04/05/2026
نسل جدید ایرانیان نسلی است که اعتراض را با هزینههای سنگین شناخته است. در سالهای اخیر، بارها گزارشهایی از سوی نهادهای حقوق بشری و رسانههای بینالمللی منتشر شده که به کشته شدن و بازداشت گسترده معترضان اشاره میکند—بسیاری از آنها جوانانی بودند که برای خواستههای سادهتری مثل آزادیهای اجتماعی یا شرایط بهتر زندگی به خیابان آمدند.
این تجربهها تأثیر عمیقی بر ذهن و نگاه این نسل گذاشته است. برای آنها، مسئله فقط اختلاف نظر سیاسی نیست؛ بلکه احساس بیعدالتی و بیپاسخگویی است. وقتی میبینند اعتراض با خشونت پاسخ داده میشود، طبیعی است که اعتمادشان به ساختار قدرت—از جمله نهادهای مذهبی که با آن گره خوردهاند—بهشدت کاهش پیدا کند.
در همین فضاست که نگاه به روحانیت هم تغییر کرده: نه بهعنوان یک مرجع صرفاً معنوی، بلکه بهعنوان بخشی از سیستمی که باید در برابر عملکردش پاسخگو باشد. این نسل دیگر روایتهای آماده را نمیپذیرد و هر ادعایی را با آنچه در عمل دیده، میسنجد.
در عین تندی این نگاه، یک نکته مهم وجود دارد: این واکنشها صرفاً از خشم نیست، بلکه از تجربهای شکل گرفته که برای بسیاری از جوانان، بسیار واقعی و شخصی بوده است.
The new generation of Iranians is a generation that has come to understand protest through heavy costs. In recent years, numerous reports by international media outlets and human rights organizations have pointed to the killing and widespread arrest of protesters—many of them young people who took to the streets for basic demands such as social freedoms or better living conditions.
These experiences have had a deep impact on how this generation thinks and sees the world. For them, it is not just a matter of political disagreement; it is about a sense of injustice and lack of accountability. When they see protests met with violence, it is natural that their trust in the power structure—including religious institutions tied to it—declines sharply.
Within this context, perceptions of the clergy have also shifted: no longer seen merely as spiritual authorities, but as part of a system that must be held accountable for its actions. This generation no longer accepts ready-made narratives and instead measures every claim against what it has witnessed in reality.
Despite the sharpness of this perspective, one important point remains: these reactions are not driven by emotion alone, but are shaped by lived experiences that, for many young people, are deeply real and personal.
5 likes. "وطن پرستی، اسلحه نسل جوان علیه مافیای مُلایان خرافه پرست"
