, który dziś brzmi jak zaklęcie: startowane ziemniaki, kasza jęczmienna, wszystko okraszone skwareczkami… i coś jeszcze – może śmiech z dawnych lat, może ciepło rodzinnego stołu.
Bo tak naprawdę szczęście nie potrzebuje wiele. Wystarczy wspólna chwila, ludzie, którzy są obok, i smak, który potrafi przenieść nas tam, gdzie wszystko było prostsze… i może trochę piękniejsze.
Fot: Tadeusz Otoka

15/04/2026

W środę, 15 kwietnia, członkowie sekcji kulturalnej spotkali się w Muzeum Ziemi Sokólskiej, by wysłuchać niezwykle ciekawej prelekcji Edyty Wiśniewskiej pt. „Wzgórza Sokólskie”.
To była prawdziwa podróż po jednym z najpiękniejszych zakątków naszego Podlasia. Wzgórza Sokólskie – region o bogatej historii i wielokulturowych korzeniach – zachwycają nie tylko swoją przeszłością, ale i krajobrazem ukształtowanym przez plejstoceński lodowiec. Łagodne pagórki, rozległe panoramy, doliny oraz mozaika pól, łąk i lasów tworzą widoki, które na długo pozostają w pamięci.
Nieodłącznym elementem naszego regionu są również malownicze wsie z tradycyjną, drewnianą zabudową – domami, stodołami i charakterystycznymi wiatrakami. To właśnie one nadają naszemu regionowi niepowtarzalny klimat i autentyczność, dzięki której Wzgórza Sokólskie wyróżniają się w skali całego kraju.
Nie bez powodu w ubiegłym roku region nasz został wyróżniony w plebiscycie Cudy Polski National Geographic Traveler Polska jako jeden z najpiękniejszych w Polsce.
Spotkanie było nie tylko okazją do zdobycia wiedzy, ale także chwilą refleksji i zachwytu nad pięknem naszej małej ojczyzny.

15/04/2026

Olśniewająca scena koncertowa hotelu 3Trio w Białymstoku, przyćmione światła … a wokół świat, który nieustannie pędzi — za władzą, pieniędzmi, wśród szumu mediów, w cieniu wojen i ludzkiej niechęci.
I nagle — cisza.
Na na scenie mistrzów, rozbrzmiały takty muzyki Bottesiniego, Różyckiego i Masseneta. Dźwięki płynęły spokojnie, jakby ktoś na chwilę zatrzymał czas i pozwolił nam odetchnąć głębiej.
Przenieśliśmy się do innego świata — świata czułości, harmonii i piękna. Muzyka, delikatna jak skrzydło motyla, muskała nasze dusze, przynosząc ukojenie, spokój i coś jeszcze… coś, czego tak bardzo dziś potrzebujemy — ciszę wewnętrzną.
Mistrzowskie wykonanie: fortepian – Olga Anikiej, kontrabas – Kamil Łomasko.
Ich interpretacje nie były tylko dźwiękiem — były opowieścią, emocją, spotkaniem z tym, co w człowieku najpiękniejsze.
To był wieczór, który zostaje w sercu na długo…
Fot: Tadeusz Otoka

14/04/2026