25/02/2026
EDSA 40: Hindi Na Tayo Pipikit
Isang paalala na ang kalayaan ay hindi minanaโitoโy patuloy na ipinaglalaban. Sa ika-40 taon ng EDSA, piliin nating maging mapanuri, matapang, at gising. โ๐ต๐ญ
๐ผ๐ฃ๐ ๐๐๐-๐๐จ๐ ๐๐ฎ ๐๐๐๐จ๐๐จ๐๐ข๐ช๐ก๐ ๐จ๐ ๐๐๐ฃ๐๐ ๐๐๐๐ฅ๐๐ ๐๐ฉ
May mga umagang hindi lamang sumisikat ang araw sumisikat ang kamalayan. May mga lansangang hindi lamang tinatahak inaangkin ng kasaysayan. Apatnapung taon na ang nakalilipas nang ang ordinaryong mamamayan ay naging pambihira, nang ang takot ay napalitan ng tapang, at ang katahimikan ay naging kolektibong tinig. Ang EDSA ay hindi lamang kalsada; itoโy isang paalala na kapag ang bayan ay nagpasiyang tumindig, kahit ang pinakamatayog na kapangyarihan ay maaaring yumuko. Ngunit ang tanong na dapat umalingawngaw ngayon ay hindi na kung kaya ba nating magkaisakundi kung handa pa ba tayong panindigan ang pagkakaisang iyon sa harap ng bagong anyo ng panlilinlang.
Sa paglipas ng apat na dekada, nag-iba ang kasuotan ng katiwalian. Hindi na ito laging lantad at marahas; madalas itong maamo ang tinig, makulay ang kampanya, at bihasa sa pagbaluktot ng katotohanan. Sa panahong ang impormasyon ay kay bilis kumalat ngunit ang katotohanan ay tila kailangang ipaglaban, lalong nagiging mahalaga ang mapanuring mamamayan. Hindi sapat ang paggunita sa nakaraan kung ang kasalukuyan ay hinahayaan nating maagnas. Ang pamahalaan ay dapat paalalahanan araw-araw na ang kapangyarihang hawak nila ay hiniram lamang mula sa taumbayan. Itoโy hindi trono na minamana, kundi tiwalang maaaring bawiin.
Kayaโt ang panawagan ay dalawa ngunit iisa ang ugat: maging mas mabuti ang pamahalaan, at maging mas matalino ang mamamayan sa pagpili. Huwag nating gawing aliwan ang halalan, o paligsahan ng pinakamatunog na apelyido. Ang balota ay hindi pabor na ibinibigay; itoโy pananagutang ipinapasa natin sa susunod na henerasyon. Ang bawat boto ay may katumbas na silid-aralang maaaring maitayo o manatiling guho, ospital na maaaring gumaling o manatiling kulang, kabataang maaaring mangarap o mapilitang sumuko. Kung nais nating umayos ang sistema, kailangan nating itaas ang pamantayan hindi lamang sa mga kandidato kundi sa ating sarili bilang mga botante.
Higit sa lahat, ang demokrasya ay hindi natatapos sa araw ng eleksiyon. Nagsisimula ito roon. Ang tunay na pagmamahal sa bayan ay nasusukat sa ating pagbabantay: sa pagtatanong kung saan napunta ang pondo, sa paghingi ng malinaw na ulat, sa pagtutol kapag may mali. Ang katahimikan sa harap ng pang-aabuso ay hindi neutralidad itoโy pahintulot. At kung may aral mang dapat dalhin ng ika-40 anibersaryo ng EDSA, itoโy ang katotohanang ang kalayaan ay hindi isang minsanang tagumpay kundi pang-araw-araw na pagpili.
๐ฟ๐๐๐๐ก ๐๐ฃ๐ ๐ข๐ช๐ก๐๐ฉ ๐๐ฎ ๐๐ ๐ฃ๐ ๐ข๐ช๐ก๐๐ฃ๐ ๐ฅ๐๐ฅ๐๐ ๐๐ฉ ๐๐ฉ ๐๐ฃ๐ ๐๐๐ฎ๐๐ฃ๐ ๐๐๐จ๐๐ฃ๐, ๐ ๐๐๐ก๐๐ฃ๐ข๐โ๐ฎ ๐๐๐ฃ๐๐ ๐ฃ๐ ๐ข๐ช๐ก๐๐ฃ๐ ๐ข๐๐๐ฅ๐๐ฅ๐๐ก๐๐ฃ๐ก๐๐ฃ๐.
๐ผ๏ธ: Hebele Pacaco
โ๐ป: Jimmy Maday