22/03/2026
"Isang rider na nakatulog sa ibabaw ng kanyang motor habang naka-online pa sa app—pero ang hindi nakita ng lahat, ay ang dahilan kung bakit hindi niya kayang mag-log out, kahit halos hindi na niya kaya."
Hindi ko inaasahan na sa isang simpleng larawan na makikita ko sa Facebook ay babaligtad ang pananaw ko sa buhay.
Ako si Marco. Isang ordinaryong empleyado sa opisina, sanay sa aircon, sanay sa upuan, at sanay umuwi sa parehong oras araw-araw. Isa ako sa mga taong madalas magreklamo kapag traffic, kapag mainit, o kapag may kaunting aberya sa biyahe.
Hanggang sa makita ko ang larawang iyon.
Isang Angkas rider.
Nakatulog.
Nakayuko sa kanyang motor, parang isang batang napagod sa kakalaro, ngunit ang kaibahan… ang helmet niya ay nakasabit sa gilid, ang app sa kanyang cellphone ay bukas pa, at ang status… online.
“Fighting paps, still online even though asleep.”
Iyon ang caption.
Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kumurot sa dibdib ko.
Sa unang tingin, parang nakakatawa.
Pero habang mas tinititigan ko ang larawan… mas nagiging mabigat.
Hindi iyon simpleng pagod.
Iyon ay sukdulang pagkapagod.
Kinabukasan, habang papasok ako sa trabaho, hindi ko maiwasang mapansin ang bawat rider na nakakasabay ko sa kalsada.
Dati, isa lang sila sa mga dumadaan.
Ngayon… parang bawat isa sa kanila ay may kwento.
At doon ko siya nakita.
Parehong motor.
Parehong itsura ng helmet.
At parang siya rin ang nasa larawan.
Huminto siya sa gilid ng kalsada, hinubad ang helmet, at napaupo sa bangketa. Kita ko ang pawis na tumutulo sa kanyang noo kahit umaga pa lang.
Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko, pero nilapitan ko siya.
“Boss, okay ka lang?” tanong ko....sagot niya upo okay lang pahinga lang ako saglit.
