29/11/2025
അഭീതുവിന്റെ ആകാശക്കൊട്ടാരം: ഒരു വായനാനുഭവം
ഷബ്ന മോളിയുടെ 'അഭീതുവിന്റെ ആകാശക്കൊട്ടാരം' എന്ന ചെറുനോവൽ വായിച്ചപ്പോൾ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്ന ചിന്തകളും വികാരങ്ങളുമാണ് ഈ കുറിപ്പിന് ആധാരം. ഒറ്റപ്പെടലിന്റെയും സാമൂഹിക സമ്മർദ്ദങ്ങളുടെയും ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന ഒരു വൈകാരിക സഞ്ചാരമാണിത്.
🚂 ആദ്യ ഭാഗങ്ങളിലെ വിരസതയും ജീവിതത്തിൻ്റെ പൊരുളും
നോവലിന്റെ ആദ്യ മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ ഒരു ട്രെയിൻ യാത്രയുടെ വിരസത അനുഭവിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നു. ഒരുപാട് ട്രെയിൻ യാത്രകളിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരു വായനക്കാരൻ എന്ന നിലയ്ക്ക്, ആ വിരസത എനിക്കും പരിചിതമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ മടുപ്പിനപ്പുറം, നോവൽ പതുക്കെ ആഴത്തിലുള്ള സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് വാതിൽ തുറക്കുന്നു.
💔 നിഷേധിക്കപ്പെട്ട പ്രണയത്തിൻ്റെ ചോദ്യചിഹ്നം
നോവലിന്റെ കാതൽ, അന്യ രാജ്യക്കാരനെ സ്നേഹിച്ച അന്യമതസ്ഥയായ അഭീതുവിൻ്റെ ദുരന്തമാണ്. അവരുടെ സ്നേഹം ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാകും മുൻപേ, സമൂഹത്തിൻ്റെ ഇടപെടലുകൾ കാരണം ഇല്ലാതായിപ്പോവുന്നു. തകർന്നുപോയ ആ പ്രണയത്തിൻ്റെ ബാക്കിപത്രമായി, അഭീതു എന്ന കഥാപാത്രം ഒരു ചോദ്യമായി വായനക്കാരൻ്റെ മനസ്സിൽ അവശേഷിക്കുന്നു. പ്രണയത്തിന് അതിരുകളും മതങ്ങളും നിർണ്ണയിക്കുന്ന സമൂഹത്തിൻ്റെ ക്രൂരമായ മുഖമാണ് നോവലിസ്റ്റ് ഇവിടെ വരച്ചുകാട്ടുന്നത്.
🏥 ആശുപത്രി കാഴ്ചകളും മാനസിക സംഘർഷങ്ങളും
ആശുപത്രിയുടെ വിവരണത്തിലേക്ക് കഥ കടന്നപ്പോൾ, വായനയുടെ ഗതി മാറുന്നു. ഈ ഭാഗം ഓർമ്മിപ്പിച്ചത് ഖദീജ മുംതാസിൻ്റെ 'ബാർസ' എന്ന നോവലാണ്. മാനസികാരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്തിട്ടും, രക്ഷിതാക്കൾ തിരികെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകാൻ വരാത്തതുകൊണ്ട് ആശുപത്രിയിൽ കഴിയേണ്ടി വരുന്ന പെൺകുട്ടിയോട് തോന്നിയ സഹാനുഭൂതി സ്വാഭാവികമായിരുന്നു. സ്നേഹബന്ധങ്ങളിലെ താളപ്പിഴകൾ ഒരാളുടെ ജീവിതത്തെ എത്രമാത്രം ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന് ഈ ഭാഗം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
🌊 വൃദ്ധസദനത്തിലെ അമ്മയും കടലിൻ്റെ പ്രയോഗവും
നോവലിലെ മറ്റൊരു ഹൃദയസ്പർശിയായ മുഹൂർത്തമാണ് വൃദ്ധസദനത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ ഒരമ്മയെ ബീച്ചിൽ വെച്ച് പരിചയപ്പെടുന്ന രംഗം. ഈ രംഗത്തെ മനോഹരമാക്കിയത് കടലിനെക്കുറിച്ചുള്ള വർണ്ണനയാണ്. "ഒരു ജന്മത്തിൻ്റെ ദുഃഖങ്ങൾ അലിയിച്ചുകളയാൻ വിധത്തിൽ ആർത്തിരമ്പുകയാണ് കടൽ" എന്ന പ്രയോഗം അത്രമേൽ തീവ്രമായി മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു.
ഇത് എം.ടി. വാസുദേവൻ നായരുടെ 'രണ്ടാമൂഴ'ത്തിലെ വിഖ്യാത വരികളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു:
"കടലിന് കറുത്ത നിറമായിരുന്നു. ഒരുകൊട്ടാരവും മഹാനഗരവും വിഴുങ്ങിയിട്ടും വിശപ്പടങ്ങാത്തപോലെ തീരത്തു തലതല്ലിക്കൊണ്ടിരുന്നു."
രണ്ട് പ്രയോഗങ്ങളിലും കടൽ എന്നത് ദുഃഖങ്ങളെയും ജീവിതഭാരത്തെയും അഗാധമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പ്രകൃതിയുടെ രൂപമായി മാറുന്നു.
💔 ഹൃദയസ്പർശിയായ സാമൂഹിക നിരീക്ഷണങ്ങൾ
നോവലിലെ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഏതൊരാളുടെയും ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുന്നതാണ്: "ഞാൻ മാത്രമല്ല എനിക്കുചുറ്റും ഒരുപാട് മനുഷ്യരുണ്ട്, ദുഃഖത്തെ പാല്പുഞ്ചിരിയിലൊതുക്കി ജീവിക്കുന്നവർ. വൃദ്ധസദനത്തിൽ മതില്കെട്ടിനുള്ളിൽ വാർദ്ധക്യത്തിൻ്റെ ശാപവും പേറി ജീവിക്കുകയാണ് ഞങ്ങൾ." വാർദ്ധക്യത്തിലെ ഒറ്റപ്പെടലിൻ്റെയും നിസ്സഹായതയുടെയും നേർചിത്രമാണ് ഈ വാക്കുകൾ.
ഇതിനൊപ്പം തന്നെ, ഗർഭപാത്രം വാടകയ്ക്ക് നൽകുന്ന മാനസിയും, "പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാൻ മറന്ന് ദൈവത്തെ സ്നേഹിക്കാൻ നെട്ടോട്ടമോടുന്ന മനുഷ്യൻ" എന്ന നിരീക്ഷണവും ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിലെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു.
ഉപസംഹാരം:
ട്രെയിൻ യാത്രയിലെ മടുപ്പിൽ തുടങ്ങി, സമൂഹം നിഷേധിച്ച പ്രണയത്തിൻ്റെ വേദനകളിലേക്കും, ഒറ്റപ്പെടലിൻ്റെയും സ്നേഹരാഹിത്യത്തിൻ്റെയും ആഴങ്ങളിലേക്കും ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന ഒരു നോവലാണ് അഭീതുവിൻ്റെ ആകാശക്കൊട്ടാരം. വൈകാരികമായ രംഗങ്ങളിലൂടെയും ശക്തമായ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും നോവലിസ്റ്റ് അഭീതു എന്ന ചോദ്യത്തെ വായനക്കാരൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു നൊമ്പരമായി അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഷബ്ന മോളി എന്ന എഴുത്തുകാരിയുടെ സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധത ഈ രചനയിൽ വ്യക്തമായി കാണാം. എഴുത്തുകാരിയുടേതായി ഒരുപാട് ഭാവി രചനകൾക്ഉണ്ടാവട്ടെ ! അതിന്നായി കാത്തിരിക്കാം .
