មន្ទីរបរិស្ថានខេត្តបាត់ដំបង

31/08/2026

Editorial 33
Old Trees and Young Forests

Opening Thought
“A sapling carries tomorrow, while an old tree carries time.”

Editorial
A newly planted tree brings hope. Its stem may be thin, its shade small, and its future uncertain, but it represents a promise. A mature tree represents something different: years of survival, accumulated growth, and relationships formed over time.

Old and large trees can provide cavities, thick bark, broad crowns, dead wood, fruit, and other features used by many species. They store substantial amounts of carbon and shape the microclimate around them. Their exact value depends on species, health, and setting, but their ecological roles cannot be replaced instantly by seedlings.

Young forests matter too. They can recover on disturbed land, protect soil, store increasing amounts of carbon, and become future habitat. Different stages of forest growth may support different species. A healthy landscape can include young growth, mature stands, open areas, and other habitats arranged according to local ecology.

The mistake is believing that planting young trees always gives permission to remove old ones. Sometimes trees must be removed for safety, disease management, essential development, or ecological reasons. Such decisions should be informed, lawful, and careful. Where avoidance is possible, the value of mature trees deserves serious consideration.

Old trees also hold human memory. A community may remember gatherings, ceremonies, childhood games, or historical events beneath them. Protecting a tree can therefore protect both ecological and cultural heritage.

Age should not be confused with perfect health. A qualified assessment may be needed when branches, roots, or trunks create risk. Responsible care avoids both careless removal and careless neglect.

The relationship between old and young teaches balance. We need the wisdom to preserve what time has created and the hope to begin what future generations will receive. A forest with only old trees may lack regeneration; a landscape with only young trees lacks the structures that age provides.

Human communities are similar. Elders carry memory and experience. Young people carry energy and possibility. When generations respect one another, continuity becomes stronger.

Stand near an old tree, then near a sapling. Offer gratitude to both. One has traveled far; the other is preparing to travel. Our responsibility is to protect the journey between them.

That journey includes middle-aged trees too—the quiet generation that will replace today’s elders. A healthy tree population needs continuity across ages. Counting only seedlings and the oldest landmarks can leave a missing generation unnoticed until it is too late.

Buddhist Reflection
Impermanence does not make age meaningless. Because all things change, mature life deserves careful attention while it is present, and young life deserves conditions for growth. Wisdom honors both continuity and renewal.

Today’s Reflection
What can an old tree provide that a newly planted tree cannot yet provide?

Today’s Action
Identify one mature tree and one young tree nearby. Record what each contributes and one care need for each life stage.

Today’s Pledge
Today I will honor the wisdom of age and protect the promise of new growth.

When we protect nature, we protect all beings—including ourselves.

31/08/2026

ថ្ងៃទី៣១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ (វិចារណកថា) - ដើមឈើចាស់ និងព្រៃឈើក្មេង

គំនិតផ្តើម
«កូនឈើមួយដើម នាំមកនូវថ្ងៃស្អែក —សេចក្តីសង្ឃឹម និងអនាគត ឯដើមឈើចាស់មួយដើម នាំមកនូវពេលវេលា—ប្រវត្តិសាស្ត្រ ភាពរឹងមាំ និងប្រាជ្ញា»

វិចារណកថា
ដើមឈើដែលទើបតែដាំថ្មី នាំមកនូវសេចក្តីសង្ឃឹម។ ដើមរបស់វាអាចនឹងតូចស្តើង ម្លប់បានតិច និងអនាគតមិនទាន់ប្រាកដប្រជា ប៉ុន្តែវាប្រៀបដូចជាពាក្យសន្យាមួយ។ ឯដើមឈើដែលធំលូតលាស់ពេញវ័យ នាំមកនូវអ្វីដែលខុសប្លែកពីនេះ៖ ឆ្នាំនៃការរស់រានមានជីវិត ការលូតលាស់ និងទំនាក់ទំនងដែលបានបង្កើតឡើងតាមពេលវេលា។

ដើមឈើចាស់ៗ និងធំៗ អាចផ្តល់ជាប្រហោងឈើ សំបកក្រាស់ៗ មែកធាងប្រកបដោយម្លប់ត្រជាក់ ឈើងាប់ ផ្លែឈើ និងលក្ខណៈពិសេសផ្សេងទៀត ដែលប្រើប្រាស់ដោយភាវៈរស់ជាច្រើនប្រភេទ។ ពួកវាក្សារទុកនូវកាបូនក្នុងបរិមាណយ៉ាងច្រើន និងកែប្រែអាកាសធាតុខ្នាតតូច (Microclimate) នៅជុំវិញពួកវា។ តម្លៃពិតប្រាកដរបស់ពួកវា អាស្រ័យលើប្រភេទទម្រង់ សុខភាព និងបរិយាកាស តែតួនាទីខាងអេកូឡូស៊ីរបស់ពួកវា មិនអាចជំនួសដោយកូនឈើបានភ្លាមៗនោះឡើយ។

ព្រៃឈើក្មេងៗក៏មានសារសំខាន់ផងដែរ។ ពួកវាអាចស្តារដីដែលធ្លាប់រងការរំខានឡើងវិញ ការពារដី ផ្ទុកកាបូនបានកាន់តែច្រើនឡើង និងក្លាយជាជម្រកនាពេលអនាគត។ ដំណាក់កាលខុសៗគ្នានៃការលូតលាស់របស់ព្រៃឈើ អាចទ្រទ្រង់ភាវៈរស់ខុសៗគ្នា។ ទេសភាពព្រៃឈើដ៏ស្រស់ស្អាត អាចរាប់បញ្ចូលទាំងការលូតលាស់នៃព្រៃថ្មី ព្រៃចាស់ ទីធ្លាទទេ និងជម្រកផ្សេងទៀតដែលរៀបចំឡើងតាមអេកូឡូស៊ីក្នុងស្រុក។

កំហុសឆ្គង គឺការជឿថាក្រោយពេលដាំកូនឈើថ្មីៗហើយ នោះយើងមានសិទ្ធិកាប់បំផ្លាញដើមឈើចាស់ៗបាន។ ជួនកាល ដើមឈើត្រូវតែយកចេញដើម្បីសុវត្ថិភាព ការគ្រប់គ្រងជំងឺ ការអភិវឌ្ឍចាំបាច់ ឬហេតុផលអេកូឡូស៊ី។ ការសម្រេចចិត្តបែបនេះ គួរតែប្រកបដោយព័ត៌មានច្បាស់លាស់ ស្របច្បាប់ និងប្រុងប្រយ័ត្ន។ នៅកន្លែងណាដែលសក្តិសមអាចជៀសវាងបាន តម្លៃនៃដើមឈើចាស់ៗ គប្បីទទួលបានការពិចារណាយ៉ាងម៉ត់ចត់។

ដើមឈើចាស់ៗ ក៏រក្សានូវការចងចាំរបស់មនុស្សផងដែរ។ សហគមន៍មួយអាចចងចាំពីការជួបជុំ ពិធីបុណ្យ ការលេងកម្សាន្តកាលពីកុមារភាព ឬព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រនៅក្រោមដើមឈើទាំងនោះ។ ដូច្នេះ ការការពារដើមឈើមួយដើម អាចការពារបានទាំងបេតិកភណ្ឌអេកូឡូស៊ី និងបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌។

អាយុកាល មិនគួរច្រឡំជាមួយនឹងសុខភាពដ៏ល្អឥតខ្ចោះនោះទេ។ ការវាយតម្លៃដោយអ្នកជំនាញ អាចជាការចាំបាច់ នៅពេលដែលមែក ឬឬស ឬដើម បង្កើតជាហានិភ័យ។ ការថែទាំប្រកបដោយទំនួលខុសត្រូវ ជៀសវាងទាំងការកាប់ចេញដោយធ្វេសប្រហែស និងការបោះបង់ចោលដោយមិនខ្វល់ខ្វាយ។

ទំនាក់ទំនងរវាងដើមឈើចាស់ និងដើមឈើក្មេង បង្រៀនយើងអំពី តុល្យភាព។ យើងត្រូវការប្រាជ្ញាដើម្បីថែរក្សាអ្វីដែលពេលវេលាបានបង្កើត និងសេចក្តីសង្ឃឹមដើម្បីចាប់ផ្តើមអ្វីដែលមនុស្សជំនាន់ក្រោយនឹងទទួលបាន។ ព្រៃឈើដែលមានតែដើមឈើចាស់ៗ អាចនឹងខ្វះការដុះពន្លកថ្មីឡើងវិញ ឯទេសភាពដែលមានតែដើមឈើក្មេងៗ នឹងខ្វះរចនាសម្ព័ន្ធដែលពេលវេលាជាអ្នកផ្តល់ឱ្យ។

សហគមន៍មនុស្សក៏មានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាដែរ។ ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យ នាំមកនូវការចងចាំ និងបទពិសោធន៍។ យុវជន នាំមកនូវថាមពល និងលទ្ធភាព។ នៅពេលមនុស្សជំនាន់នីមួយៗផ្តល់ការគោរពឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក ភាពស្ថិតស្ថេរយូរអង្វែងនឹងកាន់តែរឹងមាំ។

សូមឈរនៅជិតដើមឈើចាស់មួយដើម បន្ទាប់មកឈរនៅជិតកូនឈើមួយដើម។ ថ្លែងអំណរគុណដល់ដើមឈើទាំងពីរ។ ដើមមួយបានធ្វើដំណើរមកយ៉ាងឆ្ងាយ ឯដើមមួយទៀតកំពុងរៀបចំខ្លួនធ្វើដំណើរ។ ទំនួលខុសត្រូវរបស់យើង គឺការការពារដំណើររវាងដើមឈើទាំងពីរនេះ។

ដំណើរនោះ រាប់បញ្ចូលទាំងដើមឈើវ័យកណ្តាលផងដែរ — ជាជំនាន់ស្ងប់ស្ងាត់ ដែលនឹងមកជំនួសដើមឈើចាស់ៗនៅថ្ងៃនេះ។ ចំនួនដើមឈើដែលមានសុខភាពល្អ ត្រូវការភាពជាប់លាប់ឆ្លងកាត់អាយុកាលខុសៗគ្នា។ ការរាប់តែសំឡឹងមើលកូនឈើ និងដើមឈើចាស់ៗបុរាណ អាចទុកឱ្យជំនាន់កណ្តាលបាត់បង់ដោយមិនបានកត់សម្គាល់ រហូតដល់ពេលដែលហួសពេលទៅហើយ។

ការពិចារណាតាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនា
អនិច្ចតា (ភាពមិនទៀង) មិនបានធ្វើឱ្យអាយុកាលក្លាយជារឿងគ្មានន័យនោះឡើយ។ ដោយសារតែអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងតែងតែផ្លាស់ប្តូរ ជីវិតដែលពេញវ័យ/ចាស់ទុំ គប្បីទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងម៉ត់ចត់នៅពេលវានៅមានវត្តមាន ឯជីវិតដែលនៅក្មេង គប្បីទទួលបាននូវលក្ខខណ្ឌសម្រាប់ការលូតលាស់។ ប្រាជ្ញាញាណ ផ្តល់កិត្តិយសដល់ទាំងភាពស្ថិតស្ថេរ និងការបង្កើតឡើងវិញ។

ការពិចារណាសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
តើដើមឈើចាស់មួយដើម អាចផ្តល់អ្វីខ្លះដែលកូនឈើទើបតែដាំថ្មី មិនទាន់អាចផ្តល់ឱ្យបាន?

សកម្មភាពសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
ស្វែងរកដើមឈើចាស់មួយដើម និងកូនឈើមួយដើមនៅជិតខ្លួន។ កត់ត្រានូវអ្វីដែលដើមឈើនីមួយៗចូលរួមចំណែក និងតម្រូវការថែទាំមួយសម្រាប់ដំណាក់កាលជីវិតនីមួយៗ។

ការប្តេជ្ញាចិត្តសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងផ្តល់កិត្តិយសដល់ប្រាជ្ញានៃអាយុកាល—ការគោរព និងអភិរក្សដើមឈើចាស់ៗ ព្រៃចាស់ និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដែលបានបង្កើតឡើងរាប់សិបឆ្នាំ ព្រោះពួកវាជាគ្រឹះយ៉ាងរឹងមាំដែលរក្សាពិភពលោក និងការពារពាក្យសន្យានៃការលូតលាស់ថ្មី—ការជ្រោមជ្រែង ដាំដុះ និងថែរក្សាកូនឈើក្មេងៗ ឬតំបន់ធម្មជាតិដែលកំពុងស្តារឡើងវិញ ដើម្បីធានាថាមានជីវិតបន្តវេននាពេលអនាគត។

«នៅពេលយើងការពារធម្មជាតិ គឺយើងកំពុងការពារសព្វសត្វទាំងអស់—រួមទាំងខ្លួនយើងផងដែរ»។

31/08/2026

#ក្រមបរិស្ថាននិងធនធានធម្មជាតិ

28/08/2026

#ក្រមបរិស្ថាន និងធនធានធម្មជាតិ

27/08/2026

#ក្រមបរិស្ថាន និង ធនធានធម្មជាតិ

25/08/2026

Editorial 27
A Responsible Community Protects Its Shared Home

Opening Thought
“Community begins when neighbors care for what none of them owns alone.”

Editorial
A road, stream, park, market, or common well may be used by many people. Because no single household owns the whole place, everyone can be tempted to wait for someone else to protect it. Shared spaces then become neglected.

A responsible community replaces “someone should” with “how can we work together?” It listens first. Residents may understand local flooding, waste patterns, wildlife, water, or seasonal changes through years of experience. Teachers, monks, young people, businesses, workers, and local authorities may each contribute different knowledge and resources.

Good action needs coordination. A cleanup without disposal planning may simply move waste. Tree planting without suitable species, permission, and long-term care may fail. Community projects become stronger when goals, safety, roles, and follow-up are clear.

Respect is essential. People may disagree about priorities or face pressures others do not see. Accusation divides; patient conversation uncovers practical solutions. The question is not “Who is a bad person?” but “What conditions create this problem, and what can help?”

Celebrating local success builds confidence. A maintained drain, protected water source, healthy garden, or cleaner gathering place shows that cooperation works. Young people who participate learn citizenship through experience.

Responsibility should be shared fairly. Volunteers can begin change, but they should not be expected to replace necessary services or carry every burden. Lasting care often combines personal habits, community cooperation, and institutional support.

A community is more than houses near one another. It is a promise of mutual care. The air, water, soil, roads, shade, and beauty of a place form part of that promise.

You may be young, new, or quiet, yet you can still contribute: ask a thoughtful question, share an observation, join an approved activity, or thank those already serving. Shared homes become stronger whenever another heart joins the work.

Communities also need memory. Record what was tried, which season mattered, and how the place responded. Photographs, maps, simple notes, and stories can help future volunteers avoid old mistakes and build on success.

Care becomes culture when it is passed onward. An elder’s knowledge, a worker’s experience, a child’s curiosity, and a teacher’s guidance can meet in one practical plan. Cooperation honors each contribution while keeping the shared purpose clear.

Buddhist Reflection
Harmony does not require identical opinions. It grows through right speech, listening, generosity, and concern for common well-being. Cooperative care turns compassion into a social practice.

Today’s Reflection
Which shared place in my community most needs cooperative care?

Today’s Action
Ask a trusted adult about one existing community effort and one safe way young people can support it.

Today’s Pledge
Today I will strengthen my community through respectful cooperation and care for our shared home.

When we protect nature, we protect all beings—including ourselves.

25/08/2026

ថ្ងៃទី២៥ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ (វិចារណកថា) - សហគមន៍ដែលទទួលខុសត្រូវ តែងតែរួមគ្នាការពារផ្ទះរួមរបស់ខ្លួន

គំនិតផ្តើម
«សហគមន៍ ចាប់ផ្តើមនៅពេលដែលអ្នកជិតខាងយកចិត្តទុកដាក់លើទីសារធារណៈរួម»

វិចារណកថា
ផ្លូវ ស្ទឹង សួនច្បារ ផ្សារ ឬអណ្តូងទឹកសាធារណៈ អាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយមនុស្សជាច្រើន។ ដោយសារតែគ្មានគ្រួសារណាមួយជាម្ចាស់ទីតាំងទាំងមូល សុទ្ធតែរំពឹងចាំឱ្យអ្នកផ្សេងឱ្យមកការពារវា។ ទីសាធារណៈរួម ក៏ក្លាយជាកន្លែងដែលត្រូវបានបោះបង់ចោល។

សហគមន៍ប្រកបដោយទំនួលខុសត្រូវ ផ្លាស់ប្តូរពាក្យ «គួរតែមាននរណាម្នាក់ធ្វើ» ទៅជា «តើយើងអាចធ្វើការជាមួយគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?»។ វាចាប់ផ្តើមពីការស្តាប់ជាមុនសិន។ ប្រជាពលរដ្ឋអាចនឹងយល់ដឹងពីការទឹកជំនន់ក្នុងតំបន់ទម្រង់នៃការបោះចោលសំរាម ជីវិតសត្វព្រៃ ប្រភពទឹក ឬការផ្លាស់ប្តូររដូវកាល តាមរយៈបទពិសោធន៍ជាច្រើនឆ្នាំ។ គ្រូបង្រៀន ព្រះសង្ឃ យុវជន អាជីវករ កម្មករ និងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន សុទ្ធតែអាចចូលរួមចំណែកនូវចំណេះដឹង និងធនធានខុសៗគ្នា។

សកម្មភាពល្អ ត្រូវការការសម្របសម្រួល។ ការធ្វើយុទ្ធនាការសម្អាតដោយគ្មានផែនការទុកដាក់សំរាម គ្រាន់តែជាការផ្លាស់ប្តូរទីតាំងសំរាមប៉ុណ្ណោះ។ ការដាំដើមឈើដោយគ្មានប្រភេទពូជសមស្រប គ្មានការអនុញ្ញាត និងគ្មានការថែទាំរយៈពេលវែង អាចនឹងបរាជ័យ។ គម្រោងសហគមន៍កាន់តែរឹងមាំ នៅពេលដែលគោលដៅ សុវត្ថិភាព តួនាទី និងការតាមដាន មានភាពច្បាស់លាស់។

ការគោរពគ្នា គឺជាកត្តាចាំបាច់។ មនុស្សអាចមានមតិខុសគ្នាអំពីអាទិភាព ឬប្រឈមមុខនឹងសម្ពាធដែលអ្នកដទៃមើលមិនឃើញ។ ការចោទប្រកាន់បង្កឱ្យមានការបែកបាក់ ឯកិច្ចសន្ទនាប្រកបដោយភាពអត់ធ្មត់ នឹងលាតត្រដាងនូវដំណោះស្រាយជាក់ស្តែង។ សំណួរមិនមែនជា «តើនរណាជាមនុស្សមិនល្អ?» នោះទេ ប៉ុន្តែជា «តើលក្ខខណ្ឌអ្វីខ្លះដែលបង្កើតឱ្យមានបញ្ហានេះ ហើយតើអ្វីខ្លះដែលជួយបាន?»។

ការអបអរសាទរជោគជ័យក្នុងមូលដ្ឋាន ជួយកសាងទំនុកចិត្ត។ ប្រឡាយទឹកដែលត្រូវបានថែទាំ ប្រភពទឹកដែលត្រូវបានការពារ សួនច្បារដែលមានសុខភាពល្អ ឬទីកន្លែងជួបជុំដែលស្អាតជាងមុន បង្ហាញថា កិច្ចសហប្រតិបត្តិការពិតជាមានប្រសិទ្ធភាព។ យុវជនដែលបានចូលរួមនឹងរៀនសូត្រពីភាពជាពលរដ្ឋល្អតាមរយៈបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែង។

ទំនួលខុសត្រូវ គួរតែត្រូវបានចែករំលែកដោយយុត្តិធម៌។ អ្នកស្ម័គ្រចិត្តអាចចាប់ផ្តើមការផ្លាស់ប្តូរបាន ប៉ុន្តែមិនគួររំពឹងឱ្យជំនួសសេវាកម្មចាំបាច់ ឬរ៉ាប់រងរាល់បន្ទុកទាំងអស់នោះឡើយ។ ការថែទាំដែលស្ថិតស្ថេរយូរអង្វែង តែងតែរួមបញ្ចូលគ្នារវាងទម្លាប់ផ្ទាល់ខ្លួន កិច្ចសហប្រតិបត្តិការសហគមន៍ និងការគាំទ្រពីស្ថាប័ន។

សហគមន៍ គឺជាអ្វីដែលលើសពីផ្ទះដែលនៅជិតៗគ្នា។ វាគឺជាពាក្យសន្យានៃការយកចិត្តទុកដាក់ទៅវិញទៅមក។ ខ្យល់ ទឹក ដី ផ្លូវថ្នល់ ម្លប់ និងភពស្រស់ស្អាតនៃទីកន្លែងមួយ សុទ្ធតែជាផ្នែកមួយនៃពាក្យសន្យានោះ។

អ្នកអាចជាមនុស្សវ័យក្មេង ជាអ្នកថ្មី ឬជាមនុស្សស្ងប់ស្ងាត់ ប៉ុន្តែអ្នកនៅតែអាចចូលរួមចំណែកបាន៖ សួរសំណួរប្រកបដោយការគិតគូរ ចែករំលែកការសង្កេត ចូលរួមសកម្មភាពដែលទទួលបានការអនុញ្ញាត ឬថ្លែងអំណរគុណដល់អ្នកដែលកំពុងបម្រើការងារទាំងនោះ។ ផ្ទះរួមរបស់យើងកាន់តែរឹងមាំ រាល់ពេលដែលមានបេះដូងមួយទៀតចូលរួមក្នុងកិច្ចការនេះ។

សហគមន៍ក៏ត្រូវការការចងចាំដ៏ល្អផងដែរ។ កត់ត្រានូវវិធីដែលយើងបានសាកល្បងរួចកន្លងមក-រដូវកាលណាដែលសំខាន់ និងរបៀបដែលទីកន្លែងនោះឆ្លើយតប។ រូបថត ផែនទី កំណត់ត្រាសាមញ្ញៗ និងរឿងរ៉ាវ អាចជួយឱ្យអ្នកស្ម័គ្រចិត្តនាអនាគតជៀសវាងកំហុសចាស់ៗ និងកសាងបន្តលើជោគជ័យដែលមានស្រាប់។

ការយកចិត្តទុកដាក់ នឹងក្លាយជាវប្បធម៌ នៅពេលដែលវាត្រូវបានផ្ទេរតទៅមុខ។ ចំណេះដឹងរបស់ចាស់ព្រឹទ្ធាចារ្យ បទពិសោធន៍របស់អ្នកធ្វើការកន្លងមក ភាពចង់ដឹងចង់ឃើញរបស់កុមារ និងការណែនាំរបស់គ្រូបង្រៀន អាចធ្វើឱ្យកើតឡើង នៅក្នុងផែនការជាក់ស្តែងមួយ។ កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ ផ្តល់ការលើកទឹកចិត្តដល់ការចូលរួមចំណែកនីមួយៗ ព្រមទាំងរក្សាគោលបំណងរួមឱ្យមានភាពច្បាស់លាស់។

ទស្សនៈតាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនា
សុខដុមរមណីយ មិនទាមទារឱ្យមានមតិដូចគ្នាបេះបិទនោះទេ។ វា រីកចម្រើនតាមរយៈសម្មាវចា (វាចាត្រូវ) ការស្តាប់ សេចក្តីសប្បុរស និងការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះសុខុមាលភាពរួម។ ការថែទាំបែបសហប្រតិបត្តិការ ប្រែក្លាយសេចក្តីមេត្តាករុណាឱ្យទៅជាការអនុវត្តសង្គមជាក់ស្តែង។

ការពិចារណាសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
តើទីសាធារណៈរួមណាមួយនៅក្នុងសហគមន៍របស់ខ្ញុំ ដែលត្រូវការការថែទាំបែបសហប្រតិបត្តិការច្រើនជាងគេ?

សកម្មភាពសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
សួរមនុស្សធំដែលទុកចិត្តបានអំពីកម្លាំងប្រឹងប្រែងសហគមន៍ ដែលមានស្រាប់ និងវិធីមានសុវត្ថិភាពមួយដែលយុវជនអាចចូលរួមគាំទ្របាន។

ការប្តេជ្ញាចិត្តសម្រាប់ថ្ងៃនេះ
ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងពង្រឹងសហគមន៍របស់ខ្ញុំ តាមរយៈកិច្ចសហប្រតិបត្តិការប្រកបដោយការគោរព និងការថែរក្សាផ្ទះរួមរបស់យើង។

«នៅពេលយើងការពារធម្មជាតិ គឺយើងកំពុងការពារសព្វសត្វទាំងអស់—រួមទាំងខ្លួនយើងផងដែរ»។

25/08/2026

ក្រមបរិស្ថាននិងធនធានធម្មជាតិ

មាត្រា៨៤៩.-ថ្នាក់ទី១
ចំណុច គ
ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍នានា ដែលបង្កការរំខានដោយសំឡេង រំញ័រ រលក និងផ្សែងដែលអាចបង្កការខូចខាតដល់ធនធានធម្មជាតិ និងកិច្ចគាំពារបរិស្ថានក្នុងតំបន់ស្នូល និងតំបន់អភិរក្ស។

ដាក់ពន្ធនាគារពី១ខែ ទៅ១ឆ្នាំ
ពិន័យជាប្រាក់ពី១០ ០០០ ០០០៛-១០០ ០០០ ០០០៛

25/08/2026

19/08/2026