05/03/2023
Όταν οι αναμνήσεις είναι περισσότερες από τα όνειρα μάλλον το τέλος είναι κάπου κοντά...
"Είναι η υποκρισία και η απογοήτευση ανόητε..." όπως είπε κάποιος...
Και έτσι απλά, ήρεμα και αθόρυβα όλα δείχνουν να παίρνουν τον γνωστό, μόνο για αυτούς, δρόμο...
Έτσι θέλουν να πιστεύουν....
Το "κόμμα" βγήκε μετά τις γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων (δυναμικά όπως ειπαν...) και το μόνο που κατάφεραν ένα μήνα μετά, ήταν να πάρουν την στήριξη των κομματικών μελών (όσων "ελέγχουν"), που έτσι και αλλιώς την έχουν...
Φοβούμενοι δε το αναμενόμενο Βατερλώ στις ερχόμενες βουλευτικές, ξέρουν τι τους περιμένει στην περίπτωση που ξεγελαστουν και δεχτούν "χρίσμα".
Άρα λόγω της "ομηρίας" τους θα κινηθούν κάτω από την ομπρέλα των βουλευτικών γραφείων...
Οι άλλοι, βλέποντας την κινητικότητα των πρώτων, προσπάθησαν να βγουν στην αντεπίθεση. Να απαντήσουν δηλαδή και να δείξουν σε εμάς τους "αδαείς" και "εύκολους" δημότες (νομίζουν...), ποιός είναι εκείνος που ελέγχει τα πράγματα.
Με δύο λόγια κινήσεις εντυπωσιασμου και επίδειξης ισχύος (γελάμε εδώ...) και από τους δύο, με στόχο να επιβάλλουν ο καθένας για την πάρτη του το δικό του προεκλογικό στάτους....
"Αμόλησαν" τον "ιντριγκαδορο εκλογομάγειρα" μαζί με τον "ξεπεσμένο πατριάρχη" της τοπικής αυτοδιοίκησης (όπως οι κυνηγοί τα κυνηγόσκυλα), τους "φόρτωσαν" και με όλες τις "οικονομίες" (πρέπει να έκαναν μεγάλη οικονομία...) που κατάφεραν να μαζέψουν στον κουμπαρά, την τετραετία που πέρασε και τους έβγαλαν "παγανιά"...
Δεν περιμένουν το "θήραμα-υποψήφιο" σε καρτέρι, αλλά το προσκαλούν σε κάποια ταβέρνα (σε υποτιθέμενο τυχαίο ραντεβού), το ταΐζουν πρώτα και μετά πέφτουν πάνω του να το "κατασπαραξουν"... Και όλα αυτά με την απαραίτητη "διακριτική" και τυχαία δήθεν φωτογραφία που κάποιος γνωστός τράβηξε... Έτσι "εκθέτουν" τον υποψήφιο και τον εγκλωβιζουν... Σίγουρο κέρδος...
Και να μην τον πείσουν, αυτόματα τον αποκλείουν από τον αντίπαλο... Είναι δόλιοι και δαιμόνιοι...
Ξεκίνησαν λοιπόν το γνωστό παιχνίδι (έτσι το βλέπουν, σαν παιχνίδι που τους γεμίζει την άδεια τους ζωή ταυτόχρονα και τις τσέπες τους...). Το κάνουν κάθε τέσσερα χρόνια...
Ποντάρουν στην ανέχεια, στην αγωνία της επιβίωσης, στην ανεργία, στην προσωπική - οικογενειακή ανάγκη του κάθε υποψήφιου θηράματος. Ξέρουν τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει το κάθε "υποψήφιο θύμα", έχουν βρει τρόπο να μαθαίνουν το προσωπικό του πρόβλημα, ξέρουν τι ακριβώς επιδιώκει και τι επιθυμεί. Και όταν τον πλησιάζουν, μαζί με την λύση που του υπόσχονται, κάνουν ταυτόχρονα και την πρόταση.
Αν δεν πιάσει, περνάνε σε πιο δραστικά μέσα... Βάζουν το χέρι βαθιά στην τσέπη...(όταν είναι αδούλευτα και α'ι'δρωτα δεν τα λυπάσαι, τα ξοδεύεις αλόγιστα, έλεγε κάποιος παλιός...)...
Αυτοί είναι, τους ξέρουμε και τους ξέρετε. Και όμως τους αποδεχόμαστε, κλείνουμε τα μάτια στις δολοπλοκίες τους, αφήνουμε στα χέρια τους την διαχείριση, μετανιώνουμε την επόμενη των εκλογών και αφού βιώσουμε μια τετραετία σε κατάσταση "Ομερτα" τους ξαναψηφίζουμε...
Και υπάρχουμε και εμείς οι υπόλοιποι, οι "Μένουμε Φαρκαδόνα", ρομαντικοί, ειλικρινείς, ονειροπόλοι, οραματιστες, αγνοί και τίμιοι, που έχουμε δώσει τα "διαπιστευτηρια" και έχουμε περάσει με επιτυχία τις "εξετάσεις" και που ελπίζουμε σε κάτι διαφορετικό.
Ελπίζουμε σε κάτι καινούργιο, που δεν έχει μολυνθεί από τον ιό του παλαιοκομματισμου, της υποκρισίας, της ίντριγκας, της διαπλοκής. Ελπίζουμε και στηριζόμαστε στο καινούργιο που άντεξε και αντέχει στη σαπίλα και στη δυσωδία που αναδύουν οι επαγγελματίες αυτοδιοικητικοί και οι μόνιμοι υποψήφιοι("καμμένοι" όλοι τους και χωρίς καμία τύχη...απέναντι στο καινούργιο) του Δήμου μας.
Και: "Όταν οι αναμνήσεις είναι περισσότερες από τα όνειρα μάλλον το τέλος είναι κάπου κοντά..."!!!
