10/06/2026
🖤😢
Tak wygląda też nasza historia, bolesna - ale prawdziwa.
Na pierwszym zdjęciu 11 listopada 1994 roku Pedro Pablo Zamora w otoczeniu swojej rodziny - umiera na AIDS.
Ale po kolei :
Pedro urodził się 29 lutego 1972 roku, a pełne jego nazwisko to: Pedro Pablo Zamora y Díaz.
Pedro Zamora urodził się w Diezmero, na obrzeżach Hawany na Kubie. W 1980 roku, gdy Zamora miał osiem lat razem z rodzicami i dwojgiem rodzeństwa wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych, pozostawiając na Kubie 5 rodzeństwa. Matka Zamory zmarła na raka skóry, gdy miał 13 lat. Zamora skupił się na nauce jako sposobie radzenia sobie ze śmiercią matki. Był prymusem, przewodniczącym Klubu Naukowego i kapitanem drużyny biegów przełajowych . Wyróżniał się także w kontaktach towarzyskich; jego koledzy z Hialeah High School wybrali go na Najbardziej Inteligentnego i Najlepszego Wszechstronnego Ucznia Szkoły.
W wieku 14 lat ojciec Zamory odkrył, że ma chłopaka. Ojciec akceptował homoseksualizm Zamory, ale martwił się homofobią i jej potencjalnymi zagrożeniami na tak młodego chłopaka.
Pod koniec 1989 roku, będąc w trzeciej klasie liceum, 17-letni Zamora oddał krew podczas akcji poboru krwi Czerwonego Krzyża. Miesiąc później otrzymał list, że w jego krew jest reaktywna, co skłoniło go do wykonania testu na HIV.
9 listopada 1989 roku wyniki potwierdziły, że jest nosicielem wirusa HIV.
Zamora, ukończył szkołę w 1990 roku, a kilka miesięcy później dołączył do ośrodka ds. HIV/AIDS w Miami o nazwie Body Positive.
Wkrótce został pełnoetatowym edukatorem AIDS. Wykładał w szkołach dla wszystkich grup wiekowych, na spotkaniach nauczycielsko-rodzicielskich i w kościołach. W ciągu pięciu lat przemawiał w całym kraju setki razy, uczestniczył w międzynarodowej konferencji AIDS, a nawet zasiadał w zarządzie fundacji charytatywnej.
W 1991 roku jego praca zyskała ogólnokrajową uwagę, gdy Eric Morganthaler napisał o nim artykuł na pierwszej stronie Wall Street Journal. Rozgłos ten zaowocował zaproszeniami do wywiadów w talk-show z Geraldo Riverą , Philem Donahue i Oprah Winfrey.
12 lipca 1993 r. zeznawał przed Kongresem Stanów Zjednoczonych, agitując na rzecz bardziej szczegółowych programów edukacyjnych na temat HIV/AIDS, mówiąc: „Jeśli chcesz dotrzeć do mnie jako młodego mężczyzny, zwłaszcza młodego homoseksualnego mężczyzny o innym kolorze skóry, musisz przekazać mi informacje w języku i słownictwie, które będę w stanie zrozumieć i z którymi będę mógł się utożsamić”.
Zamora wziął udział w Marszu Lesbijek i Gejów w Waszyngtonie w 1993 roku , gdzie poznał Seana Sassera, również edukatora AIDS, który ostatecznie został jego partnerem.
Zamora wysłał taśmę z przesłuchaniem do programu MTV The Real World /które poszukiwało osoby chorej na AIDS/.
Sześć miesięcy później Zamora został obsadzony w programie, pokonując 25 000 kandydatów. W programie Zamora poinformował współmieszkańców, że on jest nosicielem wirusa HIV, pokazując im album ze swoją karierą jako edukatora ds. AIDS.
Podczas kręcenia serialu Zamora i Sean Sasser zaczęli się spotykać i szybko zostali parą. Sasser ostatecznie oświadczył się Zamorze, i ta dwójka wymieniła przysięgi małżeńskie podczas ceremonii zobowiązania, która odbyła się w domu Real World. W ten sposób zapisali się w historii jako pierwsza ceremonia zobowiązania osób tej samej płci w telewizji. Ich związek został nominowany do nagrody „Ulubiona historia miłosna” podczas gali Real Worlds Awards Bash w 2008 roku.
Obsada programu opuściła dom Real World 19 czerwca 1994 r., a pierwsze odcinki The Real World: San Francisco zaczęły być emitowane tydzień później. Zamora odwiedził rodzinę w Miami , po czym wrócił do San Francisco, aby zamieszkać z Sasserem.
17 sierpnia Zamora zgłosił się do szpitala St. Vincent's i zdiagnozowano u niego toksoplazmozę , chorobę powodującą uszkodzenia mózgu, zmęczenie, bóle głowy i dezorientację . Dalsze badania wykazały, że cierpi na postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML), bardzo rzadkie i zwykle śmiertelne wirusowe zapalenie mózgu, które zakłóca impulsy elektryczne układu nerwowego. 3 września, około trzech tygodni po zameldowaniu się w szpitalu St. Vincent, Zamora został przetransportowany samolotem do szpitala Mercy w Miami.
Ówczesny prezydent Bill Clinton zadzwonił do Zamory, aby podziękować mu za jego pracę, podczas rozmowy zapytał czy może w ramach podziękowania zrobić coś dla niego i jego rodziny, która była przy nim cały czas. Odpowiedzieli, że chcieliby, aby pozostałe rodzeństwo Zamora, które zostało na Kubie było z nim w jego ostatnich dniach. W rezultacie Alonso R. del Portillo, prokurator generalny Janet Reno, sekretarz zdrowia i usług społecznych Donna Shalala i kongresmenka Florydy Ileana Ros-Lehtinen zawarły porozumienie z Kubą, które przyjmowało 20 000 Kubańczyków rocznie do Stanów Zjednoczonych. Trzej bracia Zamora i ich rodziny przybyli w ciągu następnych kilku tygodni, jednocząc rodzinę po raz pierwszy od 14 lat.
Przed hospitalizacją Zamora powiedział rodzinie, aby nie podtrzymywała go przy życiu sztucznymi metodami - jego matka umierała długo, a on chciał oszczędzić rodzinie tego bólu. Zamora dostał wysokiej gorączki. Gdy przestał reagować, rodzina uszanowała jego życzenie i odłączyła go od aparatury podtrzymującej życie . Otoczony przez rodzinę, wieloletniego przyjaciela Alexa Escarano, Sassera, Winicka i Linga, Zamora zmarł o 4:40 rano czasu wschodniego 11 listopada 1994 roku w wieku 22 lat, kilka godzin po emisji ostatniego odcinka The Real World: San Francisco . Został pochowany 13 listopada 1994 roku.
Po jego śmierci specjalne kondolencje przesłał Prezydent Bill Clinton. Stacja MTV wyemitowała specjalny program poświęcony pamięci Pedra Zamory, zatytułowany A Tribute to Pedro Zamora.
28 lutego 1995 roku część ulicy przed szkołą średnią McMillan w Miami została przemianowana na Pedro Zamora Way. Uroczystość odbyła się z udziałem ojca Zamory i jego siostry Mily.
Partner Pedra, Sean Sasser, kontynuował swój aktywizm na rzecz osób LGBT i pracę jako edukator ds. HIV. W 1995 r. przemawiał na inauguracyjnej konferencji Białego Domu poświęconej AIDS i został mianowany przez prezydenta Clintona do Prezydenckiej Rady Doradczej ds. HIV/AIDS.
Teoretyk q***r José Esteban Muñoz poświęcił Zamorze rozdział w swojej książce z 1999 r. Disidentifications: Qu**rs of Color and the Performance of Politics.
W 2008 roku Bunim-Murray Productions wyprodukowało film Pedro w reżyserii Nicka Oceano, przedstawiający życie Zamory. /Zdjęcie numer 3/ W rolę Zamory wcielił się Alex Loynaz.
W 2009 r. National AIDS Memorial Grove w San Francisco rozpoczęło program stypendialny Youth Essay Scholarship Program, przemianowany w 2014 r. na Pedro Zamora Young Leaders Scholarship.
W czerwcu 2019 roku Zamora znalazła się wśród pierwszych pięćdziesięciu amerykańskich „pionierów i bohaterów” wpisanych na National LGBTQ Wall of Honor w Stonewall National Monument (SNM) w nowojorskim Stonewall Inn.
Dokument Williama T. Hornera z 2021 r. zatytułowany Keep the Cameras Rolling: The Pedro Zamora Way przedstawia historię Zamory.
Pedro Pablo Zamora : 29 lutego 1972 - 11 listopada 1994 🖤
Zdjęcie 3:
Pedro - film z 2008 roku.
Reżyseria: Nick Oceano
W rolach głównych:
Alex Loynaz
Justina Machado
Hale Appleman
Matt Barr
Amerykański film o Pedro Zamorze geju, kubańsko -amerykańskim edukatorze d/s AIDS i osobowości telewizyjnej, który był członkiem obsady The Real World: San Francisco, reality show stacji MTV.
W 2010 roku scenarzyści "Pedro" Dustin Lance Black i Paris Barclay zostali nominowani do nagrody WGA. "Pedro" otrzymał także nominację do nagrody Humanitas Prize i nominację do nagrody GLAAD Media Award w kategorii „Wybitny film telewizyjny lub miniserial” podczas 21. gali rozdania nagród GLAAD Media Awards.
