Met hun aangeboren nieuwsgierigheid zijn ze als sponzen die alle nieuwe informatie opzuigen. Tegelijkertijd willen ze hun ontwikkelde spieren en botten gebruiken en hun grenzen verkennen. Dit botst vaak met het traditionele onderwijs. Ik gun kinderen een school waar ze zichzelf kunnen zijn. Waar ze lekker kunnen spelen en ontdekken en spelenderwijs leren wat ze nodig hebben voor het leven. Het lev
en leren is samen leren werken, je talenten ontwikkelen, weten hoe je voor jezelf moet zorgen, hoe je gezond blijft, hoe je gelukkig bent. Daarvoor moet je ook leren lezen en rekenen. Vaak worden democratische scholen opgericht door ouders die merken dat hun kinderen ongelukkig zijn in het reguliere onderwijs. Als leerkracht zie ik het van de andere kant. Maar de conclusie is gelijk. Sommige kinderen zijn ongelukkig in het reguliere onderwijs. Dat moet toch anders kunnen! Ik heb geprobeerd een school op te richten. Die school moest 'De Ruimte' heten omdat kinderen er ruimte zouden krijgen. Fysiek, doordat ze met maximaal 15 kinderen in een klas zitten en een grote buitenruimte tot hun beschikking hebben. Maar ook mentaal, omdat ze zich niet hoeven aanpassen aan een onderwijssysteem dat is gericht op zo veel mogelijk 'opbrengsten' (voor zo weinig mogelijk geld).
