20/10/2022
ချစ်ခြင်းနှင့်ပျိုးသောပန်းတစ်ပွင့်
အပိုင်း(၇)
လေ့လာရေးခရီးပြီးနောက်နေ့က စနေကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့
လင်းမြတ်ပိုင်အိမ်မှာဘဲအမဖြစ်သူနဲ့အတူမုန့်လုပ်စားနေတယ်
"ပေါင်မုန့်ကိုဘေးသားတွေအရင်လှီးမယ်
လှီးတဲ့အခါကြစတုရန်းလိုပတ်လည်အနားညီအောင်လှီး
လှီးပြီးရင်ကြက်ဥခေါက်ထား"
"ကြက်အူချောင်းတွေခွာပြီးပြီဆိုတော့ တန်ပူရာမှုန့်ကိုခွက်ထဲထည့်မယ်
ကြက်ဥခေါက်လို့ပြီးပြီလား လင်းမြတ်"
"ခေါက်ပြီးပြီ ရော့အမနန်း"
"အေးကြက်အူချောင်းကိုပေါင်မုန့်ထဲထည့်လိပ်ထားနှင့်
ငါဂတ်စ်ဖိုယူလိုက်အုံးမယ်
ဟဲ့ဟဲ့ဟဲ့ လိပ်တဲ့ခါကြက်ဥခေါက်ထားတဲ့ဟာလေးကိုနည်းနည်းသုတ်ပြီးလိပ်အဲ့တာမှပြန်ပြီးကွာမသွားမှာပြီးတော့cheeseထည့်ဖို့လည်းမမေ့နဲ့အုံး ကြားလားလင်းမြတ်"
"ဟုတ်ကြားပါကြောင်းအမတော်"
"ဟူးရပြီ...
လိပ်ပြီးတာတွေကိုငါ့ပေး ကြက်ဥထဲနှစ်ပြီးတန်ပူရာမှုန့်နဲ့ကပ်ထားရမယ်"
ဒယ်အိုးထဲဆီထည့်ကာဆီပူလာတာနဲ့ကြော်တဲ့လုပ်ငန်းစကြလေတယ်။ ကြော်နေရင်း
"လင်းမြတ်နင်ခုလိုမုန့်တွေငါနဲ့အတူလာလုပ်နေတာကသူ့ကြောင့်မလားဟုတ်တယ်မလား ဟင် မှန်မှန်ပြောဟုတ်တယ်မလားလို့"
"ဘာတွေလာပြောနေတာလဲအမနန်းရာ
ကိုယ့်ဟာကိုကြော်စရာရှိတာကြော်စမ်းပါ ဟိုမေးဒီမေးနဲ့"
"ဟွန့် မဖြေချင်လည်းနေပေါ့ ငါကရိပ်မိပြီးသား"
'ဟွန့်ဖြေသာမဖြေတာမျက်နှာကဖြင့်အတိုင်းသားကိုပေါ်လို့ ငါ့မောင်ငါ့မောင်လူကဖြင့်လက်တောက်လောက်နဲ့ အချစ်ရေးအချစ်ရာတွေမှာ ဘွဲ့တောင်ရနေပြီဒင်းလေးက'
နန်းခင်မြတ်သူ့မောင်အကြောင်းတွေးပြီးစိတ်ထဲနေကြိတ်ပြီးပြောနေသလို လင်းမြတ်ပိုင်လည်းသူ့ရဲ့"သူ"ဆိုတဲ့သူအကြောင်းအတွေးနယ်ချဲ့ရင်းမျက်နှာပေါ်ကပါးစပ်ကြီးမှာနားရွက်တက်ချိတ်လုမတက်ဖြစ်နေလေရဲ့
...............................
ကလင်လင် ကလင်လင် ကလင်လင်..
"Hello"
"Helloအန်တီ ခွန်းသာအိမ်မှာရှိလားဗျ"
"အော်မောင်ရဲမာန်ထက်ကိုး
ရှိပါ့တော်ရှိပါ့ အန်တီခေါ်လိုက်မယ်ခနနော်သား
ခွန်းသာရေ ခွန်းသာ သားခွန်းသာ"
"ဗျ အမေ"
"ဒီမှာရဲမာန်ထက်ဆီက ဖုန်းလာနေတယ် ဆင်းခဲ့အုံး"
ငရဲဆီကဖုန်းဆိုတော့ခွန်းသာလည်း အိပ်မလို့လုပ်ရာကနေထပြီး
"ပြောငရဲဘာလဲ"
"မင်းအားလား"
"ဘာလို့"
"ငါ့ဆီလာခဲ့ပါ့လားကွ"
"ဘာလုပ်ဖို့"
"ငါအပြင်သွားမလို့ကွာ
ပြောရရင်oceanသွားမလို့ ဈေးလည်းဝယ်ရင်းလိပ်ဥလည်းတူးရင်းပေါ့ကွာ ဟဲဟဲ"
"အော်မင်းကဒီလိုကိုး
နေစမ်းပါအုံးငါကဘာဆိုင်လို့လိုက်ရမှာလဲပြောပါအုံး"
"ဒီလိုလေကွာမင်းသိသားနဲ့ ငါတစ်ယောက်ထဲသွားရင်ဘယ်လိုလုပ်ကောင်မလေးတွေကဝိုင်းဝိုင်းလည်မှာလဲ မင်းလိုရုပ်ချောအချေကောင်တစ်ကောင်လောက်ပါမှရမှာပေါ့ဟ"
"မင်းကတော့လေတကယ့်ငရဲသွားရမယ့်ကောင်"
"ဟာကွာငါကဆော်လေးတွေကိုလက်နဲ့တောင်မထိဘူးလေကွာ ငါလည်းဆော်ရချင်တယ်လေကွာငါ့ကောင်ရာ
ထုံးစံအတိုင်းလိုက်ခဲ့ပါကွာ"
'ဒင်းကိုစိတ်ရှိလက်ရှိတိုင်းလုပ်လိုက်ရရင် ဒင်းသေတော့မယ်'စိတ်ထဲမှာကြိမ်ဆဲရင်း
"ပြီးရောလိုက်ခဲ့မယ်"
"Okကွဒါမှငါ့ကောင်ငခွန်းကွ"
"ဘာ"
"ပြီးမှလာခေါ်မယ်ဒါဘဲ"
"ဟေ့ကောင်ငရဲ..."
တီတီတီ....
"တောက် ဖုန်းချသွားပြီ ပြီးမှတွေ့မယ်ဒင်းနဲ့"
..
"ဟေ့ကောင်ခွန်းသာ ငါရောက်ပြီထွက်ခဲ့တော့"
ငရဲလည်းအိမ်ထဲကထွက်လာတဲ့ခွန်းသာကိုစိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ကြည့်နေမိတယ်
"ဘာကြည့်နေတာလဲသွားမယ်ဆို"
"မင်းဟာကလည်းကွာငါတို့ကခုအပြင်ထွက်မှာနော်မင်းဟာကကြည့်ပါအုံး
ရိုးရိုးတီရှပ်အဖြူနဲ့အောက်ကဘောင်းဘီတို(pants)နဲ့ဘဲလား
အဲ့လိုဝတ်မယ်ဆိုလည်းကောင်းကောင်းလေးတော့ဝတ်ခဲ့လေကွာ မင်းဟာက အိပ်ရာဝင်တော့မယ့်ပုံစံကြီး
ငါ့ကြည့်စမ်းပါ ဘယ်လောက်လန်းလဲ "
"မင်းမအိုက်ဘူးလား
နွရောသီကြီးမှာကိုဂျာကင်တွေဝတ်နေတာ"
"ဟာကွာအဲ့ဒါဘဲမင်းဖက်ရှင်မျက်လုံးမရှိဘူးဆိုတာ
ကြည့်လိုက် အောက်ကနေရှပ်ဝတ်ပြီးအပေါ်ကကြကုတ်ဝတ်ထားတာ။
ပြီးတော့ဂျင်းဘောင်းဘီအမည်းနဲ့တွဲဝတ်လိုက်တယ်။
ကျန်သေးတယ်နော် ဆံပင်ကိုပုံသွင်းထားတာလေးကိုတစ်ချက်ရှိုးလိုက်
လန်းနေတာဘဲ တွေ့တယ်မလား"
"အေးပါကွာ အေးပါကွာမင်းအကြိုက်တွေ့ရင်ပြီးရော"
သူ့ကိုသူတော့ဘယ်လောက်လမ်းသရဲပုံပေါက်နေလဲတော့မသိဘဲနဲ့
...........
"ဒီမောင်နှမနှစ်ယောက်ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ"
"အော်ဖွားဖွား
ဟော့ဒေါ့လုပ်စားနေတာပါဖွားဖွား
ပြီးရင်လာပို့ပေးမလို့ဘဲဖွားဖွားကထွက်လာတာ"
"မကြိုက်ပါဘူးအေဖွားဖွားကအဲ့လိုအစားအစာတွေမစားတတ်ပါဘူး
အဖွားကမုန့်လက်ကောက်တို့သာကြိုက်တာ"
"ဟာဖွားဖွားကလည်းစားကြည့်ပါမုန့်လက်ကောက်မမှီတောင်ကောင်းတော့ကောင်းပါတယ်"
"အေးပါကွယ်အေးပါ
အဖွားလမ်းထိပ်သွားလိုက်အုံးမယ် ငါ့မြေးတို့အမေမေးရင်ပြောလိုက်ကြအုံး"
"ဟုတ်ကဲ့ပါအဖွား"
"ဟုတ်ကဲ့ပါအဖွား"
------
Oceanဘက်မှာတော့
"မင်းဒီနေ့oceanကိုအထပ်တိုင်းလျှောက်သွားဖို့တွေးထားတာလား
ငါတို့ဟိုးမြေညီထပ်ကနေခုတက်လို့ရတဲ့အပေါ်ဆုံးထပ်ကိုရောက်နေပြီ
ဘာမှလည်းခုထိမည်မည်ရရမဝယ်ရသေးဘူး"
"မင်းကလည်းကွာပွစိပွစိနဲ့ မိန်းမကြီးကြနေတာဘဲ
ငါ့အမေတောင်ဒီလောက်ပြောမှာမဟုတ်ဘူး"
"မင်းအမေလားမပြောမှာ မင်းအမေသာခုမင်းပုံစံကိုမြင်ကြည့်တွေ့တဲ့ဟာနဲ့အရင်ကောက်ပေါက်မှာအသေချာဘဲ"
"အမှန်တွေပြောရက်တာ
အေးပါငါလည်းငါ့အမေခရီးထွက်တုံးလေးကဲတာကို"
"ခုKFCမှာငါ့ကိုကျွေးတော့မင်းကြောင့်ငါညောင်းသွားပြီ"
"ဟင်းဆော်လေးတွေများကြည်မလားဆိုပြီးသူ့ခေါ်လာပါတယ်ဘာဆော်မှမရဘဲနဲ့ခုတော့သူ့ကိုကြက်ကြော်ဝယ်ကျွေးရတော့မယ်"
"အော် ငါခြေထောက်ညောင်းအောင်မင်းနောက်လိုက်နေရတာကိုလည်းထည့်ပြောလေ"
"နင်တို့တွေကလေမတည့်အတူနေမမြင်ချောင်းကြည့်ဆိုတဲ့အတိုင်းကြနေတာဘဲ စကားလောက်များနေကြတာ"
ငြင်းခုံနေတဲ့ခွန်းသာနဲ့ရဲမာန်ထက်တို့နှစ်ယောက်ကြားထဲထိုးဖောက်လာတဲ့စကားသံ
ရဲမာန်ထက်လည်းခွန်းသာရဲ့နောက်ကိုကျော်ကြည့်လိုက်မှ
"အော် ယမုံ
နင်ရောoceanလာတာလား"
ယမုံလည်းခွန်းသာဘေးနားလျှောက်လာပြီး
"အင်းလေ လာလို့နင်ခုတွေ့နေရတာပေါ့
ခွန်းသာရောပါလာတော့ငါနင်တို့ကိုတွေ့တွေ့ချင်းတုံးကအံ့ဩနေတာ"
"ဘာအံ့ဩစရာပါလို့လဲ"
"ခွန်းသာကလည်း နင်ကပုံမှန်ဆိုဒီလိုလျှောက်လည်တာတွေသိပ်မလုပ်လို့လေ"
"ငါကဒီကောင်ကြီးနဲ့ ထွက်နေကြ"
ခွန်းသာရဲ့ခွန်းတုံ့ပြန်စကားမှာယမုံလည်းပြောစရာစကားတွေပျောက်ရှကုန်တယ်
"ငါတို့သွားတော့မယ်ယမုံ
ဟေ့ကောင်သွားမယ်"
"သွားပြီဟေ့"
ယမုံကိုနောက်ချန်ထားခဲ့ပြီး စက်လှေကားဆီလျှောက်လာချိန်
ယမုံကတော့ ချေခံလိုက်ရတဲ့အတွက် မကျေမနပ်ဖြစ်နေရှာတယ်
"ဟေ့ကောင်မင်းယမုံကိုပြောလိုက်တာကကွာ မိုက်တယ်
ငါနင့်ကိုမကြိုက်နိုင်ဘူးလို့တဲ့ငြင်းလိုက်တာတဲ့ခံရခက်နေမှာသေချာတယ်"
"ငါကအဲ့သဘောမျိုးနဲ့မဟုတ်ပါဘူး
သူကငါ့အကြောင်းကိုသိသလိုမျိုးကြီးလာပြောနေတာနဲ့အဲ့လိုပြန်ပြောမိသွားတာပါကွာ
ထားပါသွားစားမယ်ပြီးရင်ပြန်မယ်"
"အေးပါ"
စားပြီးအပြန်မှာ
"ခွန်းသာငါ့ကောင်ကြီးမင်းဘာမှမဝယ်ဘူးလား"
"ငါ...ဝယ်ခဲ့တယ်"
"ဘာဝယ်လိုက်တာလဲငါမမြင်မိဘူး"
"လေရှည်ပြီးစပ်စုတာကွာ အရှေ့သာကြည့်မောင်းစမ်းပါ"
"ဝယ်ချင်တာဝယ် ငါ့အပူမဟုတ်ဘူး"
ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲက သော့ချိတ်လေးကိုထုတ်ကြည့်ရင်း ပီတိတွေဖြာနေလိုက်တာ
မီးပွိုင့်မှာမီးနီနေတုံးမို့ ရပ်ထားတုံး ဘေးကဆိုင်ကယ်ကဖူဂျိုးရှိမမနှစ်ယောက်က ခွန်းသာသော့ချိတ်လေးကြည့်ပြီးပီတိဖြစ်နေတာကိုမြင်တော့ ရှေ့ကဆိုင်ကယ်မောင်းတဲ့ငရဲနဲ့ခွန်းသာကို အထင်တော်များလွဲပြီး shipလေကြရဲ့
ကျောင်းဖွင့်ရက်တွေမှာ
ခွန်းသာကလင်းမြတ်ပိုင်ရဲ့အတန်းကိုနေ့တိုင်းလိုလိုခြေဦးလှည့်နေတယ်
အကြောင်းပြချက်တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုနဲ့ကိုသွားနေတော့တာ
"အော အကိုခွန်းသာဒီနေ့ရောဘာလို့တုံး"
"စာမေးစရာရှိလားလို့လာပြီးcheck outလုပ်တာပါ"
"ဒီနေ့တော့မရှိဘူးမနေ့ကမေးထားပြီးပြီဆိုတော့"
"ဒါဆိုမုန့်ဆိုင်သွားမလား ကိုယ်ဝယ်ကျွေးမယ်"
"တော်ပါပြီအကိုရာ ကျွန်တော်ခုလေးတင်မှထမင်းစားပြီးထားတာ"
"ကိုယ်တို့ကခုခင်နေကြပြီဘဲကိုရင်းရင်းနှီးနှီးပြောပါ
အကိုခွန်းသာလို့လည်းခေါ်မနေနဲ့ခွန်းသာဆိုပြီးဘဲခေါ်လည်းရတယ်
ကျွန်တော်ဆိုပြီးလည်းပြောမနေနဲ့ရတယ်"
"ဟုတ်ဟုတ်"
"ဒါနဲ့အကို ဟုတ်ဘူးခွန်းသာ"
"ပြောလေ"
"ခွန်းသာကို ဟိုနားကကောင်မလေးကလှမ်းကြည့်နေသလိုဘဲ
ကြည့်တာတော်တော်ကြာပြီ။စွံတယ်ဗျ"
"လင်းပိုင်ကိုကြည့်တာလည်းဖြစ်နိုင်တာဘဲလေ၊
ဒီကလင်းပိုင်ကလည်းအချောဆိုတော့"
"ဟားဟားမဟုတ်ရပါဘူးဗျာ
အကိုခွန်းသာလို့မခေါ်ရရင်လည်းခွန်းကြီးလို့ခေါ်မယ်နော်ခွန်းသာကြတစ်မျိုးကြီးမို့"ပြောပြီးသွားကြီးပေါ်အောင်ရယ်ပြနေတော့ခွန်းသာမှာတစ်ဒိတ်ဒိတ်နဲ့ခုန်နေတဲ့ရင်ခုန်သံကိုလင်းမြတ်ပိုင်ကြားသွားမှာစိုးထိတ်နေရတယ်
"ရတယ်အဆင်ပြေသလိုသာခေါ် ဟုတ်ပြီလား"
"ဟုတ်
စကားမဆက်ခုနကကောင်မလေးကိုခွန်းကြီးမကြွေဘူးလား
ရုပ်ကလေးကလည်းလှတယ်၊ဆံပင်လေးကလည်းဖြောင့်စင်းပြီးရှည်တော့နန်းစံတယ်၊ပုံစံလေးကလည်းရိုးရိုးယဉ်ယဉ်လေး"
"မကြွေပါဘူး"ကိုယ့်မှာကကြွေဆင်းမိထားတဲ့သူရှိပြီးသားမို့
"ဒီလိုအဲ့ကောင်မလေးရဲ့အလှဖော်ပြနေပုံထောက်တော့လင်းပိုင်မင်းကြွေနေတာမလား"ဟာသအနေနဲ့မေးတယ်ဆိုပေမယ့်ကိုယ့်ရင်ထဲမှာနာကျင်ရတယ်လင်းပိုင်ရယ်
"မကြွေပါဘူး
ကျတော်ကအောင်သွယ်လုပ်ကြည့်တာပါ"
"မြှားနတ်မောင်လေးပေါ့"
"ဒါပေါ့"ခေါင်းလေးမော့ပြီးပြောနေတာကိုကြည့်ပြီးခွန်းသာစချင်သွားတယ်
"ဒါဆိုရင်တော့မြှားနတ်မောင်တွေက ကလေးသေးခံလိုဟာလေးဘဲဝတ်ကြတာနော် လင်းပိုင်လည်းအဲ့လိုဘဲဝတ်ရမှာပေါ့"
"ဟာမဝတ်ပါဘူး ဘာတွေလာပြောနေတာလဲ"
"ဟားဟား....."ခွန်းသာအော်ပြီးတော့ကိုရယ်ချမိသွားတယ်
လင်းမြတ်ပိုင်လည်းမနေနိုင်ဘဲလိုက်ရယ်မိတော့တယ်
သူတို့နှစ်ယောက်ရယ်တာကိုအနားကလူတွေကတော့ကြောင်တောင်တောင်လေးတွေနဲ့ကြည့်နေကြရဲ့။
ဒီလိုနဲ့ခွန်းသာနဲ့လင်းမြတ်ပိုင်တို့ရဲ့ခင်မင်မှုဟာတစ်စတစ်စနဲ့တိုးလာခဲ့တယ်...
