18/06/2026
_زندگی
بسیاری از مردم را میبینیم که وقتی از آنها پرسیده میشود: "به چه چیزی علاقهمند هستی؟" پاسخهای متنوعی میدهند.
یکی میگوید: «به شنا کردن علاقه دارم.»
دیگری میگوید: «به صید ماهی علاقهمندم.»
سومی هم شاید بگوید: «سفر و گشتوگذار را دوست دارم.»
هر انسانی درباره علاقهاش سخن میگوید و طبیعی است که این علاقهمندیها با هم تفاوت داشته باشند.
اما گاهی میشنویم کسی میگوید: «به مطالعه علاقه دارم!»
بهنظر من این جمله کمی عجیب است. چرا؟ چون مطالعه نباید تنها یک علاقه باشد.
آیا کسی میگوید: «من به نوشیدن آب علاقه دارم؟»
نوشیدن آب علاقه نیست، بلکه ضرورت است. همه انسانها آب مینوشند چون بدون آن نمیتوانند زنده بمانند.
همینطور خوردن غذا. شاید کسی بگوید به یک غذای خاص علاقه دارد، اما اصل خوردن، نیاز ضروری است نه صرفاً یک علاقه.
مطالعه نیز از همین جنس است.
مطالعه، فقط یک علاقه نیست، بلکه ضرورتی حیاتی برای رشد فکری و معنوی انسان است.
مطالعه کردن هفتهای یک بار یا ماهی یک کتاب کافی نیست.
مطالعه باید جزئی از برنامه روزانه زندگی تو باشد.
هیچ روزی نباید بدون مطالعه سپری شود.
البته هر مطالعهای مفید نیست؛
بلکه باید به سراغ مطالعات سازنده و سودمند رفت، نه مطالبی که ذهن را منحرف یا تخریب میکنند.
مطالعهای که اصلاحگر باشد، نه تباهکننده.
✍دکتر راغب سرجانی
ی_بسوی_معرفت_و_دانش
