29/09/2020
शीर्षक = मेरी डल्ली
लेखक = विमल खत्री
भाग = ११
मेरो खुसी भनेको नै तिमी हौ तिमी बिना कसरी पो खुसी हुन सक्छु र म मेरो जिउने आधार नै तिमी र मामु त होनि म माया गर्दैन भन्दै के साच्चिकै माया गर्दैन त,
तिम्रो माया न भएको भए तिमीलाई यति धेरै याद किन गर्थे र, यो तीन महिना तिमी सँग बोल्न भेट्न न पाउँदा किन तिम्रै यादमा तड्पिएर जिउठे त त्यही माया नै भयर त तिम्रो हर दम याद आई रहन्छ ।
यति धेरै माया गर्नु हुन्छ भने फेरी बिहे किन गर्दैन भन्नु हुन्छ नी फेरी की म सँग जिन्दगी बिताउन सक्नु हुन्न र कस्ले भन्यो तिमी सँग जिन्दगी बिताउन सक्दैन भनेर पुरै जिन्दगी तिमी संगै बिताउन कै लागि त यति माया यति ख्याल गरेको छु तिम्रो तिमीलाई मेरो मनले रोजेको मान्छे हो त्यसैले यति माया गर्छु तिमीलाई म आफूलाई भुल्न सक्छौं तर तिमीलाई भुल्न सक्दिन ।
कसम खानु की मलाई छोडी अरु कुनै केटी सँग जानु हुन्न अरु केटी सँग बोल्नु हुन्न र म बाहेक अरु कुनै केटी सँग माया गर्नु हुन्न हस् महारानी हस् कसैलाई माया गर्दैन अब खुस, कुरा गर्दै गर्दा मामुले चिया नास्ता लिएर आउनु भो अनि सबै सँगै बसी नास्ता गरियो ।
अस्मी ले घर जान्छन् भन्दै थिए तर मामुले मान्नु भएन कती समय पछि आको छौ खाना खाएर जाउला भनी रोक्नु भो, अनि मामु खाना बनाउन किचन तिर लाग्नु भो
हामी तीन त्यही कुरा गर्दै बसियो,
अस्मी बोलिन हेर रुबी मेरो बुढो र मेरो घर कती राम्रो छ है मेरो बुढो जस्तै भनिन रुबी र म हसिम, साच्चै म सँग बिहे गर्नी विचार छर डल्ली तिम्रो न भएको भए किन भन्थे र रिसाउँदै बोलिन, हेर त रुबी तिम्रो दिदी रिसाउँदा झन् ख्या राम्री देखिएकी महारानी जस्तै, उसलाई जिस्काउन थाले झन् रिसाउँदै बोलिन धेरै न जिस्काउनु है फेरी जिन्दगी भरि बोल्दैन थाहा होला बल्ल, साच्चै बोल्दैनौ त भनी फकाउन थाले बोल्दैन भने पछि बोल्दैन बोल्दैन बोल्दैन सुन्नु भएन र कि बहिरो हुनुहुन्छ ।
ठीक छ अब न बोल्ने मान्छे सँग किन बोली राख्ने भनी म त्यहाँ बाट बाहिर निस्किए, उनी त्यही न्याउरी मुहार बनाएर बसी रहिन, सायद उनले सोची रहेको हुनु पर्छ ।
आखिर मैले यस्तो मान्छे सँग माया चाहिँ किन गरे ?
जसले रिसाएको मान्छेलाई फकाउन सक्दैन आखिर त्यस्तो मान्छेले मलाई के माया गर्ला र ?
यस्तै यस्तै सायद धेरै कुरा खेलेको हुनु पर्छ, एक चोटि उनलाई हेरेँ उनको आँखामा आँसु आउन लागेको थियो ।
क्रमश ...