Ballagati në Fokus

11/09/2026

Njerëzit janë pjesë e historisë së një vendi… Në rrugëtimin e “Ballagati në Fokus”, kemi sjellë herë pas here në vëmendje historitë e njerëzve të zonës sonë, njerëz me profesione, rrugë jete dhe kontribute të ndryshme, që kanë lënë gjurmë në komunitetin tonë. Këtë herë, me kërkesën dhe dëshirën e së bijës, po sjellim historinë e Dr. Bashkim Çelës, një tjetër bir i Ballagatit, i cili për vite me radhë ushtroi profesionin e tij me përkushtim dhe ishte pjesë e jetës së njerëzve të kësaj zone dhe më gjerë. Historiku i mëposhtëm, i përgatitur dhe i sjellë nga e bija, është një dëshmi e dashurisë dhe respektit për të atin, por edhe një mënyrë për të ruajtur emrin, jetën dhe kontributin e tij në kujtesën e brezave. Më poshtë, po përcjellim historinë e tij...
👇

— Bashkim Çela u lind më 8 prill 1954, në fshatin Gjuzaj, Komuna Ballagat, në një familje të thjeshtë vendase. Arsimin e detyruar 8-vjeçar e kreu në vendlindjen e tij, aty ku spikati dëshira dhe vullneti i tij për të vazhduar më tej. Pavarësisht zonës së largët dhe vështirësive të kohës, ai nuk u dorëzua, por sfidoi kohën dhe fatin! Me një distancë prej gati 4 orësh në këmbë nga shtëpia e tij për në Lushnjë (vajtje-ardhje), ai vazhdoi shkollën e mesme në gjimnazin “18 Tetori” në Lushnjë, ku së bashku me një bashkëvendës të tij vendosën një rekord, duke avancuar në programin mësimor dhe programin e 4 viteve e përvetësuan për 3 vite. Më tej vazhdoi studimet në Fakultetin e Mjekësisë, dega Stomatologji, ku falë përkushtimit dhe këmbënguljes arriti rezultate të shkëlqyera. Në përfundim, rikthehet në vendlindje për të shërbyer me devotshmëri dhe profesionalizëm në fushën e tij. Aty krijoi dhe familjen me mësuese Donikën, gjithashtu një person me ndikim të lartë në shoqërinë vendase, falë qetësisë dhe punës së saj për gati 40 vite në shkollën e Ballagatit. Për shumë vite, Dr. Bashkimi ushtroi profesionin me përkushtim, i palodhur, i papërtuar, përherë i qeshur. Gëzoi respektin e të gjithëve, madje edhe nga zonat e tjera të Darsisë që vinin për të marrë shërbimin e tij. Duke qenë një zonë e thellë kodrinore, ku mjekët nuk vinin me qejf, Dr. Bashkimi vazhdoi misionin e tij, duke përballuar vullnetarisht rastet urgjente në çfarëdo ore të natës, edhe në rolin e mjekut të përgjithshëm. Në fillim të viteve ’90 emërohet drejtor i Stomatologjisë në Lushnjë, një detyrë sa e vështirë dhe e merituar për një profesionist si ai, që vinte nga një zonë shumë pak e njohur. Puna e tij në qytetin e Lushnjës vazhdoi për gati 30 vite, ku humanizmi, përkushtimi, karizma e tij e bënë një ndër emrat më të spikatur në qytet, ku ende ka lënë gjurmë të thella. Dr. Bashkim Çela u nda nga jeta më 19 mars 2020, nga një sëmundje e pashërueshme dhe prehet në varrezat e qytetit të Lushnjës.

09/09/2026

07/09/2026

🌈

05/09/2026

📮 Posta e Ballagatit

Për shumë breza, posta ka qenë një nga ato vende që lidhte njerëzit, familjet dhe gjithë zonën me pjesën tjetër të vendit. Nga Zyra Postare e Ballagatit kanë kaluar letra, lajme, dokumente, pako, pensione dhe pagesa, duke u shërbyer jo vetëm banorëve të Ballagatit, por edhe njerëzve të fshatrave përreth. Për historinë e hershme të shërbimit postar në këtë zonë, kujtimet e banorëve të vjetër dhe dëshmitë e trashëguara ndër breza tregojnë se ai mund të jetë shumë më i hershëm se vitet 1980. Disa prej këtyre dëshmive e çojnë edhe më tej në kohë. Kjo pjesë e historisë mbetet ende për t’u plotësuar dhe dokumentuar përmes arkivave, dokumenteve të vjetra dhe kujtimeve të atyre që e kanë jetuar nga afër. Ajo që dimë është se godina e sotme e postës lidhet me periudhën rreth viteve 1980 dhe se shërbimi ka vijuar ndër vite, fillimisht në kuadër të strukturave PTT dhe më pas si pjesë e Postës Shqiptare. Për një kohë të gjatë, posta ishte shumë më tepër se një vend ku dërgohej një letër. Aty priteshin lajmet nga njerëzit e larguar, dërgoheshin letra e pako, merreshin pensione dhe kryheshin pagesa e shërbime të tjera. Në atë kohë, përpara telefonave celularë dhe internetit, një letër nga larg ishte një ngjarje në familje. Një zarf i ardhur nga një qytet tjetër apo nga një i afërm që ndodhej larg mund të pritej me ditë të tëra. Dhe kur më në fund mbërrinte, ai zarf sillte me vete jo vetëm disa rreshta, por mallin, zërin dhe kujtimin e dikujt që mungonte. Dhe pas gjithë këtij shërbimi ishin postierët. Njerëzit që njihnin rrugët, shtëpitë dhe familjet e zonës. Ata që, në shi, në diell, në të ftohtë apo në ditët më të vështira, merrnin rrugën për të çuar një letër, një pension, një dokument apo një pako. Për shumë banorë, postieri nuk ishte thjesht një punonjës. Ishte një fytyrë e njohur, një njeri i besuar dhe, shpesh, edhe sjellësi i një lajmi të shumëpritur. Sot koha ka ndryshuar. Lajmet udhëtojnë në sekonda dhe një mesazh mund të mbërrijë nga ana tjetër e botës në çast. Por nevoja për shërbimin postar nuk është zhdukur. Zyra Postare Ballagat – 9017 vazhdon të jetë pjesë e rrjetit të Postës Shqiptare dhe të shërbejë për banorët e zonës dhe fshatrave përreth. Edhe sot, krahas kujtimeve të së kaluarës, vlen të përmendet shërbimi që ofrohet në këtë zyrë. Korrektësia, përkushtimi dhe gatishmëria e punonjësit për t’u shërbyer banorëve me respekt e mirëkuptim janë për t’u vlerësuar. Për shumë prej tyre, kjo sjellje e kujdesshme dhe njerëzore e bën zyrën e postës jo vetëm një vend ku kryhen shërbime, por edhe një pikë të afërt e të besueshme për komunitetin. Historia e Postës së Ballagatit nuk është vetëm historia e një institucioni. Është historia e njerëzve që e kanë përdorur atë ndër vite, e postierëve që kanë përshkuar rrugët e zonës, e familjeve që kanë pritur letra dhe e atyre që kanë dërguar një copëz të jetës së tyre përmes një zarfi apo një pakoje. Nëse dikush ruan fotografi të vjetra të Postës së Ballagatit, dokumente, zarfe, letra apo kujtime për postierët dhe punonjësit që kanë shërbyer ndër vite, do të ishte me shumë vlerë t’i ndante me ne. Ndoshta një fotografi mund të na tregojë një vit, një dokument mund të na tregojë një emër, ndërsa një kujtim i një banori të vjetër mund të na ndihmojë të zbulojmë më shumë për fillimet e shërbimit postar në Ballagat. Çdo dëshmi ka vlerë, sepse historia e një vendi nuk shkruhet vetëm në arkiva. Ajo ruhet edhe në kujtesën e njerëzve. Dhe ndoshta kjo është ajo që e bën Postën e Ballagatit të veçantë: nuk ka qenë vetëm një vend ku vinin e shkonin letra, por një vend ku takoheshin pritja, lajmi, malli dhe shpresa; një vend që për dekada ka lidhur njerëz që ndodheshin larg njëri-tjetrit. Sot mund të kenë ndryshuar mënyrat e komunikimit, mund të jenë harruar disa emra e mund të jenë zbehur disa kujtime, por historia mbetet aty. Posta e Ballagatit është pjesë e kujtesës sonë, e historisë së zonës dhe e jetës së shumë brezave. Ta ruajmë këtë kujtesë duke mbledhur fotografitë, dokumentet dhe dëshmitë e njerëzve që e kanë jetuar këtë histori, sepse ajo që ruajmë sot, nesër do të jetë dëshmi për brezat që do të vijnë.

05/09/2026

🌄 Ballagati në çastet e fundit të ditës, teksa dielli sapo ka perënduar…
Pamje të bukura të kodrave dhe relievit të zonës, të dërguara nga një banor.
Një peizazh i qetë dhe plot ngjyra, që dëshmon bukurinë natyrore të zonës sonë.

03/09/2026

📢 SHQETËSIM NGA BANORËT E ZONËS

🗣️ Disa banorë të zonës tonë na kanë përcjellë shqetësimin e tyre lidhur me rastet kur shpendë të ngordhur hidhen në koshat e mbeturinave. 🗑️ Kjo krijon një situatë të pakëndshme për komunitetin, veçanërisht për shkak të erës së rëndë, ndotjes dhe problematikave higjieno-sanitare. ⚠️

🚫 NJË THIRRJE PËR ATA QË E BËJNË KËTË: JU LUTEMI, NDALONI HEDHJEN E SHPENDËVE TË NGORDHUR DHE TË MBETJEVE TË PARICIKLUESHME NË KËTA KOSHA. ♻️
Le t’i përdorim ato për mbetjet e përshtatshme për riciklim, duke treguar kujdes për pastërtinë e zonës ku jetojmë. 🌿

🤝

02/09/2026

🍇 Kur një vit punë shpërblehet…
Pamje nga një tjetër vreshtë në Ballagat, lagjja “Makaj”, ku këto ditë ka nisur vjelja e rrush*t. 🍇 Pas muajsh kujdesi, pune e përkushtimi, djersa dhe mundi i një viti të tërë po shpërblehen me frytet e vreshtit. Çdo kokërr rrushi është dëshmi e punës së fermerit, e kujdesit për tokën dhe e dashurisë për atë që mbillet e kultivohet me duart tona. 📸🎥 Në këto pamje sjellim pak nga atmosfera e vjeljes dhe puna në parcelë, aty ku natyra dhe mundi i njeriut bashkohen për të sjellë një prodhim të mbarë. 🍷 Një pjesë e këtij rrushi do të përpunohet për verë e raki, duke vazhduar një traditë të hershme të zonës.
Respekt për çdo fermer që punon tokën dhe i jep jetë vendit tonë! ❤️🍇